Υπάρχει κάτι που δεν δημιουργεί ψυχολογικά στο παιδί; – γιατί μας έχετε τρελάνει

Μια μητέρα σε «εντεταλμένη υπηρεσία» κι εγώ, όπως κι εσείς.

Γράφει η Λίνα Παπαδοπούλου στο themamager.gr

Να φτιάξω ένα υγιή ενήλικα, ένα χαρούμενο άνθρωπο, ένα πλάσμα που έχει μεγαλώσει με αγάπη, ασφάλεια, αγκαλιές. Με ένα σταθερό δίχτυ φροντίδας στα πόδια του, μια καρδιά ανοιχτή στους άλλους και ένα μυαλό γεμάτο περιέργεια να εξερευνήσει, να μάθει, να πλατύνει, να αγκαλιάσει τον κόσμο όλον. Ωραία όλα αυτά. Όλοι οι γονείς, αυτό θέλουμε. Η πρόθεση είναι αυτή.

Τι γίνεται όμως στην πράξη;

Δεν ξέρω.

Βάζουμε τα δυνατά μας για τις μεγαλύτερες και τις πιο σημαντικές εξετάσεις της ζωής μας. Διαβάζουμε, ρωτάμε, συζητάμε τόσο πολύ που έχουν μαλλιάσει οι γλώσσες μας και έχουν φρακάρει οι εγκέφαλοί μας. Αμέτρητες πληροφορίες, σωστές, περίεργες, καινούριες, πρωτότυπες, γελοίες, υπερβολικές και αντικρουόμενες. Το επιμύθιο από όλο αυτό το βουνό χρήσιμης και άχρηστης γνώσης; Ένας τεράστιος φόβος πως ό,τι κι αν κάνουμε το παιδί δεν θα την σκαπουλάρει από το ψυχολογικό πρόβλημα. Είναι υπερβολικά τα άρθρα; Είμαστε τελειομανείς εμείς; Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι πως τις περισσότερες φορές από όσα διαβάζω έχω την αίσθηση ότι αν μιλήσω κάπως, αν στραβοκοιτάξω αλλιώς, αν αναπνεύσω ή αν βήξω κάτι ανεπανόρθωτα «κακό» θα κάνω στο παιδί μου. Και τί μπορεί να είναι αυτό; Αναρίθμητες οι «ζημιές» που περιγράφονται στα άρθρα των ειδικών.

Διαβάστε περισσότερα στο apithano.gr


Close