Υπάρχουν κι εκείνες, που όταν έχασαν το γοβάκι, έβγαλαν και το άλλο κι άρχισαν να περπατούν ξυπόλυτες

Πρόκειται για ένα κείμενο που αξίζει να διαβάσετε…Ένα κείμενο που σου αφήνει ένα μικρό σημάδι, που σε κάνει να σκέφτεσαι εκείνες τις γυναίκες και να θαυμάζεις τα πόσα μπορούμε να κάνουμε εμείς οι γυναίκες! Γιατί είμαστε δυνατές, ανεξάρτητες, και γεμάτες συναίσθημα για τα πάντα γύρω μας.

Οι πραγματικές γυναίκες έχουν σημάδια πάνω τους που δεν φαίνονται, που ξέρουν να πιάνουν τη ζωή από τα μαλλιά και να τη ζουν στο έπακρο. Δεν έχουν ανάγκη από πρίγκιπες γιατί δεν θέλουν βασίλεια και μεγαλεία. Για όλες εκείνες τις γυναίκες είναι αφιερωμένο το παρακάτω άρθρο από το loveletters.gr!

Δεν θυμάμαι αν στο είπα ποτέ, αλλά δεν μεγάλωσαν όλα τα κοριτσάκια με το παραμύθι της Σταχτοπούτας.

Δεν μεγάλωσαν όλα τα κοριτσάκια περιμένοντας κάποιον περαστικό να τους βρει το χαμένο γοβάκι.
Υπάρχουν και κάτι άλλα κοριτσάκια, που όταν έχασαν το γοβάκι, έβγαλαν και το άλλο κι άρχισαν να περπατούν ξυπόλιτες.
Από δανεικές ευτυχίες και μισές παρουσίες, προτίμησαν να ματώσουν τα πόδια τους, να σημαδέψουν τις στιγμές τους, αλλά να χαράξουν τη γη στο πέρασμά τους.

Δείτε ακόμα: Τι είναι αυτό; Ενα παιδί Γιατί δεν το σηκώνουν; θα πνιγεί Η αληθινή ιστορία που θα σας κάνει να δακρύσετε

Δεν ζήτησαν τα ρέστα από κανέναν για ό,τι στραβό κι αν τους έφερνε ο δρόμος τους.
Δεν κλάφτηκαν, δεν μιζέριασαν, δεν μετάνιωσαν.
Τα έζησαν όλα στο κόκκινο. Τα έκαναν όλα κατά πώς το ένιωσαν κι όχι κατά πώς έπρεπε ή κατά πώς κάποιος άλλος το απαίτησε.
Κι όταν ήρθε η ώρα, στάθηκαν και κοίταξαν κατάματα τη μοίρα τους.

Βλέπεις, δεν ήξεραν να κατεβάζουν το κεφάλι.
Ήξεραν να νιώθουν.
Να γελάνε από την ψυχή τους, να κλαίνε χωρίς λυγμό.
Να δαγκώνουν τα χείλια τους και να τα ματώνουν μα το παράπονο να μην βγαίνει από τα χείλια τους.
Να αγαπάνε απόλυτα. Να ερωτεύονται αληθινά.
Να τα δίνουν όλα.
Γενναιόδωρες από την φύση τους γιατί δεν τους δόθηκε τίποτα “έτοιμο”.

Στο λεξιλόγιό τους, δεν γράφτηκε ποτέ η λέξη “εκδίκηση”.
Δεν θέλησαν ποτέ να εκφυλίσουν όσα ένιωσαν. Δεν θέλησαν ποτέ να ξευτιλίσουν την ψυχή τους και τα αισθήματά τους.
Έδωσαν μια τελευταία ευκαιρία, σκόρπισαν ένα χαμόγελο και ευχαρίστησαν για όσα ένιωσαν.
Έδωσαν στην μοίρα πουρμπουάρ και μια ευχή αληθινή, από ψυχής, και τράβηξαν το δρόμο τους.

Δείτε ακόμα: Όταν σε πρωτοείδα- Η Λένα Γατσή συγκινεί με την εξομολόγησή της για την μικρή της kόρη

Άλλωστε το δρόμο αυτό τον ξέρουν καλά.
Ξερουν και τους δράκους, ξέρουν και τις νεράιδες.
Ξέρουν τη μοναξιά, ξέρουν και το μαζί.
Ξέρουν να απολαμβάνουν τη μπουνάτσα, μα ξέρουν να απολαμβάνουν και τις καταιγίδες.
Ξέρουν να περνάνε μέσα από τα κύματα και να βγαίνουν αλώβητες.

Σημαδεμένες, μα αλώβητες.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου

Με πληροφορίες από loveletters.gr

Με ένα κλικ εδώ δείτε όλα μας τα αρθρα

* Τα άρθρα, έχουν καθαρά πληροφοριακό χαρακτήρα και δεν αναπληρώνουν την γνώμη του θεράποντα ιατρού. Το περιεχόμενο των άρθρων είναι για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον θεραπευτή, εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Κάθε οργανισμός είναι μοναδικός και έχει διαφορετικές ελλείψεις, ανάγκες, παθολογικά ευρήματα και ψυχολογικά χαρακτηριστικά. Ζητήστε την βοήθεια ειδικών αποκλειστικά για την δική σας περίπτωση. Το daddy-cool.gr και οι συντάκτες του δεν φέρουν καμία ευθύνη για την οποιαδήποτε χρήση.


Close