Ελένη Πανταζή
){kind=icon}
Η συνέντευξη της Αγγελικής Ηλιάδη είναι ίσως η πιο πολυσυζητημένη συνέντευξη των τελευταίων ημερών αφού μέσα σε αυτή αποκάλυψε πως βίωνε κακοποίηση από τον Μπάμπη Λαζαρίδη για όσο καιρό ήταν μαζί. Η Ελίνα Παπίλα την ανέβασε ολόκληρη μέσα από το κανάλι της στο Youtube και η Αγγελική Ηλιάδη μιλάει για όλα.
Η 13η Δεκεμβρίου του 2008 παραμένει η πιο σκοτεινή ημερομηνία στη ζωή της Αγγελικής Ηλιάδη. Η τραγουδίστρια, μιλώντας στο vidcast «Unblock», περιέγραψε με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τις στιγμές τρόμου που έζησε έξω από ξενοδοχείο στη Βούλα. Εκείνη τη νύχτα, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας δολοφονικής επίθεσης που στέρησε τη ζωή στον επιχειρηματία Μπάμπη Λαζαρίδη και άφησε την ίδια βαριά τραυματισμένη.
Το χρονικό της επίθεσης και η «θεϊκή» παρέμβαση
Η Αγγελική Ηλιάδη αποκάλυψε πως όχι μόνο υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της εκτέλεσης, αλλά δέχτηκε και η ίδια τα πυρά των δραστών ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο. «Καταρχάς έζησα. Έζησα με τη βοήθεια του Θεού. Μια σφαίρα με βρήκε εδώ στο στόμα», ανέφερε δείχνοντας το πρόσωπό της, ενώ συμπλήρωσε πως ο τραυματισμός της δεν περιορίστηκε εκεί. «Η άλλη στο πόδι», είπε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας μια κατάσταση που ξεπερνούσε τις ανθρώπινες αντοχές.
Η περιγραφή της για το πώς κατάφερε να γλιτώσει από τα πυρά που συνέχιζαν να πέφτουν βροχή, δίνει την αίσθηση μιας σχεδόν μεταφυσικής εμπειρίας. «Εμένα κάποιος με έπιασε από το χέρι, με τράβηξε και με έβαλε μέσα στο ξενοδοχείο. Ενώ το πόδι μου ήταν κομμάτια, περπάτησα μέχρι πάνω, μπήκα μέσα και όταν μπήκα μέσα κατέρρευσα. Ο Θεός με έσωσε εκείνο το βράδυ», δήλωσε.
Όπως εξήγησε, το σοκ ήταν τόσο ισχυρό που για χρόνια η σκέψη της είχε «κολλήσει» στον τρόπο με τον οποίο έφυγε από τη ζωή ο σύντροφός της: «Δεν σκεφτόμουν τίποτε άλλο από το πόσο σκληρά, ξαφνικά και βίαια έφυγε από τη ζωή αυτός ο άνθρωπος. Συνεχώς σκεφτόμουν πώς μπορεί να ένιωσε. Και αυτή η σκέψη με βασάνιζε χρόνια».
Τα πέντε χρόνια της «σιωπηλής» κακοποίησης
Πέρα από το αιματηρό περιστατικό, η Αγγελική Ηλιάδη προχώρησε σε μια οδυνηρή αναδρομή στα χρόνια της συμβίωσής της με τον επιχειρηματία. Η ίδια έκανε λόγο για μια περίοδο απόλυτου εγκλωβισμού, όπου η σωματική και ψυχολογική βία ήταν καθημερινότητα.
«Σιγά σιγά ο άλλος σου παίρνει ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι και ξαφνικά βρίσκεσαι εγκλωβισμένη, φυλακισμένη και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα», εξομολογήθηκε. Όπως υποστήριξε, η κακοποίηση την είχε μετατρέψει σε ένα «άβουλο πλάσμα» που ζούσε υπό το καθεστώς του τρόμου. Οι απειλές για την οικογένειά της και το παιδί της λειτουργούσαν ως δεσμά που την εμπόδιζαν να ζητήσει βοήθεια.
«Κάποια στιγμή μου είχε περάσει από το μυαλό να πάρω τηλέφωνο κάπου αλλά δεν τολμούσα, φοβόμουν μην μου πάρουν το παιδί μου, μην κάνουν κακό στην οικογένειά μου. Υπήρχαν τέτοιες απειλές», ανέφερε, στέλνοντας παράλληλα ένα μήνυμα προς όλες τις γυναίκες: «Όταν όμως ένας άντρας σηκώσει μία φορά χέρι σε μια γυναίκα, θα το κάνει για πάντα. Τέλος».
Η Πέγκυ Ζήνα και η επιστροφή στο φως
Στην προσπάθειά της να διαχειριστεί το τραύμα και να βγει από το «σκοτάδι» της κατάθλιψης, η Αγγελική Ηλιάδη βρήκε μια απρόσμενη σύμμαχο στο πρόσωπο μιας συναδέλφου της. «Τότε, με παίρνει τηλέφωνο η Πέγκυ Ζήνα, δεν θα το ξεχάσω. Της χρωστάω πάρα πολλά. Μπορεί να μην μιλάμε τα τελευταία χρόνια αλλά πάντα θα λέω και για τα λόγια της αλλά και πόσο με βοήθησε», αποκάλυψε.
Η Πέγκυ Ζήνα την έφερε σε επαφή με τον πνευματικό της, τον Γέροντα Νεκτάριο, μια κίνηση που αποδείχθηκε σωτήρια για την ψυχική της υγεία. «Με πήραν στην αγκαλιά τους και με έσωσαν στην κυριολεξία. Με έβγαλαν από το σκοτάδι.
Δείτε ακόμα Κωνσταντίνου και Ελένης: Πώς είναι 26 χρόνια μετά ο γυμναστής της Ελένης στο Παρνασσό;
Επί μήνες μιλούσα καθημερινά μαζί τους, πήγαινα στο μοναστήρι, ήταν η οικογένειά μου πια. Θεωρώ ότι αν δεν με είχε φέρει σε επαφή η Πέγκυ τότε, δεν ξέρω πώς θα ήμουν ψυχολογικά», κατέληξε η τραγουδίστρια, τονίζοντας πως η πίστη της ήταν εκείνη που της έδωσε τις απαντήσεις που έψαχνε.
«Έχω ζήσει έντονα πράγματα. Κάποιες φορές, όταν σκέφτομαι το παρελθόν λέω “έχω αντέξει πολλά”. Δεν είμαι σίγουρα αν ένας άλλος άνθρωπος που περσούσε τα ίδια θα είχε σωας τα φράινας. Υπήρξαν πολύ δύσκολες στιγμές, υπήρξαν πολλές εναλλαγές στη ζωή μου, πολλά δυσάρεστα γεγονότα, αλλά νομίζω ότι με τη βοήθεια του Θεού είμαι τόσο καλά όσο είμαι σήμερα. Πιστεύω πάρα πολύ και έχουν συμβεί διάφορα, έχω δει πράγματα, έχω νιώσει, έχω βιώσει», ανέφερε αρχικά για τη ζωή της.
«Θέλω να μένω μόνη μου ανάλογα την περίπτωση. Δηλαδή σε ένα χωρισμό θέλω να μείνω μόνη μου να κλάψω, να το περάσω όλο αυτό μόνη μου. Ακόμη κι αν μια κολλητή μου μού έλεγε να έρθει να μου κάνει παρέα, όχι, δεν μου έκανε αυτό. Σε άλλες περιπτώσεις είχα ανάγκη από ανθρώπους οι οποίοι θα μπορούσαν ουσιαστικά να με βοηθήσουν», είπε στη συνέχεια για το πώς διαχειρίζεται τη μοναξία.
Για τη γιαγία της, Καίτη Γκρέυ, ανέφερε ότι τη βοήθησε να μπει στον χώρο της μουσικής: «Η γιαγιά μου με βοήθησε στο να γίνω τραγουδίστρια, γιατί εμείς τότε με τους συμμαθητές μου στο λύκειο είχαμε ένα συγκρότημα, κάναμε κάποια τραγούδια και μια μέρα που πήγα να την δω είχα την κασέτα μαζί μου, την άκουσε και έτσι απ το πουθενά μου είπε “θα κάνουμε μαζί ένα ντουέτο”.
Κάναμε το τραγούδι και μετά με πήρε από το χέρι και με πήγε στον Βασίλη Κοντόπουλο στο Ποσειδώνιο και έκανα την πρώτη μου συνεργάσια με τον Άγγελο και τον Στέλιο Διονυσίου». Στη συνέχεια, η τραγουδίστρια αποκάλυψε πως όταν είχε υπογράψει συμβόλαιο με την πρώτη της δισκογραφική εταιρεία, ο τότε παραγωγος της είχε επιχειρήσει να τη βιάσει.
«Στην πρώτη μου δισκογραφική εταιρεία, στην τότε BMG, μου συστήσαν τον παραγωγό μου. Ένα βράδυ με πήρε τηλέφωνο (σ.σ για να κάνει ένα demo) και με πήγε στον Πειραία, σε ένα διαμέρισμα. Εγώ νόμιζα ότι θα με πήγαινε σε κάποιο στούντιο και σκέφτηκα ότι θα έχει στην πολυκατοικία. Μπήκαμε στο διαμέρισμα, κλειδώνει αυτός και του λέω “τι κάνουμε εδώ;” και μου είπε “κάτσε, θα έρθει ο συνθέτης”.
Στην αρχή μου φάνηκε περίεργο αλλά λέω ok. Κάθεται στην καρέκλα, ανάβει τσιγάρο και μου το πετάει. Μου λέει “είναι απλά τα πράγματα, αν κάτσεις να σε… θα σε κάνω πρώτο όνομα στην Ελλάδα”. Του λεώ “άνοιξε τώτα την πόρτα και άσε με να φύγω”. Όχι μόνο δεν άνοιξε την πόρτα, αλλά έρχεται μπροστά μου, με σπρώχνει πάνω στο κρεβάτι και πέφτει πάνω μου”.
Δεν φοβήθηκα ούτε ένα δεύτερολεπτο και για κάποιο λόγο με έπιασε λύσσα. Του έγδαρα όλη τη μούρη, ούρλιαζα, και αυτός τρόμαξε τόσο πολύ που άνοιξε την πόρτα και έφυγα. Ήταν απόπειρα βιασμού. Αν δεν είχα τη συμπεριφορά που είχα και την αντίδραση αυτή, μπορούσε να προχωρούσε το πράγμα.
Δεν τον κατήγγειλα στην αστυνομία, αλλά την επόμενη ημέρα το πρωί πήγα στη δισκογραφική εταιρεία μαζί με το συμβόλαιο που είχα, το έσκισα και τους είπα “εξαφανίστε τον από παντού”, δηλαδή μη τυχόν και τον ξαναδώ μπροστά μου σε αυτή τη δουλειά. Και όντως έφυγε από την εταιρεία. Να σου πω την αλήθεια, δεν ξέρω γιατί δεν πήγα στην αστυνομία. Ίσως επειδή δεν μου έκανε κάτι, κάτι χειρότερο εννοώ. Αν συνέβαινε τώρα, δεν ξέρω πώς θα το ένιωθα».
Στη συνέχεια, μιλώντας για τον Μπάμπη Λαζαρίδη και τη γνωριμία τους, εξομολογήθηκε ότι την είχε κακοποιήσει σωματικά και ψυχολογικά. «Ακόμα και αυτή η προστάσια που λες εσύ τώρα μπορεί να φαινόταν έτσι. Εγώ τότε ήμουν στη Θεσσαλονίκη, στις Μούσες. Ήμουν τρία χρόνια εκεί και πραγματικά ήταν ένα μεγάλο σχολείο. Κάναμε πολύ ωραίες δουλειές αλλά υπάρχουν πράγματα που δεν τα γνωρίζει ο κόσμος, αλλά μόνο ελάχιστοι άνθρωποι που εκείνα τα χρόναι συνεργαζόντουσαν μαζί μου.
Υπάρχουν πράγματα που δεν τα έχω πει γιατί ήταν επιλογή μου να μην τα μοιραστώ. Ήμουν αρκετά περιορισμένη και δυστυχώς βίωνα μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση. Είχα επιλέξει και να μην πω κάτι όλα αυτά τα χρόνια, γιατί και το παιδί μου ήταν μικρό. Επειδή έχει μεγαλώσει τώρα και γνωρίζει πλέον πράγματα που έχω περάσει τότε, γι’ αυτό ίσως τώρα να μου είναι και λίγο πιο εύκολο να μοιραστώ πράγματα.
Ήταν πέντε χρόνια πάρα πολύ δύσκολα ψυχολογικά για μένα, κατά τα οποία είχα απομακρυνθεί από την οικογένειά μου. Στην αρχή από επιλογή, στη συνέχεια ήθελα να είμαι μαζί τους αλλά δεν μπορούσα. Υπήρχε μια απαγόρευση σε όλα. Υπήρξε πάρα πολύ άσχημη κακοποίηση, πολύ.
Ήμουν ένα κορίτσι που βρέθηκα σε μία κατάσταση χωρίς να το καταλάβω και επειδή πολλές γυναίκες οι οποίες έχουν κακοποιηθεί, ξέρουνε πώς γίνεται αυτό… Σιγά σιγά ο άλλος σου παίρνει ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι και ξαφνικά βρίσκεσαι εγκλωβισμένη, φυλακισμένη και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.
Δεν ήταν μόνο ψυχολογική η κακοποίηση ήταν και σωματική. Κάποια στιγμή βρίσκεσαι να είσαι ένα άβουλο πλάσμα υπό το καθεστώς φόβου και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, δεν μπορείς να λειτουργήσεις, έχεις χάσει τον εαυτό σου απλά.
Πέρα από το παίδι μου, ο τρόπος που έφυγε αυτός ο άνθρωπος από τη ζωή ήταν πάρα πολύ σκληρός και εγώ θυμάμαι ότι τότε μιλούσα με τον πνευματικό μου και δεν του είπα ποτέ γι’ αυτό, δεν το σκεφτόμουν καν το τι είχα βιώσει εκείνα τα χρόνια μπροστά σε αυτό που είχε πάθει εκείνος ο άνθρωπος. Μου φαίνοταν πάρα πολύ κακό να πω κάτι άσχημο γι’ αυτόν.
Σιγά σιγά, όταν συνήλθα, άρχισα να σκέφτομαι όλα αυτά που είχα περάσει. Είχε και νοσοκομεία και πολλά. Πολύ σκληρά πράγματα. Ήμουν ένα φυλακισμένο πλάσμα, δεν μπορούσα να δω ούτε την οικογένειά μου. Δεν είχα έλεγχο σε τίποτα. Δεν γινόταν να φύγω γιατί είχα γεννήσει το παιδί μου. Το είχα δοκιμάσει πολλές φορές. Οι γονείς μου δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι. Είχα δοκιμάσει να φύγω αλλά υπήρχαν απειλές, υπήρχαν διάφορα πράγματα. Στο λέω και φορτώνω.
Για κάποια λόγο το κράταω μέσα μου αυτό και αισθανόμουν μια αδικία γιατί κανένανς δεν ξέρει τι έχω περάσει. Πάντα άκουγα άσχημα σχόλια για εκείνη την περίοδο, χωρίς κανένας να ξέρει… Ήταν δύσκολο να αντιδράσουν οι άνθρωποι που ήταν κοντά μου. Έλεγα πάντα ότι δεν έκανα κακό σε κανέναν και ότι δεν χώρισα ποτέ κανέναν, απλά τα έφερε έτσι η μοίρα και ερωτεύτηκα αυτόν τον άνθρωπο χωρίς να καταλάβω τι άνθρωπος ήταν και τι μπορεί να είχε μέσα του και πώς θα το έβγαζε αυτό πάνω μου
Ήταν πάρα πολύ σκληρό για ένα κορίτσι 24 ετών να το περνάει αυτό και να μην ξέρει αν θα ξημερώσει η επόμενη μέρα, γιατί είχα ταλαιπωρηθεί πάρα πολύ. Πολλές φορές φοβόμουν και για το παιδί που είχα στην κοιλιά μου. Οι γονείς μου γνώριζαν αλλά δεν γινόταν να κάνουν κάτι, πίστεψέ με. Υπήρχαν πάρα πολλές απειλές».
Η Αγγελική Ηλιάδη μίλησε σε άλλο σημείο και για τη δολοφονία του Μπάμπη Λαζαρίδη, όπου τραυματίστηκε και η ίδια. «Κατ’ αρχάς, έζησα! Έζησα με τη βοήθεια του Θεού! Μια σφαίρα με βρήκε στο στόμα και μία άλλη στο πόδι. Εκείνη την ώρα που έπεφταν οι σφαίρες, κάποιος με άρπαξε από το χέρι, με τράβηξε και με έβαλε μέσα στο ξενοδοχείο. Το πόδι μου ήταν κομμάτια, περπάτησα μέχρι πάνω και όταν μπήκα μέσα, κατέρρευσα. Ο Θεός με έσωσε εκείνο το βράδυ».
Δημοφιλή άρθρα:
- Λογοτεχνία στα σχολεία: Τι θα ισχύσει από το Νηπιαγωγείο μέχρι το Λύκειο- Η εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας
- Νέα καταγγελία καθηγητή: «Φοβάμαι για τη ζωή μου, οι μαθητές μου πετούσαν πέτρες για να μου ανοίξουν το κεφάλι»
- Μπαμπά σ’αγαπώ: Η Ελένη λέει στον Δημήτρη την αλήθεια για τον Βίκτωρα- Η αντίδρασή του
- Επίδομα θέρμανσης 2026: Η Ημερομηνία πληρωμής της επόμενης δόσης