Ο γιός μου φοράει φορέματα και δεν με ενοχλεί…

Μπορεί να είναι κάτι κακό, μπορεί και όχι.. Αλλά δεν θα ήθελα κάποτε το παιδί μου να γυρίσει και να μου πει οτι το καταπίεζα και δεν το άφηνα εγώ ή ο μπαμπάς του, να εκφράσει αυτό που πραγματικά ένιωθε, και οτι δεν τον υποστηρίξαμε σε όλο αυτό.

Κάθε πρωί η τετράχρονη κόρη μου, Σίδνεϊ, σέρνει μια καρέκλα στην ντουλάπι της και αρπάζει ένα φόρεμα από το ράφι. Προσπαθώ να την κάνω να φορέσει και κάτι άλλο,  και της λέω – «Γιατί δεν θέλεις σήμερα να δοκιμάσουμε ένα σορτς;» – αλλά η πεισματάρα η Σίδνεϊ δεν με ακούει. Και νομίζω οτι μπορεί να έχει την ελεύθερη βούληση να επιλέγει μόνη τους ο,τι θέλει να φορέσει.

Ο γιος μου, ο Άσερ, είναι δύο χρονών. Παίρνω ένα σορτσάκι και ένα μπλουζάκι από το συρτάρι και τον ντύνω, γιατί δεν του είναι ακόμη πολύ εύκολο να ντυθεί μόνος του. Αλλά μερικές φορές, παρόλο που δεν μπορεί να ντυθεί μόνος του πηγαίνει στην ντουλάπα της Σίδνεϊ και φωνάζει, «φόρεμα» ξανά και ξανά. Να φανταστείτε ανέβηκε και αυτός πάνω στην καρέκλα και έπιασε ένα από τα φορέματα της Σίδνεϊ πολύ σφιχτά και άρχισε να φωνάζει – «Μαμά, αυτό θέλω».

Έτσι τις περισσότερες μέρες ντύνω τον γιό μου με φορέματα και μοιάζει σαν μια πριγκίπισσα της Disney. Αν εξαιρέσουμε το κοινωνικό κατακραγμό για όλα αυτά, αυτός είναι πολύ όμορφος μέσα στα φορέματα.

Νιώθω πολύ άσχημα, όταν ο γιός μου φοράει φορέματα σε δημόσιο χώρο. Δεν ντρέπομαι για αυτόν,  απλά αισθάνομαι άσχημα γιατί ο κόσμος μπορεί να πιστεύει οτι τον έβαλα με το ζόρι να φοράει φορεματάκια. Λες και εγώ θα ήθελα ποτέ να χρησιμοποιήσω το γιο μου ώστε να σπάσω τα κοινωνικά πρότυπα.. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η μαμά του φίλου μου, μου είπε.. Καλά εσύ ήθελες δεύτερη κόρη;; και ντύνεις το γιό σου, σαν να ήταν κορίτσι;

Αλλά δεν θα ήθελα κάποτε το παιδί μου να γυρίσει και να μου πει οτι το καταπίεζα και δεν το άφηνα εγώ ή ο μπαμπάς του, να εκφράσει αυτό που πραγματικά ένιωθε, και οτι δεν τον υποστηρίξαμε σε όλο αυτό.

Δείτε ακόμη: Το να γνωρίζεις αυτά τα πράγματα για την υγεία της μαμάς σου είναι πολύ σημαντικό.. Δείτε γιατί..

Έτσι, τώρα που πρόκειται να πηγαίναμε στο πάρτυ για τα γενέθλια της κόρης του φίλου μου ήμουν πεπεισμένη, οτι έπρεπε να κάνω τον Άσερ να φορέσει αγορίστικα ρούχα. Την ώρα που προσπαθούσα να τον ντύσω με αγορίστικα ρούχα, αυτός έκλαιγε τόσο πολύ που δεν μπορούσε να σταματήσει με τίποτα, και ξαφνικά συνειδητοποίησα, οτι πάλευα να κάνω κάτι που πραγματικά δεν το πίστευα.. Έκανα το παιδί μου να κλαίει, για κάτι που δεν έπρεπε να ντρέπεται. Έτσι, σταμάτησα, έδωσα στο παιδί μου μια μεγάλη αγκαλιά και του ζήτησα συγγνώμη. Έπειτα, του φόρεσα ένα χαριτωμένο φορεματάκια και κάτι πανέμορφα παπουτσάκια.

Πήγαμε λοιπόν στο πάρτυ, και κάποιοι άρχισαν να γελάνε και να κάνουν επικριτικά σχόλια. Κάποιος κιόλας με πλησίασε και μου είπε.. »Καλά πιστεύεις οτι αυτό που έκανες είναι αστείο;; υπάρχουν παιδιά εδώ μέσα..θέλεις τα παιδιά να αντικρίζουν κάτι τέτοιο; Και ένας άλλος μου είπε » Καλά, θέλεις το παιδί σου να είναι γκέι;;;»

Παρέμεινα ψύχραιμη….Και τους εξήγησα με ωραίο τρόπο, οτι το γεγονός οτι το παιδί μου ήταν ντυμένο με φόρεμα αυτό δεν σημαίνει οτι αυτός θα γίνει και γκέι.. Και αν το αγόρι μου γίνει γκέι δεν θα γίνει από αυτό.. αλλά επειδή έτσι γεννήθηκε. Μπορεί να είναι κακό αυτό μπορεί και όχι.. Αλλά δεν θέλω ποτέ το παιδί μου να αισθανθεί οτι δεν εξέφρασε αυτό που ήταν επειδή εμείς δεν τον στηρίξαμε. Κάποιοι κατάλαβαν τι έλεγα.. κάποιοι πάλι όχι.. αλλά δεν έδωσα παραπάνω σημασία.

Δείτε ακόμη: ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ «ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ»

Κάποιοι είναι πολύ υποστηρικτικοί με αυτό το θέμα. Βλέπουν τον Άσερ στο δρόμο και μου λένε.. Τι όμορφη που είναι η κορούλα σας με κοντό μαλλάκι» και εγώ τους λέω οτι είναι αγόρι, δεν είναι κορίτσι.. Τότε αυτοί μου λένε οτι είναι πολύ χαριτωμένος και μου ζητούν συγγνώμη που μπέρδεψαν το φύλο. Εγώ αμέσως τους λέω οτι δεν χρειάζονται να απολογούνται καθώς ο μικρός μου φοράει φόρεμα με αστραφτερά παπούτσια, οπότε λογικό είναι να μπερδευτούν. Ξέρω υπάρχουν γονείς που νευριάζουν πολύ όταν οι άλλοι μπερδεύουν το φύλο του παιδιού τους, αλλά εγώ δεν είμαι σαν και αυτούς.

Πριν λίγες μέρες συνάντησα σε ένα κλαμπ ένα φίλο μου γκέι και μου είπε: »Είδα που ντύνεις το αγόρι σου με φορέματα, μην ανησυχείς αυτός δεν είναι γκέι΄΄.. Πήγε να με καθησυχάσει γι ένα πρόβλημα που ούτε καν ήταν πρόβλημα για μένα. Αν είναι γκέι , είναι γκέι, αν θέλει όταν μεγαλώσει ας γίνει γκέι.. δεν είναι κάτι που με απασχολεί.. το μόνο που θέλω είναι να υποστηρίξω το παιδί μου, όποια απόφαση και να πάρει.

Το πιο θλιβερό γεγονός για μένα ήταν όταν ο φίλος μου έμαθε οτι ήταν γκέι.. Λες και είχε πέσει πάνω κατάρα έκανε.. Αλλά τώρα που παντρεύτηκε μάλλον τα έχει ξεχάσει όλα αυτά.

Δείτε ακόμη: Τα Στάδια Του Τοκετού. Τι Συμβαίνει Και Τι Να Περιμένει Η Μελλουσα Μαμά

»Συνήθως, τα βράδια έρχομαι πριν την γυναίκα μου σπίτι, έτσι παίρνω τα παιδιά και πάμε έξω βόλτα το σκύλο. Όταν μπήκα σπίτι είδα την κόρη μου να έχει ντύσει τον Άσερ σαν να ήταν η κούκλα της, του είχε βάλει κοσμήματα, ένα φόρεμα και κοριτσίστικα παπούτσια. Τότε η κόρη μου, μου είπε να βάλω κα ιεγώ φόρεμα.. »Πόσο αστείο σκέφτηκα οτι θα ναι’΄.

Της είπα όχι, αλλά αυτή συνέχιζε να με ικετεύει. Δεν βγαίνω έξω με φόρεμα όποιος με δει θα γελάει είπα. Τότε αυτή μου είπε μπαμπά, αν γελάνε θα τους πω να φύγουν. Και δεν είχε και άδικο… Έτσι πήγα στην ντουλάπα της γυναίκας μου και πήρα και φόρεσα ένα άνετο φόρεμα. Έτσι, πήγαμε βόλτα όλοι μαζί το σκύλο.. Τα παιδιά μου ήταν τόσο χαρούμενα που είχα φορέσει το φόρεμα αλλά εγώ ένιωθα πολύ ντροπιασμένος…

Όταν γυρνούσαμε στο σπίτι από την βόλτα η γυναίκα μου είχε γυρίσει και μόλις με είδε από μακρυά με το φόρεμα, την είδα οτι χαμογέλασε, και ήρθε να μας βγάλει όλους μαζί μια φωτογραφία. Έπειτα μου είπε να προσέχω μην σκίσω το φόρεμά της και μετά από αυτό πήγαμε όλοι μαζί για πίτσα!!!

 

Πηγή: xojane.com