Ιωάννα Σακκή
Πολλά παιδιά είναι αυτά που παίρνουν τη θέση του κηδεμόνα και "μεγαλώνουν" εκείνα τους γονείς τους, γεγονός που έχει σοβαρές επιπτώσεις στη ψυχική τους υγεία
Κι όμως, υπάρχουν παιδιά που είτε έμφυτα, είτε λόγω διαφόρων συγκυριών, τους γεννάται η ανάγκη να αναλάβουν το ρόλο του προστάτη σε μία οικογένεια. Έτσι, καταλήγουν να γίνονται γονείς στο ρόλο των γονιών. Το να “μεγαλώνει”, όμως, ένα παιδί τους γονείς τους πηγαίνει ενάντια στην ψυχοσύνθεση του, κι ως εκ τούτου έχει σημαντικές συνέπειες στην ψυχική του υγεία.
Συνήθως τα παιδιά βιάζονται να μεγαλώσουν πριν την ώρα τους. Άλλα, πάλι, ωριμάζουν από πολύ νωρίς, μέσα από δύσκολες συνθήκες και αντιξοότητες. Σε πολλές περιπτώσεις, μάλιστα, “αναγκάζονται” να πάρουν στα χέρια τους το ρόλο του γονιού, ακόμη κι αν δεν είναι έτοιμα να σηκώσουν στις πλάτες τους αυτό το βάρος. Διαβάστε παρακάτω:
Photo via: kerentzis.blogspot.com
Ο ρόλος των γονέων είναι να προστατεύουν τα παιδιά τους, να στέκονται σύμμαχοι στο πλευρό τους σε κάθε τους βήμα, να τα βοηθούν να εξελιχθούν με κάθε τρόπο, να είναι άγρυπνοι φρουροί στο προσκεφάλι τους, έτοιμοι να αντιμετωπίσουν κάθε δυσκολία που θα βρεθεί στο δρόμο τους. Τι συμβαίνει, όμως, όταν μεταβάλλονται αυτές οι σταθερές και το παιδί μπαίνει στη θέση του γονιού;
Άσε το παιδί σου να γίνει αυτόνομο- Μην τρέχεις από πίσω του
Όπως σε όλους τους κανόνες, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις που τους επιβεβαιώνουν, έτσι και σε αυτή τη περίπτωση, υπάρχουν παιδιά που “μεγαλώνουν” γονείς. Είτε λόγω δυσκολίας των γονέων να ανταπεξέλθουν στις αρμοδιότητες τους, είτε εξαιτίας απρόβλεπτων δυσάρεστων γεγονότων, πολλά παιδιά υποχρεούνται να αναλάβουν από πολύ νωρίς το φορτίο των υποχρεώσεων.
Photo via: mama365.gr
Όπως είναι λογικό, όταν ένα παιδί ωριμάζει γρήγορα μέσα από δυσάρεστες και δύσκολες καταστάσεις, αυτό έχει σημαντικές συνέπειες και στην εξέλιξη του σαν ενήλικας, αφού, θα λέγαμε, πως επηρεάζει στο μέγιστο την ψυχική του σταθερότητα και ανάπτυξη.
Αδυναμία έκφρασης συναισθημάτων
Τέτοιου είδους παιδιά είναι συνήθως εκείνα που έχουν έντονο το αίσθημα της ενσυναίσθησης, ενώ συγχρόνως, είναι και πολύ ευαίσθητα. Έτσι, όταν βλέπουν πως οι γονείς τους δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις μίας οικογένειας, αναλαμβάνουν εκείνα τα ηνία του σπιτιού, προκειμένου να επέλθει η πολυπόθητη φροντίδα και ηρεμία.
Πως μπορούμε να αναπτύξουμε στα παιδιά την ικανότητα της διαχείρισης των συναισθημάτων
Είτε πρόκειται για τα μεγαλύτερα αδέρφια, που παραγκωνίζουν τον εαυτό τους, προκειμένου να αναθρέψουν τα μικρότερα, είτε για εκείνα τα παιδιά που φροντίζουν τους γονείς τους, σα να είναι οι κηδεμόνες τους, ένα είναι το σίγουρο: Το άγχος και η ψυχολογική κούραση που βιώνουν καθημερινά, τους στερεί παντελώς κάθε ίχνος παιδικής χαράς και αφέλειας.
Photo via: infokids.gr
Μεγαλώνοντας κατ’ αυτό τον τρόπο, τα παιδιά μαθαίνουν να παραβλέπουν τις δικές τους ανάγκες, έχοντας πάντα ως βασικό σκοπό, την ικανοποίηση αναγκών των τρίτων. Βιώνουν τεράστια δυσκολία και φόβο στην έκφραση των δικών τους συναισθημάτων και αναγκών, έχοντας, έτσι, ως αποτέλεσμα, να πέφτουν συχνά θύματα εκμετάλλευσης των άλλων.
Οι επιπτώσεις στην ενήλικη ζωή
Ως ενήλικες, τα παιδιά-γονείς, συνηθίζουν να αναπτύσσουν σχέσεις, μόνο με ανθρώπους που νιώθουν ότι είναι ευάλωτοι και χρειάζονται βοήθεια. Αισθάνονται οικεία σε τέτοιου είδους καταστάσεις, αφού τους θυμίζουν κατά πολύ, το οικογενειακό περιβάλλον που μεγάλωσαν.
Γίνε το σωστό παράδειγμα που θέλεις να ακολουθήσει το παιδί σου
Ακόμη κι αν τους ασκηθεί οποιαδήποτε μορφή κακοποίησης, θα την υπομείνουν καρτερικά και δεν θα κάνουν καμία ενέργεια να αποτραβηχτούν από τον θύτη τους, αφού αισθάνονται υποχρέωση τους να επιδιορθώσουν την συμπεριφορά του και ως εκ τούτου, να του παράσχουν την απαραίτητη βοήθεια, προκειμένου να “συμμορφωθεί” και να κατανοήσει το λάθος του.
Photo via: mama365.gr
Όσον αφορά, τώρα την επαγγελματική τους πορεία, από την στιγμή που έχουν εμφυτεύσει μέσα τους το “μικρόβιο” της υπερβολικής παροχής βοηθειών, δεν θέλουν και δεν μπορούν να το “ξεριζώσουν” ούτε στον εργασιακό τους τομέα. Έτσι, τα παιδιά που ανατράφηκαν “μεγαλώνοντας” τους γονείς τους, επιλέγουν, κατά κύριο λόγο, επαγγέλματα σχετικά με την προσφορά.
Μάλιστα, ακόμη και στην εργασία τους, θέτουν τις ανάγκες των άλλων πάνω από τις δικές τους. Αμελούν τον εαυτό τους τόσο πολύ, που δεν ενδιαφέρονται ούτε στο ελάχιστο για την δική τους σωματική και ψυχική ξεκούραση. Κι όταν, όμως, αποφασίζουν να κάνουν κάτι για τους ίδιους, οι τύψεις και οι ενοχές τους κατακλύζουν σε βαθμό τέτοιο που εμμένουν ακόμη περισσότερο στην φροντίδα και την ευχαρίστηση των υπολοίπων.
Διαβάστε όλα τα άρθρα για τη ψυχολογία και διαπαιδαγώγηση στο Daddy-Cool.gr