Ελένη Πανταζή
Ο 17χρονος που σκότωσε τον πατέρα του στην Λέρο, κατά την απολογία του ισχυρίστηκε πως από μικρή κιόλας ηλικία, δεχόταν κακοποίηση από τον πατέρα του, ενώ η μητέρα του είχε καταφύγει και στο Χαμόγελο του Παιδιού.
Ο 17χρονος που σκότωσε τον πατέρα του στην Λέρο , αντιμετωπίζει κατηγορία για ενδοοικογενειακή ανθρωποκτονία, αλλά αφέθηκε ελεύθερος με απόφαση που ελήφθη από κοινού από ανακριτή και εισαγγελέα, χωρίς να επιβληθεί προσωρινή κράτηση. Στην απολογία του ο 17χρονος τόνισε πως οι μοναδικές μνήμες που έχει από τα παιδικά του χρόνια είναι το ξύλο που έτρωγε από τον πατέρα του.
Η απόφαση συνοδεύτηκε από συγκεκριμένο περιοριστικό όρο: ο ανήλικος θα πρέπει να παρακολουθείται από ψυχολόγο στο Θεραπευτήριο Λέρου. Πρόκειται για μια εξέλιξη που δείχνει ότι οι δικαστικές αρχές αξιολόγησαν, πέρα από το ποινικό σκέλος, και την ανάγκη ψυχολογικής υποστήριξης και εποπτείας, ειδικά λόγω της ηλικίας του κατηγορούμενου αλλά και του ιδιαίτερου οικογενειακού πλαισίου που περιγράφεται στην υπόθεση.
Η απολογία του 17χρονου
Σύμφωνα με όσα μετέφερε η εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», ο 17χρονος φέρεται να παρουσίασε μια εικόνα μακρόχρονης έντασης μέσα στο σπίτι. Περιέγραψε περιστατικά βίας που, όπως υποστήριξε, υφίστατο από μικρή ηλικία, επιχειρώντας να εξηγήσει το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσε και την κλιμάκωση που προηγήθηκε του τραγικού συμβάντος. Παράλληλα, φέρεται να τόνισε ότι δεν επιδίωξε να σκοτώσει τον πατέρα του, επιμένοντας ότι δεν υπήρχε πρόθεση ανθρωποκτονίας.
Το μόνο που θυμάμαι από τη ζωή μου από τα παιδικά μου χρόνια είναι ξύλο, βασανιστήρια, καυγάδες. Ο πατέρας μου με κακοποιούσε για ασήμαντες αφορμές. Πάντα έβρισκε κάτι σχεδόν καθημερινά για να με βρίζει, να με υποτιμήσει και να με χτυπήσει. Θυμάμαι τότε που το 2022 με χτύπησε πάρα πολύ. Η μητέρα μου τον κατήγγειλε στο Χαμόγελο του Παιδιού και στην αστυνομία. Τότε συνέλαβαν τον πατέρα μου αλλά μετά τον άφησαν ελεύθερο και επέστρεψε στο σπίτι. Από τότε ο πατέρας μου είχε άλλο πρόσωπο στο σπίτι και άλλο στη δουλειά.
Στο σπίτι ήταν αρνί, άγιος. Στο συνεργείο, όμως, που με υποχρέωνε να πηγαίνω, ξεσπούσε πάνω μου. Συνεχώς δεχόμουν επιθέσεις από εκείνον, με έβριζε και με χτυπούσε. Εγώ δεν έλεγα στη μητέρα μου τι μου έκανε στη δουλειά. Της το έκρυβα γιατί δεν ήθελα να χωρίσουν. Ο,τι έγινε εκείνη την ημέρα ήταν ατύχημα. Δεν ήθελα να σκοτώσω τον πατέρα μου. Εκείνη την ημέρα περνούσα περιοδεύων. Άργησα να πάω στη δουλειά. Όταν πήγα στο σπίτι το μεσημέρι και καθίσαμε για φαγητό ο πατέρας μου άρχισε να με βρίζει. Σηκώθηκα κι έφυγα. Πήγα στο συνεργείο για να τον αποφύγω.
Οταν ήρθε το απόγευμα συνέχισε να με βρίζει. Μου πέταξε ένα κυλινδροπίστονο μοτοσικλέτας. Με χτύπησε στο στομάχι κι έπεσα κάτω. Όπως ήμουν πεσμένος είδα το εργαλείο και το πέταξα χωρίς να δω. Όταν τον είδα κάτω φώναξα αυτούς που ήταν εκεί, για να τον βοηθήσουν.