Γιαγιά Ελένη
Η κυρία Ελπίδα αποφάσισε να μοιραστεί το πρόβλημά της μαζί μας και ζητάει την άποψή μας για το πώς θα το διαχειριστεί. Σύμφωνα με την ίδια, η μητέρα της μπλέκεται διαρκώς στην ανατροφή της κόρης της και πλέον έχει χάσει κάθε έλεγχο.
Στην Ελλάδα υπάρχει για χρόνια το ρητό που λέει “του παιδιού μου το παιδί είναι δύο φορές παιδί μου” αλλά σε μερικές περιπτώσεις αυτό, δίνει το δικαίωμα στους παππούδες να παίρνουν παραπάνω πρωτοβουλίες από ότι θα έπρεπε. Έτσι φαίνεται πως συμβαίνει και με την κυρία Ελπίδα, η οποία θέλει την άποψή μας σχετικά με τη μητέρα της και την ανατροφή της κόρης της. Διαβάστε παρακάτω:
Η ιστορία της κυρίας Ελπίδας
Ονομάζομαι Ελπίδα και έχω μία κόρη 10 ετών. Έχασα τον άντρα μου πριν τρία χρόνια με αποτέλεσμα και οι δύο να βρισκόμαστε σε μία μεταβατική περίοδο. Η μικρή προσπαθεί να διαχειριστεί την απώλεια, το ίδιο κι εγώ. Το πρόβλημα είναι ότι ίσως αυτό να δημιούργησε κάποιο πρόβλημα σχετικά με τα όρια που έθεσα στους γονείς μου και πιο συγκεκριμένα στη μητέρα μου.
Από την στιγμή που έφερα στον κόσμο της κόρη μου, η μητέρα μου είχε μόνο συμβουλευτικό ρόλο. Ο άντρας μου, ήταν μεγαλύτερος από μένα και από την αρχή με είχε προειδοποιήσει για το τί κακό μπορούν να κάνουν οι παππούδες στην ανατροφή των παιδιών και στην ισορροπία της οικογένειας, αν δεν βάλουμε όρια. Γι’ αυτό και οι δικοί μου γονείς και οι δικοί του, είχαν λόγο αλλά ενός μέχρι πολύ συγκεκριμένου ορίου.
Όμως ο χαμός του ήρθε και τάραξε τις ισορροπίες για όλους τους λόγους του κόσμου. Όπως ήταν λογικό όταν έμεινα μόνη μου με το παιδί έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Προσπαθούσα να την κάνω να συνέλθει και να μην επηρεάσει ανεπανόρθωτα η ψυχολογία της από αυτήν την απώλεια σε μία τόσο τρυφερή ηλικία.
Photo via: pexels.com (cottonbro studio)
Παράλληλα προσπαθούσα κι εγώ να πατήσω στα πόδια μου, να επιστρέψω στη δουλειά, να σταθώ μάνα και πατέρας για το παιδί μου. Δεν ήταν καθόλου εύκολες μέρες. Δεν μπορούσα να κλάψω μπροστά στο παιδί με αποτέλεσμα να μη ξεσπάω τα συναισθήματά μου, δούλευα πολλές ώρες για να τα βγάλουμε πέρα με αποτέλεσμα να μην βλέπω τόσο συχνά το παιδί όπως συνήθως κι ευτυχώς είχα στο πλευρό μου τόσο τους γονείς μου όσο και τα πεθερικά μου.
Όμως φαίνεται πως αυτό έκανε τη μητέρα μου να θεωρήσει πως πλέον έχει περισσότερες ευθύνες από ότι συνήθως. Από μικρή πίστευε ότι δεν είμαι ικανή για πολλά πολλά, ότι είμαι πολύ ευαίσθητη, ότι με εκμεταλλεύονται εύκολα, ότι είμαι πολύ μαλακή γι’ αυτόν τον κόσμο. Κι αυτό πίστευε και με το παιδί. Ότι είναι καλομαθημένη και ότι τώρα που ο πατέρας της δεν είναι στη ζωή, θα χάσω τελείως την μπάλα.
Αρχικά με έκανε να νιώσω ασφάλεια που είχα τη μητέρα μου στο πλευρό μου. Με έκανε και ένιωθα ότι είχα ένα σημαντικό στήριγμα όταν έμπαινε μπροστά και τη μάλωνε για μένα ή της μιλούσε για μένα ή την κρατούσε ολόκληρα Σαββατοκύριακα για να μείνω λίγο μόνη μου, να ξεσπάσω, να ξεχαστώ. Όμως τρία χρόνια μετά που νιώθω πως έχω ξεπεράσει μερικά πολύ βασικά πράγματα ξεκινάω και βλέπω ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει.
Όλα ξεκίνησαν όταν η μητέρα μου θέλησε να αγοράσει ένα τάμπλετ στο παιδί, από αυτά τα παιδικά Εγώ δεν ήθελα γιατί η αλήθεια είναι ότι τελευταία τα έχει φορτώσει λίγο στον κόκορα και δεν ήθελα κάτι επιπλέον να της αποσπά την προσοχή. Αφήστε που δεν συμφωνώ και με τη τόση χρήση της τεχνολογίας από τα παιδιά.
Όμως εκείνη ενώ το ήξερε πήγε και της το πήρε κι απλά μου το ανακοίνωσαν. Και πώς θα πάρω πίσω το τάμπλετ από το παιδί που ήδη το έχει δει, το έχει ανοίξει και έχει ενθουσιαστεί με το δώρο της; Φυσικά και έγινε χαμός και η ίδια φάνηκε να κατάλαβε αλλά για πολύ λίγο. Ευτυχώς έβαλα κάποια όρια όσων αφορά τη χρήση του από τη μικρή, αλλά έχω προβληματιστεί πολύ.
Νιώθω ότι η μητέρα μου παρεμβαίνει περισσότερο από όσο θα έπρεπε κι εγώ πλέον δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να θέσω από την αρχή τα όριά μου. Τα πεθερικά μου είναι τελείως διαφορετικοί άνθρωποι. Πιο διακριτικοί, πιο ευγενικοί. Η μητέρα μου είναι σίφουνας. Μπαίνει μέσα σε έναν χώρο και τα παρασέρνει όλα. Σε αντίθεση με μένα που είμαι πιο χαμηλών τόνων. Γι’ αυτό και δεν μπορώ να της επιβληθώ. Πείτε μου τί να κάνω.
Διαβάστε και την ιστορία του κυρίου Γιώργου που αντιμετωπίζει πρόβλημα με τη μητέρα και την γυναίκα του, αφού από τη στιγμή που ανακαλύφθηκε ότι η γυναίκα του δεν μπορεί να κάνει δικά της παιδιά, η μητέρα του, τον πιέζει να χωρίσουν.