newsroom
Διαβάστε παρακάτω αναλυτικά, ποιοι γιορτάζουν σήμερα καθώς και όλα τα γεγονότα που συνέβησαν σαν σήμερα τη Τετάρτη 21 Οκτώβρη 2026 σε όλο τον κόσμο.
Σήμερα γιορτάζουν οι: Ευκράτης, Εύκρατος, Ευκρατάς, Ευκρατία, Ευκρατούλα Ούρσουλα, Ορσαλία Σωκράτης, Σωκρατίνα, Σωκρατία * Χριστόδουλος, Χριστοδούλη * Οσιομάρτυρος Ευκράτους, Αγίας Ούρσουλας, Ιερομάρτυρος Σωκράτους πρεσβυτέρου εν Αγκύρα, Ανακομιδή τιμίου Λειψάνου Οσίου Χριστοδούλου εν Πάτμω
Αγία Ούρσουλα Εορτάζει στις 21 Οκτωβρίου εκάστου έτους. Ιερά Λείψανα: Μέρος των Λειψάνων της Αγίας βρίσκεται στον ομώνυμο ρωμαιοκαθολικό Ναό της Κολωνίας. Η Αγία Ούρσουλα (St Ursula) και οι Αγίες 10 Παρθένες της συνοδίας της, Μάρθα, Σαούλη, Μπρικτόλα, Γρηγορία, Σατουρνίνα, Σαββατία, Σεντία, Παλλαδία, Σατουρία & Πιννόζα οι οποίες μαρτύρησαν στην Κολωνία (Cologne) της Γερμανίας, από Μ. Βρεταννία (+383) Η Αγία Ούρσουλα ήταν πριγκίπισσα και υπήρξε θυγατέρα του βασιλέα Δονάτου της Δουμνονίας της νοτιοδυτικής Αγγλίας και είχε καταγωγή Ρωμαιοβρετανική.
Το όνομα Ούρσουλα προέρχεται από το λατινικό ursus που σημαίνει άρκτος. Επομένως το όνομα Ursula σημαίνει μικρή άρκτος (μικρή αρκούδα).
Και οι δύο γονείς της ήταν ευσεβείς χριστιανοί και καλόγνωμοι και μεγάλωσαν την νεαρή Ούρσουλα με τίμιες και χριστιανικές αρχές. Η Αγία από μικρής ηλικίας διακρινόταν για την ομορφιά της αλλά και τον αγώνα για την απόκτηση των ευαγγελικών αρετών έτσι ώστε μεγαλώνοντας έγινε περιζήτητη για το κάλλος και τον ενάρετο βίο της. Εκείνη η μακαρία σκεπτόταν την ολοκληρωτική της αφιέρωση στον Ιησού Χριστό γνωρίζοντας για τους Παρθενώνες όπου ευλαβείς γυναίκες ζούσαν με κοινοβιακή άσκηση και συνάμα κοινωνική αποστολή.
Ταυτόχρονα οι γυναίκες της Βρετανικής Εκκλησίας διακρίνονταν για την πίστη και την ευσέβειά τους και ιδιαιτέρως οι βασιλικές οικογένειες της Μεγάλης Βρετανίας εκόσμησαν την Εκκλησία του Χριστού κατά την πρώτη χιλιετία του Χριστιανισμού με πάνω από 50 Άγιες Βασίλισσες, πριγκίπισσες, Μάρτυρες και Οσίες Ασκήτριες. Όντας φορέας μιας αγίας ανατροφής που ακολουθούσε πιστά μια παράδοση σεμνών και ευσεβών γυναικών της πατρίδας της ποθούσε τον παρθενικό βίο.
Κατ’ εντολή όμως του πατέρα της έπλευσε με σκοπό να συναντήσει τον μέλλοντα σύζυγό της, τον παγανιστή κυβερνήτη της Αρμορικής (Βρετάνη) Κόναν Meriadoc. Στο ταξίδι της τήν συνόδευαν δέκα εκλεκτές παρθένες από τα ανάκτορα, οι ευσεβείς Μάρθα, Σαούλη, Μπρικτόλα, Γρηγορία, Σατουρνίνα, Σαββατία, Σεντία, Παλλαδία, Σατουρία και Πιννόζα.
Παρ’όλα αυτά μια θαυματουργική καταιγίδα τις μετέφερε σε μια μέρα μόνο σ’ένα λιμάνι της Γαλλίας όπου η Αγία Ούρσουλα ανεκοίνωσε πως προ του γάμου της θα πραγματοποιούσε ένα πανευρωπαϊκό προσκύνημα. Μετέβη στην Ρώμη με την ιερά ακολουθία της και έπεισε τον πάπα Κυριακό και τον ηγούμενο της Ραβέννας Σουλπίκιο να συμμετάσχουν και αυτοί στο προσκύνημα.
Κατά τη διάρκεια το προσκηνηματικού ταξιδιού τους η Αγία Ούρσουλα και η συνοδία της αιχμαλωτίζονται στην Γαλλία κατά την εκστρατεία του στρατηγού της Βρετανίας Φλάβιου Κλήμεντος Μαξίμου που ήθελε να ανατρέψει τον αυτοκράτορα της Δύσεως Γρατιανό κατά το έτος 383. Για να πείσει τους στρατιώτες του να συμπράξουν στην θέλησή του, τους υποσχέθηκε ότι θα τους εξασφάλιζε λάφυρα, συζύγους και ιδιοκτησία. Έτσι σύναξε αμέτρητες παρθένους από την Μεγάλη Βρετανία με εντολή να μεταφερθούν στην Βρετάνη της Γαλλίας.
Λόγω θύελλας τα καράβια με το έμψυχο φορτίο δεν αγκυροβόλησαν στην ακτή της Βρετάνης και έτσι οδηγήθηκαν βορειότερα στις εκβολές του Ρήνου ποταμού και έφθασαν στην Κολωνία της Γερμανίας. Μετά από σύντομη παραμονή στην Βασιλεία της Ελβετίας και την Ρώμη οι παρθένες επέστρεψαν στην Κολωνία κατά την εποχή που την πολιορκούσαν ορδές βαρβάρων.
Οι ασεβείς εκείνοι άνδρες όρμησαν για να τις μολύνουν και να τις κακοποιήσουν. Επειδή όμως εκείνες αντιστάθηκαν σθεναρά όλες μαζί με προεξάρχουσα την Αγία Ούρσουλα μαρτύρησαν από τα χέρια τους αφού τοξεύθηκαν με φαρμακερά βέλη. Τότε οι αιμοσταγείς δολοφόνοι των παρθένων και οι υπόλοιποι βάρβαροι που την πολιορκούσαν την Κολωνία, εγκατέλειψαν την πόλη διότι τους κατέλαβε ένας μυστηριώδης φόβος. Αισθάνθηκαν μια τεράστια στρατιά να τους καταδιώκει επιθετικά. Έκτοτε η Αγία Ούρσουλα τιμάται ως ελευθερώτρια και πολιούχος της πόλεως που υπέγραψε με το άχραντο παρθενικό και μαρτυρικό αίμα της το συμβόλαιο σωτηρίας της Κολωνίας. Ήταν τότε η 21η Οκτωβρίου του 383, η καθιερωθείσα πλέον ημέρα μνήμης της Αγίας και της Συνοδίας της.
Οσιος Χριστόδουλος
Ο Όσιος Χριστόδουλος γεννήθηκε σε μία κωμόπολη κοντά στη Νίκαια της Βιθυνίας γύρω στο 1020 μ.Χ. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ιωάννης. Από πολύ νέος επιθύμησε να εγκαταλείψει τον κόσμο και ν΄ αφοσιωθεί στην μοναχική ζωή. Ξεκίνησε από κάποια Μονή στον Όλυμπο της Βιθυνίας, όπου μετά από λίγο καιρό εκάρη Μοναχός.
Από εκεί θα ματαβεί στους Αγίους Τόπους και για μικρό διάστημα θα μονάσει σε κάποιο ερημικό μέρος εκεί. Οι επιδρομές όμως των Σαρακηνών αναγκάζουν τους Μοναχούς να εγκαταλείψουν εκείνα τα μέρη και έτσι επανέρχεται στην Μικρά Ασία και εγκαθίσταται στο Όρος Λάτρος της Μυσίας. Εκεί διέπρεψε σ΄ όλες τις αρετές και οι Μοναχοί των εξέλεξαν πρώτον επιστάτη με το αξίωμα του Αρχιμανδρίτη, γεγονός που του έδωσε και το προσωνύμιο του Λατρηνού. Οι επιδρομές όμως των Μουσουλμάνων τον αναγκάζουν σε φυγή και από το Λάτρος.
Αναζητώντας τόπο ασκήσεως ο Όσιος φτάνει στη Στρόβιλο, μια θαλάσσια περιοχή στα παράλια της Μικράς Ασίας. Εκεί θα μείνει για λίγο καιρό, γιατί μια νέα επιδρομή θα τον αναγκάσει να διαφύγει στη Λέρο και στη συνέχεια στην Κώ, όπου και θα ιδρύσει Μονύδρια. Οι διαφορές όμως με τους εκεί κατοίκους θα τον καταστήσουν ανέστιο και αυτή τη φορά.
Ύστερα από περιπλνήσεις στα γύρω νησιά φτάνει στην Πάτμο, στην οποία γοητεύεται από την ησυχία και την ηρεμία της. Αμέσως φεύγει για την Κωνσταντινούπολη και ζητά από τον Αυτοκράτορα Αλέξιο Α’ τον Κόμνηνο την άδεια «ίνα φροντιστήριον των ψυχών καταστήση ταύτην». Ο Αυτοκράτορας με Χρυσόβουλλο του παραχωρεί την Πάτμο και τα γύρω νησιά μαζί με εργάτες και χρήματα. Με την εγκατάσταση του στην Πάτμο ο Όσιος ξεκινά το χτίσιμο Μοναστηριού τιμώμενο επ΄ ονόματι του Θεολόγου. Οι επιδρομές όμως των Μουσουλμάνων δεν θα τον αφήσουν ήσυχο ούτε αυτή τη φορά.
Ο Όσιος αφήνει την Πάτμο και καταφεύγει στην Εύβοια κατά το έτος 1092 μ.Χ. Η διαμονή του Οσίου Χριστοδούλου στην Εύβοια ήταν σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες μικρής διάρκειας. Υπάρχει η πληροφορία ότι ένας ευσεβής και πλούσιος κάτοικος του Ευρίπου προσέφερε την πολυτελή οικία του στον Όσιο, ο οποίος την ανέδειξε σε μοναστήρι, αν και οι φροντίδες του Οσίου, εξαιτίας της μεγάλης περιουσίας του μοναστηριού στην Πάτμο, απαιτούσαν την παραμονή του όχι στην έρημο αλλά κοντά στον κόσμο. Εξάλλου, στην Εύβοια ανέκαθεν υπήρχε παράδοση, σύμφωνα με την οποία ο Όσιος Χριστόδουλος παρέμεινε ασκητεύοντας στο σπήλαιο στο δυτικό άκρο της κωμόπολης Λίμνη (Ελύμνιον).
Ο Όσιος κατά την διαμονή του στον Εύριπο συνέταξε την «Διαθήκη» και τον «Κωδίκελλό» του (Μάρτιος 1093). Τη Διαθήκη αυτή, για να έχει ισχύ, την υπογράφουν επτά αξιωματούχοι της επισκοπικής αρχής και της πόλεως Ευρίπου (Χαλκίδος), ήτοι Λέων πρεσβύτερος και σακελλάριος της πόλεως Ευρίπου, Ιωάννης πρεσβύτερος και νοτάριος της καθέδρας Ευρίπου, Μιχαήλ…. της καθέδρας Ευρίπου, Βασίλειος ο ευτελής διάκονος…. και νοτάριος Ευρίπου κ.α.
Ειδικότερα ο Μητροπολίτης Ρόδου Ιωάννης, στο έργο του «Βίος καὶ Πολιτεία τοῦ Ὁσίου πατρὸς ἠμῶν Χριστοδούλου» εξιστορεί την διαμονή και την κοίμηση του Οσίου Χριστοδούλου στον Εύριπο, που συνέβη το έτος 1093 μ.Χ., όπως και την ανακομιδή του ιερού λειψάνου του και τη μεταφορά του στην Πάτμο, αναγράφοντας τα εξής:
«Και φθάνουν εκεί ο Όσιος μαζί με την αδελφότητα, εκεί όπου το νερό της θάλασσας εισρέει προς τα έξω και πάλι οπισθοχωρώντας δημιουργεί κάποιο στενό θαλάσσης, που οι αρχαίοι το ονόμασαν πορθμό του Ευρίπου. Και εκεί λοιπόν, αφού έγινε το αντικείμενο του θαυμασμού όλων και αφού αξιώθηκε την πρέπουσα τιμή, σαν να ήταν Άγγελος σε θνητό σώμα, νουθετούσε το ποίμνιό του, για να μη δυσφορεί στις συχνές μετακινήσεις, ούτε να αντιστέκεται ανόητα στις βουλές του Θεού, που οικονομεί τα πάντα εν σοφία.
Αλλά ένας από τους μοναχούς, επειδή δεν υπέμενε τις κακουχίες, ούτε το στριφνό και το επίπονο της αρετής, όπως ο Ιούδας από τους δώδεκα αναχώρησε από την ομήγυρη των αδελφών και την πνευματική εκείνη συγκέντρωση την αντικατέστησε με κήπο, που νοίκιασε. Και, καθώς ο διάβολος εισήλθε στον Ιούδα και τον ώθησε στην προδοσία, με τον ίδιο τρόπο και πονηρό δαιμόνιο βασάνιζε τον μοναχό που είχε αποσπασθεί από την αδελφότητα και ανακοινώνεται στον πατέρα η ασθένεια του μικρόψυχου αδελφού.
Εκείνος, πράος και ανεξίκακος, δίνοντας τόπο στην οργή, αφού πήρε το ιερό Ευαγγέλιο, έρχεται το βράδυ προς τον μαινόμενο και παράφρονα, διαβάζει τα λόγια του Αγίου Πνεύματος για ασθενή και αμέσως βελτιώνεται η θέση του αρρώστου, ο οποίος δεν επιθυμούσε πλέον να ασχολείται με την φύτευση δένδρων και την άρδευση κήπων, αλλά προθυμοποιείται για την καλλιέργεια της γης της αρετής, επανερχόμενος με αυτόν τον τρόπο και πάλι στην ποίμνη, από την οποία κακώς προηγουμένως είχε αποκοπεί.
Μετά την πάροδο μικρού χρονικού διαστήματος, προφητεύει σε όσους τον ακολουθούσαν ότι θα αποδημήσει προς τον Κύριο, ότι οι Αγαρηνοί δεν θα κατοικήσουν μέχρι τέλους στα νησιά και ότι ο επιστήθιος φίλος του δεν θα αδιαφορήσει γι’ αυτούς, αλλά ότι μόλις καταπαύσει η θαλασσοταραχή, θα επανέλθουν και πάλι στο πνευματικό μαντρί.
Παρακαλεί λοιπόν να παραλάβουν μαζί τους το νεκρό σώμα του από την ξένη αυτή γη και να το τοποθετήσουν στο ναό, για τον οποίο μόχθησε πολύ. Αυτά, αφού προείπε σε όσους συναναστρεφόταν και καθαγίασε τους πάντες με αποχαιρετιστήρια λόγια, παρέδωσε το πνεύμα του στον Θεό, την 16η Μαρτίου. Ταυτόχρονα με την εκπλήρωση της προφητείας και την εξαφάνιση των πειρατών από τη θάλασσα με την δύναμη του άρχοντος, οι καλοί μαθητές του θυμόντουσαν την προφητεία του ενάρετου ποιμένα και ετοιμάζονταν να αποπλεύσουν.
Επειδή όσοι κατοικούσαν τη χώρα εκείνη άκουσαν ότι θα στερούνταν το τίμιο εκείνο σώμα, αφού συγκεντρώθηκαν από τα γύρω μέρη, έλεγαν απροκάλυπτα, ότι με κανένα λόγο δεν θα το επέτρεπαν αυτό. Γιατί νόμιζαν ότι θα ήταν ανόητο και εξ’ ολοκλήρου ασύνετο, να επιτρέψουν σε άλλους να το μετακομίσουν όπου ήθελαν, επειδή (ο Όσιος) ήταν γι’ αυτούς σωτήρας, ιατρός και θεραπευτής κάθε αρρώστιας. Γι’ αυτό με αυστηρότητα φρουρούσαν τον νεκρό.
Αλλά δεν έπρεπε να διαψευσθεί η προφητεία του μάκαρος. Γι’ αυτό και αφού πλέον είχε προχωρήσει η νύχτα, ξεφεύγοντας από την προσοχή των φρουρών, μεταφέροντας τον νεκρό στους ώμους τον επιβιβάζουν σε πλοίο και, αφού έτυχαν νηνεμίας, φθάνουν στο νησί, αποβιβάζουν με μεγαλοπρεπή πομπή το ιερό σκήνος υμνολογώντας τον Θεό και ευωδιάζοντας τον αέρα με αρώματα. Και τώρα άρτιο και σώο κείται το σκήνωμα στο ναό του Αποστόλου και αναβλύζει πηγές θαυμάτων και όσοι με πίστη το αγγίζουν αισθάνονται κάποια οσμή μύρου και με μόνη την αφή καθαγιάζονται και απελευθερώνονται από κάθε σωματική βλάβη».
Από τα όσα συνέγραψε ο Όσιος Χριστόδουλος διασώθηκαν τα εξής: «Ὑποτύπωσις ἤτοι διάταξις γενομένη πρὸς τοὺς ἐαυτοῦ μαθητᾶς ἐν τὴ ἐν Πάτμῳ ἰδὶα αὐτοῦ μονή», η προαναφερθείσα «Διαθήκη» και ο «Κωδίκελλος».
Το λείψανο του Οσίου και φυλάσσεται ως σήμερα στο μικρό φερώνυμο Παρεκκλήσιο του Οσίου Χριστοδούλου, στη Νοτιοδυτική πλευρά του Καθολικού της Μονής Πάτμου.
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα) Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης. Tῆς Νικαίας τὸν γόνον καὶ τῆς Πάτμου τὸ καύχημα καὶ τῶν μοναζόντων τὸ κλέος θεοφόρον Χριστόδουλον τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις ἀδελφοί, τὸ σκῆνος προσπτυσσόμενοι αὐτοῦ, ἵνα λάβωμεν τὴν ἴασιν τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων κράζοντες. Δόξα τῷ δεδοκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος β’. Τοῖς τῶν δακρύων σου ὄμβροις, πάτερ Χριστόδουλε, τῶν νοσημάτων ἐξαίρεις τὸν καύσωνα· διό σε πιστῶς ἱκετεύομεν, ἑπερχομένων παντοίων κακῶν ἡμᾶς λύτρωσαι, πρεσβεύων ἀπαύστως ὑπὲρ πάντων ἡμῶν. Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος γ’. Μέγαν εὔρατο ὲν τοῖς κινδύνοις. Μέγα εὗρέ σε ἡ Πάτμος κλέος, παμμακάριστε ποιμὴν πατέρων· ὡς γὰρ διῆλθες ὁδὸν τῆς ἀσκὴσεως, τοῦ ἀκροτάτου τέλους ἐπέτυχες καὶ παρρησίας οὐδόλως διήμαρτες πάτερ, ὁσιε Χριστόδουλε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρὴσασθαι ἡμῖν τὸ μἐγα ἕλεος. Κοντάκιον Ἦχος πλ. δ’. Τῆ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ. Τῷ ἐκ τοῦ κὀσμου τῆς δεινῆς ματαιὄτητος ταῖς διδαχαῖς σου ταῖς σεπταῖς ποίμνην ἐλάσαντι, ἀναγράφομεν οἱ παῖδἐς σου ὕμνον σοι, μάκαρ. Ἀλλ᾿ ὡς ἔχων παρρησίαν πρὸς τὸν Κύριον, ὲκ παντοίων ἡμᾶς λύτρωσαι κολάσεων, ἵνα κράζωμεν· Χαίροις, πάτερ Χριστόδουλε. Ἕτερον Κοντάκιον Ἦχος δ’. Επεφάνης σήμερον. Τὸ σεπτόν σου λείψανον τοῦς προσκυνοῦντας σχετικῶς ἐκ πίστεως φύλαττε, πάτερ, ἀσινεῖς, ταῖς πρὸς Θεὸν ἱκεσίαις σου, ὁσιε πάτερ θεόφρον Χριστόδουλε. (Ποίημα του αββά Απολλώ) Ὁ Οἶκος Άγγελος ἀλλος ὤφθης ἐπὶ γῆς, θεοφόρε, βιώσας ἐγκρατῶς ὑπὲρ λόγον καὶ τοῖς ἐπουρανίοις χοροῖς συνηρίθμησαι τανῦν, τρισμακάριστε· διὸ ἀνυνοῦντες βοῷμέν σοι θερμῶς τοιαῦτα· Χαίροις ἀστὴρ τῆς ἐῴας ἑκλάμψας. Χαίροις φωστὴρ τους ὲν Πάτμῳ αὐγάσας.
Χαῖρε τῶν ἑν βάθει παθῶν ἡ ἀνάκλησις. Χαῖρε τῶν ἐν ζόφῳ κακίας ἡ λύτρωσις Χαῖρε ἐλκών πρὸς μετάνοιαν ταῖς τῶν λόγων διδαχαῖς. Χαῖρε ἄγων πρὸς ἀπάθειαν ταῖς τοῦ βίου ἀγωγαῖς. Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις όδηγὸς μοναζόντων. Χαῖρε, ὅτι τυγχάνεις ἰατρὸς ἀσθενούντων. Χαῖρε σωτὴρ ἀνθρώπων θερμὸτατε. Χαῖρε φωστὴρ σῶν, παίδων λαμπρότατε. Χαῖρε, δι οῦ ό Θεὸς ὲδοξάσθη. Χαῖρε, δι᾿ οὗ ό ἐχθρὸς κατησχύνθη. Χαίροις, πάτερ Χριστόδὁυλε. Λιγότερα
* Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες που γιορτάζει αυτό το όνομα.
Γεγονότα στις 21 Οκτωβρίου
1096 Σταυροφορία του λαού: ο τουρκικός στρατός εξουδετερώνει το λαϊκό στρατό της Δύσης. 1097 Α΄ Σταυροφορία: οι Σταυροφόροι, με επικεφαλής τον Γοδεφρείδο του Μπουιγιόν, τον Βοϊμόνδο Α΄ του Τάραντα και τον Ρεϋμόνδο Δ’ της Τουλούζης, αρχίζουν την πολιορκία της Αντιόχειας.
1520 Ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος ανακαλύπτει έναν πορθμό, γνωστός σήμερα ως Πορθμός του Μαγγελάνου. 1600 Ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου νικά τους ηγέτες των αντίπαλων ιαπωνικών φυλών στη Μάχη της
Σεκιγκαχάρα, η οποία σηματοδοτεί την έναρξη του σογκουνάτου Τοκουγκάβα που στην ουσία θα κυβερνήσει την Ιαπωνία έως τα μέσα του 19ου αιώνα. 1774 Για πρώτη φορά παρουσιάζεται σημαία με γραμμένη τη λέξη “Ελευθερία” επάνω της στο Τόντον της
Μασσαχουσέτης. 1805 Ναυμαχία του Τραφάλγκαρ. Το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό υπό τις διαταγές του ναυάρχου Οράτιου Νέλσον κατατροπώνει τον γαλλοισπανικό στόλο στις ισπανικές ακτές. Ο Νέλσον, όμως, τραυματίζεται και πεθαίνει σε ηλικία 47 ετών.
1824 Ο Τζόζεφ Άσπντιν πατεντάρει το τσιμέντο Πόρτλαντ. 1825 Για πρώτη φορά επίσημη εφημερίδα της Κυβέρνησης, το πέμπτο φύλλο της «Γενικής Εφημερίδος της Ελλάδος», δημοσιεύει ένα ποίημα. Πρόκειται για τον «Ύμνο εις την Ελευθερία», του Διονυσίου Σολωμού,
που αποτελείται από 158 στροφές και συνολικά 638 στίχους. 1879 Δοκιμάζεται με επιτυχία από τον Τόμας Έντισον ο πρώτος ηλεκτρικός λαμπτήρας πυράκτωσης (διήρκεσε 13½ ώρες προτού σβήσει). 1895 Καταρρέει η Δημοκρατία της Φορμόζας, καθώς εισβάλλουν οι δυνάμεις της Ιαπωνίας.
1912 Απελευθέρωση της Πρέβεζας από τον ελληνικό στρατό. 1918 Ίδρυση της Γ.Σ.Ε.Ε. 1944 Το HMAS Australia χτυπήθηκε κατά την πρώτη επίθεση Καμικάζι. 30 άντρες σκοτώθηκαν, μεταξύ των οποίων και ο διοικητής του πλοίου. (Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος)
1945 Για πρώτη φορά οι γυναίκες στη Γαλλία αποκτούν δικαίωμα ψήφου. 1959 Ανοίγει τις πύλες του για το κοινό το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ στη Νέα Υόρκη. 1960 Υπογράφεται η συμφωνία μεταξύ της Δ.Ε.Η. και του αντίστοιχου οργανισμού της Γιουγκοσλαβίας για τη σύνδεση των ηλεκτρικών δικτύων των δύο χωρών.
1961 Ο Χρήστος Πιερράκος καταρρίπτει στην Αθήνα το πανελλήνιο ρεκόρ στον ακοντισμό, με επίδοση 74.25 μ. 1966 Από κατολίσθηση στο Αμπερφάν της Ουαλίας βρίσκουν το θάνατο 144 άνθρωποι, κυρίως παιδιά. 1969 Ο Σιάντ Μπάρε έρχεται στην εξουσία με πραξικόπημα στη Σομαλία.
1972 Ένα NAMC YS 1977 Ιδρύεται το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για τα Διπλώματα Ευρεσιτεχνίας. 1983 Γίνεται ο ορισμός του μέτρου με βάση την ταχύτητα του φωτός στη γενική διάσκεψη μέτρων και σταθμών 2003 Φωτογραφίζεται για πρώτη φορά ο πλανήτης νάνος Έρις.
Γεννήσεις στις 21 Οκτωβρίου
1409 Αλεσάντρο Σφόρτσα, Ιταλός κοντοτιέρος 1467 Τζιοβάνι των Μεδίκων ο Ποπολάρος, Ιταλός ευγενής 1748 Γιόχαν Άφσπρουνγκ, Γερμανός παιδαγωγός και εκδότης 1772 Κλοντ Φοριέλ, Γάλλος ιστορικός
1776 Τζωρτζ Άιζαρντ, Αμερικανός στρατηγός 1790 Αλφόνς ντε Λαμαρτίν, Γάλλος ποιητής και πολιτικός 1833 Άλφρεντ Νομπέλ, Σουηδός χημικός και μηχανικός 1907 Νίκος Εγγονόπουλος, Έλληνας ζωγράφος και ποιητής
1917 Ντίζι Γκιλέσπι, Αμερικανός τρομπετίστας, διευθυντής ορχήστρας και συνθέτης 1929 Ούρσουλα Λε Γκεν, Αμερικανός συγγραφέας 1949 Μπενιαμίν Νετανιάχου, Ισραηλινός πολιτικός 1951 Λένα Πλάτωνος, Ελληνίδα συνθέτρια
1957 Τζούλιαν Κόουπ, Βρετανός τραγουδιστής και συγγραφέας 1968 Αλέκος Αλεξανδρής, Έλληνας ποδοσφαιριστής 1986 Αλμέν Αμπντί, Ελβετός ποδοσφαιριστής 1990 Ρίκι Ρούμπιο, Ισπανός καλαθοσφαιριστής
Θάνατοι στις 21 Οκτωβρίου
1221 Αλίκη, δούκισσα της Βρετάνης 1422 Κάρολος ΣΤ’, βασιλιάς της Γαλλίας 1494 Τζαν Γκαλεάτσο Σφόρτσα, δούκας του Μιλάνου
1556 Πιέτρο Αρετίνο, Ιταλός συγγραφέας 1805 Οράτιος Νέλσον, Άγγλος αντιναύαρχος 1931 Άρθουρ Σνίτσλερ, Αυστριακός συγγραφέας 1969 Τζακ Κέρουακ, Αμερικανός συγγραφέας
1980 Χανς Άσπεργκερ, Αυστριακός παιδίατρος 1984 Φρανσουά Τρυφώ, Γάλλος σκηνοθέτης 1996 Γεώργιος Ζωιτάκης, Έλληνας στρατιωτικός [Πηγή για τα γεγονότα: wikipedia]
