Τι είναι αυτό; Ενα παιδί...Γιατί δεν το σηκώνουν; θα πνιγεί... Η αληθινή ιστορία που θα σας κάνει να δακρύσετε

Δαφνί. Κάθομαι στο γραφείο με ανοιχτό τον υπολογιστή και μπαίνει ένας τρόφιμος για να μου ζητήσει τα φάρμακά του που είχε ξεχάσει πως τα ήπιε. Περνάει η εικόνα του νεκρού παιδιού στην παραλία και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος.

Τι είναι αυτό; Ενα παιδί...Γιατί δεν το σηκώνουν; θα πνιγεί... Η αληθινή ιστορία που θα σας κάνει να δακρύσετε

-τι είναι αυτό;
-ένα παιδί…
-γιατί δεν το σηκώνουν; θα πνιγεί…
-έχει πνιγεί…
-η μαμά του πού είναι;
-δεν ξέρω
-να τη βάλουν φυλακή. Δεν πρόσεξε το παιδί…
-δεν φταίει η μαμά του. Το έβαλε σε μια βάρκα για να το σώσει από τον πόλεμο αλλά για αυτές τις βάρκες δεν υπάρχει λιμάνι.
-γιατί δεν υπάρχει λιμάνι;
-γιατί οι χώρες που δεν έχουν πόλεμο δεν τους θέλουν.
-πρόσφυγες είναι δηλαδή;
-πρόσφυγες…
-άκουσε, Μαρία μου…
-δεν με λένε Μαρια, βρε Γιάννη…
-δεν έχει σημασία. τυχαίο είναι το όνομά σου. τυχαίο και που δεν ζεις στον πόλεμο.
Αυτοί που δεν θέλουν τους πρόσφυγες ειναι καταραμένοι…
-δεν πρόκειται να αλλάξουν…
-η γη δεν ανήκει σε κανέναν. Οι άνθρωποι δεν έδωσαν γη σε αυτό το παιδί για να περπατήσει αλλά η γη του εδωσε μια γωνιά για να πεθάνει. Το χώμα δεν κάνει διακρίσεις. Τους δέχεται όλους, άσπρους, μαύρους, κίτρινους… όλους
-πιστεύεις οτι ξεκουράστηκε;
-φυσικά. Κοιμαται μπρούμυτα για να μην βλέπει τους ανθρώπους…
-πήγαινε στο κρεβάτι σου να ξαπλώσεις, είναι μεσημέρι.
-μην με διώχνεις όταν συζητάμε…
-δεν αντέχω να συζητάω άλλο…
-αν δεν αντέχεις να πας στον πρωθυπουργό και να του πεις οτι τους θέλουμε τους πρόσφυγες. Να τους φέρουν εδώ. Έχουμε χώρο. Εγώ θα ξαπλώσω κοντά στον τοίχο και χωράει να κοιμηθεί και άλλος ένας στο κρεβάτι μου. Και το φαϊ πολύ είναι. Φτανει για όλους. Έτσι να του πεις. Τα παιδιά δεν κάνει να πεθαίνουν. Θα του το πεις;
-δεν μπορώ να του το πω αλλά θα το πω σε πολλούς ανθρώπους σε λίγο…
-θα πας σε πλατεία να βγαλεις λόγο;
-κάπως ετσι!
-να τους πεις να τα αγαπάνε τα παιδιά.
-θα τους το πω
-και να μου φερεις τα φάρμακά μου…

Ειναι στο κρεβατι του και κλαίει. Δεν ζητάει πια τα φάρμακά του. Έχει μαζευτεί κοντά κοντά στον τοίχο και μονολογεί… τι ένας της ειπα; αν μαζευτώ πιο πολύ, και δύο χωράνε.

Ιλντα Νταλί

Νοσηλεύτρια στο Δαφνί

πηγή: docmed.gr

 

Close