Ελένη Πανταζή
Σήμερα 22 Νοεμβρίου η εκκλησία μας τιμά την μνήμη του Αγίου Ιακώβου του Τσαλίκη, ενός από τους πιο σύγχρονους Αγίου που προφήτευσε για πολλά καταστροφικά γεγονότα και έγινε ο αγαπημένος όλων χάρις της θεία Χάρη που τον διακατείχε.
Τα λόγια για αγαλλίαση της ψυχής του Αγίου Ιακώβου του Τσαλίκη
«Πάντοτε λέω δόξα σοι ο Θεός. Πάντοτε με την υπομονή μου, με την πίστη μου στον Θεό, ”είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον”!
Εκείνος ξέρει τι θα περάσω… έχω πολλές παθήσεις αλλά δεν τα λογαριάζω τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν. Δεν τα υπολογίζω καθόλου… Δεν πρέπει παιδιά μου να έχει κανείς αμφιβολίες ούτε δυσπιστίες.
Να έχετε πίστη Θεού ως κόκκον σινάπεως και ότι ζητήσετε ο Θεός θα σας το δώσει. Πάντα η προσευχή στηρίζει. Να μη φοβόμαστε. Ει ο Θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών. Πίστη και προσευχή, τέκνον μου, πίστη και προσευχή! ».
«Υπάρχουν πολλοί πειρασμοί, πολλοί κίνδυνοι στον κόσμο, αλλά όλα διαλύονται με την Χάρη του Θεού· όταν προσευχώμεθα διαλύονται όλα τα κακά». «Να κάνετε πάντοτε προσευχή και υπομονή και να ‘χετε πάντα την ελπίδα στον Θεό.».
Κάποιος παρακαλούσε συνέχεια τον Άγιο Γέροντα Ιάκωβο της Ευβοίας, πέρασε καιρός και του λέει έντονα: Βρε Γέροντα δεν βλέπεις!!!!! Δεν βλέπεις τα προβλήματα !!!! Γιατί δεν κάνεις κάτι!!!!!
Βλέπει λοιπόν στον ύπνο του τον Γέροντα…, έλαμπε… και του λέει: «Το μυστικό είναι η Υπομονή και η Προσευχή!!!! Όλα θα λυθούν!!»
Η προφητεία του για τις καταστροφικές φωτιές στην Εύβοια
Δέος προκαλεί η επιβεβαίωση της προφητείας του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου, ο οποίος είχε εμφανιστεί το 1991 στον Άγιο Ιάκωβο, ηγούμενο -τότε- της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ στις Ροβιές, που βγήκε αλώβητη από τη φωτιά, και είχε προβλέψει τα δεινά με τα οποία θα ερχόταν αντιμέτωπη η χώρα μας, μιλώντας για πόλεμο, πλημμύρες και καταστροφικές πυρκαγιές στην Εύβοια!
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο βιβλίο που εξέδωσαν το 1993 οι πατέρες της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ με τίτλο «Ενας άγιος Γέροντας, ο μακαριστός π. Ιάκωβος», ο φωτισμένος μοναχός (σ.σ.: αγιοκατατάχθηκε το 2017) είδε ολοζώντανο μπροστά του τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο, ο οποίος τον προειδοποίησε για τους κινδύνους με τους οποίους θα ερχόταν αντιμέτωπη η Ελλάδα και, ειδικότερα, η Εύβοια.
Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα στο οποίο ξεδιπλώνεται η «συνάντηση» του γέροντα Ιακώβου με τον θαυματουργό Άγιο της Εύβοιας, στον ναό που φέρει το όνομά του στο Προκόπι.
Όπως αναφέρει, το πρωί της Κυριακής 15 Ιουλίου 1990 ο άγιος Ιάκωβος κατέβηκε από το κελί του στη Μονή του Οσίου Δαυίδ για τη θεία λειτουργία και περιέγραψε με πρόσωπο εκστατικό στους πατέρες του μοναστηριού όσα του αποκάλυψε ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσος «πνευματικώ τω τρόπω», μπροστά από τη λάρνακα στην οποία είναι τοποθετημένο το ιερό σκήνωμά του!
«Νομίζουν πως κοιμάμαι, πεθαμένος, πως είμαι νεκρός και δεν υπολογίζουν οι χριστιανοί. Εγώ όμως είμαι ζωντανός. Τους πάντας βλέπω. Το σώμα μου είναι μέσα όμως, αλλά εγώ εξέρχομαι πολλές φορές από τη λάρνακά μου. Τρέχω ανάμεσα στους ανθρώπους για να τους βοηθήσω. Πολύς ο πόνος.
Αυτοί δεν με βλέπουν. Εγώ τους βλέπω και τους ακούω τι λένε. Και πάλι εισέρχομαι στη λάρνακά μου. Αλλά άκουσε, Πάτερ μου, να σου πω: πολλή η αμαρτία στον κόσμο, πολλή η ασέβεια και πολλή η απιστία» ήταν τα πρώτα λόγια του αγίου.
Ο πατέρας Ιάκωβος ρώτησε τον άγιο γιατί τα λέει όλα αυτά, όταν τόσος κόσμος πηγαίνει να προσκυνήσει τη χάρη του.
«Πολλοί έρχονται, πάτερ Ιάκωβε, αλλά λίγα είναι τα τέκνα μου… Γι’ αυτό πρέπει να γίνει πόλεμος. Διότι πολλή η αμαρτία στον κόσμο» ήταν η απάντηση του αγίου Ιωάννη του Ρώσου, που απάντησε λυπημένα στις εκκλήσεις του ιερομόναχου να μη γίνει πόλεμος γιατί θα χαθούν πολλές ψυχές, πριν προλάβουν να μετανοήσουν:
«Πρέπει να γίνει πόλεμος, πρέπει να γίνει πόλεμος, πρέπει να γίνει πόλεμος… Θα γίνουν ορισμένες πλημμύρες, πυρκαγιές και άλλες καταστροφές στην περιοχή της Εύβοιας και κάποια άλλα δεινά!»
Η Ιερά Μονή Οσίου Δαυίδ, στην οποία ήταν ηγούμενος ο άγιος Ιάκωβος, κινδύνευσε να καεί από την καταστροφική πυρκαγιά στις Ροβιές. Σαν από θαύμα, όμως, παρέμεινε ανέγγιχτη από το πέρασμα της πύρινης λαίλαπας.
«Η φωτιά τα έχει κάψει όλα γύρω από τη μονή και αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζω τι κατεύθυνση έχει. Οι άγιοί μας φύλαξαν το μοναστήρι από την καταστροφή και, όπως έμαθα, δεν έχει πάθει καμία ζημιά. Με τη χάρη του Θεού σώθηκε το μοναστήρι γιατί ανθρωπίνως -λυπάμαι που το λέω- δεν είχαμε καμία βοήθεια» είχε αναφέρει ο ηγούμενος Γαβριήλ.