Λένα Γατσή
Όσοι θεωρούν υπερβολικό τον χαρακτηρισμό ας σκεφτούν πόσο λογική και φυσιολογική συμπεριφορά μπορεί να είναι, να τσακίζεις το χέρι που σε αγκάλιασε και σου πρόσφερε βοήθεια- Γράφει η Χριστίνα Βλαχοπούλου Ψυχοθεραπεύτρια, συγγραφέας και εισηγήτρια ενδυναμωτικών ομιλιών
Τα πολλά πρόσωπα της αγνωμοσύνης εκδηλώνονται με το να μην εκτιμάς κάτι που σου έχει χαριστεί να απολαύσεις και το καταστρέφεις, όπως το περιβάλλον. Όταν σου έχει δοθεί κάτι σε αφθονία και δεν μοιράζεσαι τίποτα με τους λιγότερο ευνοημένους που βρίσκονται σε ανάγκη και έλλειψη. Όταν δεν αναγνωρίζεις τίποτα σε όσους έχουν συμβάλλει στην επιτυχία σου, πάρα μόνο στον εαυτό σου.
Αχάριστος είναι και εκείνος που ό,τι και να κάνεις γι’ αυτόν δεν ικανοποιείται ποτέ. Εκείνος που διαγράφει όσα οι άλλοι έκαναν για εκείνον και να στρέφεται εναντίον τους όταν γίνεται κάποιο σφάλμα. Παραμένει πάντα δύσκολο και επώδυνο να δεχτούμε ότι ένας δικός μας άνθρωπος θα βρεθεί απέναντι μας ως εχθρός.
Δείτε ακόμα: Να δίνεις πράγματα σε αυτούς που αξίζουν! Αλλά πρόσεχε γιατί η πολλή καλοσύνη γεννά αχαριστία!
Δύσκολα αποδεχόμαστε ότι ο συγγενής, ο σύντροφος, ο συνάδελφος, ο φίλος μπορεί να μας προδώσει, να μας εξαπατήσει και να μας πληγώσει, ξεχνώντας την εμπιστοσύνη, την αγάπη, την δοτικότητα, τον χρόνο που αφιερώσαμε η ακόμα και τις θυσίες που κάναμε για εκείνον. Ας μη ξεχνάμε όμως ότι και ο Ιούδας ήταν ένας από τους μαθητές του Ιησού.
Η αχαριστία και η αγνωμοσύνη δεν είναι άπλα κακές συμπεριφορές είναι σημάδι των καιρών μας.
Το να μην εκτιμάς είναι ψυχική αναπηρία. Το να μην έχεις την καλή διάθεση να ανταποδώσεις την αγάπη η την βοήθεια σε κάποια βαθμό, σε κάποια μορφή, υποδηλώνει ψυχική φτώχεια και ναρκισσισμό. Το να βλάπτεις χωρίς ενδοιασμούς κάποιον που σου έχει φερθεί καλά, θεωρείται μια άσχημη ασθένεια της ψυχής που χρειάζεται θεραπεία.
Ο άνθρωπος που έχει απενεργοποιημένη συνείδηση βρίσκει δικαιολογίες για κάθε του πράξη. Η έλλειψη ενσυναίσθησης για τον συνάνθρωπο τον καθιστά καθιστά αδίστακτο, εγωκεντρικό, τοξικό.
Είναι θέμα γονιδίων, βιωμάτων η έλλειψη παιδείας; Αναμφίβολα, το περιβάλλον μπορεί να παίξει ρόλο στον ψυχισμό και στις αξίες του ατόμου. Ο τρόπος που σε έχουν γαλουχήσει και σου έχουν φερθεί, επηρεάζουν τις μελλοντικές συμπεριφορές και επιλογές μέχρι ένα σημείο. Οι αιτίες πολλές και οι δικαιολογίες ακόμα περισσότερες.
Πέρα από την περιγραφή του φαινομένου, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να αναλάβουμε προσωπική ευθύνη των πράξεων μας στο εδώ και τώρα. Ο καθένας από εμάς καλείται να βελτιώσει και να εξελίξει τον εαυτό του με κάθε μέσο που διαθέτει.
Το κλειδί της μεταστροφής είναι η ενδοσκόπηση, η αυτογνωσία και η πνευματικότητα. O άνθρωπος αλλάζει και προχωρά πέρα από γονίδια, ταμπέλες και βιώματα αν το θέλει και προσπαθεί. Η ζωή αποκτά νόημα μόνο όταν αρχίζουμε να εξημερώνουμε ένστικτα και να φωτίζουμε σκοτεινές γωνίες της ύπαρξης μας.
Χριστίνα Βλαχοπούλου
Η Χριστίνα Βλαχοπούλου είναι Ψυχοθεραπεύτρια, συγγραφέας και εισηγήτρια ενδυναμωτικών ομιλιών. Σπούδασε στην Αγγλία και είναι κάτοχος Πτυχίου Ψυχολογίας και Επικοινωνίας (Bsc), Μεταπτυχιακού στην Κλινική και Κοινοτική Ψυχολογία (MSc), με επιπλέον 4ετείς μεταπτυχιακές σπουδές στην Συμβουλευτική/ Ψυχοθεραπεία.
Κατά τη διάρκεια της διαμονής και προϋπηρεσίας της στο εξωτερικό ασχολήθηκε με ατομική / ομαδική Θεραπεία και Συμβουλευτική σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς.
Η εξειδικευμένη κατάρτιση και εμπειρία της περιλαμβάνει τον τομέα των εξαρτήσεων, των διατροφικών διαταραχών καθώς και τη διαχείριση χρόνιων νοσημάτων και ψυχοσωματικών προβλημάτων.
Έχει αναπτύξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και εμπειρία στον τομέα των σχέσεων και της προσωπικής ανάπτυξης και παράλληλα με την ατομική Συμβουλευτική ασχολείται με διεξαγωγή ομιλιών, ομάδων και σεμιναρίων.
Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφεί για θέματα σύγχρονης ψυχολογίας και ψυχικής υγείας . Συμμετέχει εθελοντικά για την ενημέρωση και την ψυχολογική στήριξη καρκινοπαθών και ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη μέσω σχετικών εκδηλώσεων.
Updated 2026: Το άρθρο δημοσιεύτηκε το 2018 αλλά ανανεώθηκε με φωτογραφίες και κείμενο το 2026
Photo via Alexander Bickov pexels.com