Ελένη Πανταζή
Γονείς καταγγέλουν ότι τα παιδιά τους κάνουν μάθημα μέσα σε τάξεις οι οποίες είναι πλήρως ακατάλληλες, αφού οι σοβάδες πέφτουν από τους τοίχους, ενώ τα τρωκτικά κυκλοφορούν σε όλες τις αίθουσες.
Σε απόγνωση βρίσκονται οι οικογένειες των μαθητών που φοιτούν στο Ειδικό Νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σάμου, βιώνοντας μια καθημερινότητα που παραπέμπει σε τριτοκοσμικές συνθήκες, αφού τα παιδιά τους κάνουν μάθημα σε αίθουσες που πέφτουν οι σοβάρες και τριγυρνούν τρωκτικά.
Το κτίριο, που έπρεπε να αποτελεί ασφαλή «λιμένα» για 25 παιδιά με ειδικές ανάγκες, έχει μετατραπεί σε έναν χώρο επικίνδυνο, με σοβάδες να αποκολλώνται από τα ταβάνια, ψευδοροφές να υποχωρούν και, το σημαντικότερο, τρωκτικά να κινούνται ελεύθερα στους κοινόχρηστους χώρους και τις αίθουσες διδασκαλίας.
Η εικόνα που περιγράφουν οι γονείς είναι αποκαρδιωτική. Παρά την υποτιθέμενη φροντίδα, οι εστίες μόλυνσης έχουν γίνει μέρος της καθημερινότητας των μαθητών και των 50 μελών του προσωπικού.
Η Μαρία Πασχάλη, μητέρα μαθητή του σχολείου, μεταφέρει στα «ΝΕΑ» το χρονικό της εφιαλτικής κατάστασης: «Υπήρξε μία αποθήκη όπου αφήνει μέσα η καθαρίστρια τα πράγματά της, άφησε μία μπανάνα και τη βρήκε φαγωμένη και δίπλα περιττώματα, οπότε αντιλήφθηκαν ότι τα τρωκτικά είχαν ήδη κάνει την εμφάνισή τους. Σιγά σιγά άρχισαν να βρίσκουν περιττώματα στις τουαλέτες, πάνω στους νιπτήρες, στις αίθουσες που είναι τα παιδιά, στους κοινόχρηστους χώρους, στους διαδρόμους, παντού».
Η ίδια υπογραμμίζει πως οι παρεμβάσεις της δημοτικής αρχής είναι επιδερμικές. «Το κτίριο δεν συντηρείται σωστά. Γίνονται προσπάθειες και μικροεπεμβάσεις, αλλά δεν είναι αρκετές. Πέτουν σοβάδες από τα ταβάνια, φουσκώνουν οι ψευδοροφές και επίσης πέφτουν».
Εμπλοκή με το καθεστώς του ακινήτου
Οι γονείς, έχοντας εξαντλήσει κάθε περιθώριο υπομονής, έχουν προσφύγει στην Εισαγγελία, το Υγειονομικό, την Πυροσβεστική και τον Συνήγορο του Πολίτη, ζητώντας το αυτονόητο: την προσωρινή μεταφορά των παιδιών σε ασφαλές περιβάλλον.
«Δεν είναι συνθήκες αυτές να εκπαιδεύονται παιδιά με ειδικές ανάγκες και με βαριές αναπηρίες, τα οποία δεν καταλαβαίνουν τον κίνδυνο που μπορεί να αντιμετωπίζουν. Και δεν μπορούμε εμείς, ως γονείς, να βάλουμε στη ζυγαριά την ασφάλεια με την εκπαίδευση», δηλώνει η κ. Πασχάλη.
Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται και το ασαφές ιδιοκτησιακό καθεστώς του ακινήτου –το οποίο φέρεται να ανήκει στο Νοσοκομείο ή τη ΔΥΠΕ– καθώς και η έλλειψη άδειας λειτουργίας για ειδικό σχολείο, αλλά και τα κενά στη στελέχωση.