Ένα γράμμα στους γονείς του συζύγου μου που αδιαφορούν πλήρως για τα εγγόνια τους

Κι ενώ πολλές μητέρες μπορεί να θεωρούν παρεμβατικούς τους γονείς του συντρόφου τους (ή και τους δικούς τους) και να προσπαθούν να τους κρατήσουν αποστάσεις, μια γυναίκα εξομολογείται στη Guardian την ιστορία και το παράπονο της για την ακριβώς αντίθετη στάση τους.

Μιλάει για την απουσία, την έλλειψη ενδιαφέροντος και τις αποστάσεις που κρατούν οι γονείς του συζύγου της απέναντι σε εκείνη και την οικογένεια της, χωρίς όμως να έχει συμβεί κάτι συγκεκριμένο που τους απομάκρυνε.

Αυτό είναι το γεμάτο απόγνωση «γιατί;» μιας μητέρας που ανησυχεί ότι τα παιδιά της μεγαλώνουν χωρίς αναμνήσεις από δύο πρόσωπα που παίζουν και αυτά σημαντικό ρόλο στη συνειδησιακή μας διαμόρφωση, τον παππού και τη γιαγιά.

«Ποτέ δεν έχετε κάνει κάτι κακό ή παρεμβατικό. Αυτό που με εξοργίζει είναι η έλλειψη ενδιαφέροντος ενώ έχετε μόνο 2 εγγόνια (και, εκ των πραγμάτων, δεν θα αποκτήσετε άλλα).

 

Όταν ήμουν έγκυος στο πρώτο παιδί του γιού σας, φαινόσασταν ενθουσιασμένοι με το γεγονός ότι επιτέλους θα γινόσασταν παππούδες.

Αν και ποτέ δεν ήσασταν ιδιαίτερα ένθερμοι μαζί μου, σε καμία περίπτωση δεν ένιωθα ότι αυτό μπορεί να ήταν ένδειξη ότι δεν ήσασταν ευχαριστημένοι με την επιλογή συντρόφου του γιου σας. Δικαιολογούσα την «κρατάω αποστάσεις» στάση σας στο γεγονός ότι είστε ούτως ή άλλως πιο ψυχροί σαν άνθρωποι, κάπως συντηρητικοί με τις δικές απόψεις για το πως πρέπει να είναι η ζωή. Το να εκδηλώνει κάποιος τα συναισθήματα του είναι σημάδι αδυναμίας για εσάς- ή απλώς κάτι που σας κάνει να αισθάνεστε άβολα.

Δείτε περισσότερα στο apithano.gr