newsroom
Μία μαμά εξομολογείται την αλήθεια της και μας προκαλεί αντιφατικά συναισθήματα. Σίγουρα δεν είναι όλοι για όλα, όπως και δεν κάνουν όλες οι γυναίκες για τον ρόλο της μητρότητας.
Στην πραγματικότητα δεν ήθελα να γίνω μαμά: Μια εξομολόγηση που θα διχάσει πραγματικά τους αναγνώστες! Μια ανώνυμη αναγνώστρια έστειλε την ιστορία της , και πραγματικά μας προβλημάτισε.
Διαβάστε παρακάτω την ιστορίας της αναγνώστριας του daddy-cool.gr
Στην αρχή δεν ήθελα παιδιά, ούτε εγώ ούτε ο άντρας μου. Κάναμε τελικά παιδί γιατί είμαι 35 και πιεστήκαμε από τη κοινωνία και από το βιολογικό μου ρολόι. Από την ώρα που ήρθε η κόρη μου άρχισαν τα προβλήματα.
Το παιδί κλαίει και αρρωσταίνει διαρκώς, δεν έχουμε πια κοινωνική ζωή, ο γάμος μας κοντεύει να ναυαγήσει, σεξ ούτε για δείγμα, χρήματα ανύπαρκτα για τα βασικά – το παιδί μας τρώει όλες τις οικονομίες.
Η καριέρα μου; Την παράτησα για να μεγαλώσω τη κόρη μου.
Αναπολούμε και οι δύο τη ζωή μας πριν κάνουμε το παιδί. Ήταν τέλεια, 10 υπέροχα χρόνια γάμου γεμάτα χαρά και ταξίδια – γάμος υπόδειγμα!
Μα τώρα άλλαξαν όλα. Ο άντρας μου θέλει να φύγει γιατί δεν αντέχει αυτή τη μιζέρια με το μωρό. Κι εγώ τελικά μερικές φορές εύχομαι αυτό το παιδί – όσο και να την αγαπώ – να μην είχε γεννηθεί, γιατί είναι η φυλακή μου, το τέλος των φιλοδοξιών μου και η καταστροφή του έγγαμου βίου μας.
θα προσπαθήσω να μεγαλώσω το παιδί με αγάπη, αλλά δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω…
Δεν ξέρω τι να κάνω…
Η συντάκτρια του daddy-cool.gr απαντά
Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, η έλευση ενός παιδιού δεν είναι πάρτι. Νομίζεις το να γίνεσαι γονέας είναι απλό πράγμα; Νομίζεις ότι δεν τρως τη μία φρίκη μετά την άλλη στην αρχή; Οκ, δεν ήσασταν από τους πιο φανατικούς, το δέχομαι αυτό.
Ξέρω πολλά ζευγάρια από το περιβάλλον μου που ένιωθαν χαμένοι τον πρώτο καιρό, μέχρι να προσαρμοστείς στη νέα τάξη πραγμάτων θα περάσει καιρός και εσείς πολλές φουρτούνες. Αλλά με 10 χρόνια γάμου,μόνο εφήμεροι και τυχαίοι δεν είστε σαν ζευγάρι. Απλά περνάτε μια φάση. Ζήτα επαγγελματική βοήθεια-χθες κιόλας!-και όλα θα φτιάξουν. Και για όνομα, μη το συζητάς και κυρίως, μην ακούς τον καθένα κομπλεξικό ηθικολόγο εδώ μέσα αλλά και παραέξω.
Μόλις αποκτήσατε τη συνέχεια της αγάπης σας, δώστε χρόνο να το μάθετε και να το συνηθίσετε. Και μόνο που λες ότι θα προσπαθήσεις να μεγαλώσεις το παιδί με αγάπη, είσαι σε σωστό δρόμο.
Φοβάμαι ότι αυτή τη στιγμή έχετε χαθεί και οι δυο σας αλλά υπάρχει λύση και ευτυχία μπροστά. Βγάλε από το μυαλό σου ότι δεν είσαι φτιαγμένη για μάνα γιατί το γεγονός ότι προβληματίζεσαι το αναιρεί. Αλλοίμονο σαυτούς τους γονείς που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα και τα κάνουν όλα σωστά!
Εσάς ποια είναι η γνώμη σας; Έχετε πιεστεί ποτέ μετά τον ερχομό των παιδιών;
Περιμένουμε τα σχόλια σας!