Τα ξημερώματα που ξυπνούσαμε με τα κοκορίσματα από τις κότες. Ο καφές που απολαμβάναμε στη χόβολη ή το φρέσκο κατσικίσιο γάλα που μας ζέσταινε κάθε πρωί η γιαγιά μας. Τα κεντητά στους τοίχους, τις φλοκάτες, και τη ζεστασιά που έβγαζαν τα ξύλα από τη σόμπα ή το τζάκι, που έψηνε την πίτα που με τα χεράκια της έφτιαχνε κάθε μέρα.

Πόσες πολλές αναμνήσεις μας πρόσφερε το χωριό μας στην παιδική μας ηλικία; Το μέρος που πάντα μας έκανε πιο ήρεμους και ξέγνοιαστους. Που κάθε φορά ανυπομονούσαμε να ξαναγυρίσουμε και να ζήσουμε όλα αυτά τα αγνά και παραδοσιακά βιώματα.

Το χωριό μας θα έχει πάντα μία ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας, και πάντα θα το θυμόμαστε με νοσταλγία και αγάπη. Πάντα θα νοσταλγούμε τα παιχνίδια στα πέτρινα σοκάκια του χωριού, τους παππούδες να παίζουν τάβλι και να απολαμβάνουν τον καφέ τους στο καφενείο, και τις γιαγιάδες να φτιάχνουν τα πιο νόστιμα φαγητά και πάντα εκείνο το γλυκό του κουταλιού που ήταν η σπεσιαλιτέ τους.

Σίγουρα όσοι έχετε τέτοιες αναμνήσεις και ζήσατε τη ζωή στο χωριό, οι παρακάτω φωτογραφίες θα σας κάνουν να θυμηθείτε τα παιδικά σας χρόνια, και να νοσταλγήσετε όλα εκείνα που περνούσατε στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς. Τρυφερές αναμνήσεις μιας άλλης εποχής, που πολύ θα θέλαμε να δημιουργήσουμε και στα παιδιά μας.

xorio mesa iperoxes nostalgikes fotografies1