Έλενα Τριανταφύλλου
Πιο συγκεκριμένα, ο Σανταμίτσι Χιρασάουα ήταν ζωγράφος από την Ιαπωνία όπου το 1950 καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία 12 υπαλλήλων τράπεζας που λήστεψε στα περίχωρα του Τόκιο. Όμως δεν εκτελέστηκε ποτέ και ο λαός τον αθώωσε και τον έκανε είδωλο. Τί συνέβη με αυτή την υπόθεση και υπήρξε τέτοια ανατροπή; Ένα δικαστικό θρίλερ που μέχρι και σήμερα γεννά ερωτηματικά.
Όσοι σκοτώσουν άλλους ανθρώπους δέχονται τις περισσότερες φορές τη κοινωνική κατακραυγή, αφού δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να αφαιρείς τη ζωή κάποιου άλλου. Όμως στη περίπτωση του Ιάπωνα ζωγράφου Σανταμίτσι Χιρασάουα, τα πράγματα πήραν διαφορετική τροπή. Κατηγορήθηκε για 12 δολοφονίες, καταδικάστηκε σε θάνατο, όμως ο κόσμος αντί να του γυρίσει τη πλάτη, τον αγκάλιασε. Διαβάστε παρακάτω:
Πώς ένας serial killer αγαπήθηκε από τον κόσμο και κανένας Υπουργός δεν υπέγραφε τη καταδίκη του
Το χρονικό του μακελειού στην Ιαπωνία
Ο Σανταμίτσι Χιρασάουα ήταν ζωγράφος από την Ιαπωνία. Αν και τα στοιχεία της ενοχής του ήταν συντριπτικά η ιαπωνική κοινή γνώμη θεώρησε ότι ήταν αθώος και μάλιστα, ότι έπεσε θύμα συνομωσίας. Μάλιστα, κανένας υπουργός δικαιοσύνης δεν υπέγραφε θετικά για τη θανατική του καταδίκη με αποτέλεσμα να πεθάνει 37 χρόνια μετά στη φυλακή, σε ηλικία 95 ετών, από φυσικά αίτια.
Όλα έγιναν, στις 26 Ιανουαρίου του 1948. Ένας άντρας μπήκε σε ένα υποκατάστημα της Αυτοκρατορικής Τράπεζας της Ιαπωνίας, η οποία βρισκόταν σε προάστιο του Τόκιο, λίγο πριν κλείσει. Συστήθηκε μάλιστα στους υπαλλήλους ως γιατρός του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας στο Τμήμα Πρόληψης Νοσημάτων. Τους ενημέρωσε μάλιστα ότι είχε σταλεί από τις αμερικανικές Αρχές, αφού η Ιαπωνία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν υπό αμερικανική κατοχή.
Μεταξύ άλλων τους ανέφερε ότι είχε εντολή να τους δώσει χάπια που θα τους προστάτευαν από επιδημία δυσεντερίας που είχε εμφανιστεί στο Τόκιο. Οι 16 υπάλληλοι που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στη τράπεζα, πήραν ο καθένας από ένα χάπι και μερικές σταγόνες υγρού που τους έδωσε ο δήθεν γιατρός. Δυστυχώς μέσα σε λίγη ώρα είχαν πεθάνει 12 και ο δολοφόνος φεύγοντας από τη τράπεζα πήρε μαζί του όσα χρήματα υπήρχαν στα ταμεία.
Τί έδειξε ο τόπος τους εγκλήματος;
Από την άλλη στο τόπο του εγκλήματος οι αστυνομικοί βρήκαν μία επαγγελματική κάρτα που αποδείχθηκε αυθεντική. Άνηκε στον γιατρό Ματσούι ο οποίο πράγματα εργαζόταν στο Τμήμα Πρόληψης Νοσημάτων του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας. Όμως ο πραγματικός γιατρός απέδειξε ότι είχε άλλοθι την ώρα που έγινε το έγκλημα.
Στην Ιαπωνία ήταν πολύ συνηθισμένο επαγγελματίες να ανταλλάσσουν τις κάρτες τους κι έτσι ο Ματσούι πιθανότατα είχε στη κατοχή του τη κάρτα του δολοφόνου της τράπεζας. Κατά την ανάκριση ο γιατρός είπε ότι είχε δώσει την επαγγελματική του κάρτα σε 593 άτομα. Μπορεί να σας ακούγεται υπερβολικό όμως διατηρούσε μία ιδιαίτερη σχολαστική συνήθεια.
Στο πίσω μέρος της κάρτας που λάμβανε σημείωνε τα στοιχεία εκείνων με τους οποίους την αντάλλασσε μαζί με τον τόπο και τον χρόνο που συναντήθηκαν. Από αυτή τη καταγραφή προέκυψε ότι σε 92 περιπτώσεις είχε δώσει ακριβώς τον ίδιο τύπο επαγγελματικής κάρτας με εκείνον που χρησιμοποιήθηκε στη τράπεζα από τον δράστη.
Γιατί συνελήφθη ο ζωγράφος;
Η αστυνομία λοιπόν εντόπισε όλους όσους είχαν πάρει τη κάρτα του γιατρού. Όταν μάλιστα τους ζητήθηκε να παρουσιάσουν τη κάρτα μόνο ένας δήλωσε ότι δεν την είχε πια κι αυτός ήταν ο Σανταμίτσι Χιρασάουα. Ισχυρίστηκε ότι την είχε χάσει μαζί με το πορτοφόλι του όταν έπεσε θύμα ενός πορτοφολά. Στο σπίτι του βρέθηκε παρόμοιο χρηματικό ποσό με αυτό που είχε κλαπεί από τη τράπεζα.
Ενώ ο ζωγράφος αρνήθηκε να αποκαλύψει την προέλευση αυτών των χρημάτων. Επίσης το άλλοθι του ζωγράφου, ότι την ώρα του εγκλήματος είχε βγει βόλτα δεν μπορούσε να επαληθευτεί από κανέναν μάρτυρα. Τέλος, δύο από τους υπαλλήλους που επιβίωσαν από τη δηλητηρίαση, τον αναγνώρισαν ως δράστη.
Όπως είναι λογικό η αστυνομία είχε αρκετά στοιχεία σε βάρος του κι έτσι τον συνέλαβε στις 21 Αυγούστου του 1948. Μετά από αστυνομική ανάκριση η οποία φέρεται να είχε και βασανιστήρια ο ζωγράφος ομολόγησε ότι ήταν ο δράστης του εγκλήματος, όμως στη συνέχεια πήρε πίσω την ομολογία του.
Μέχρι το 1949 στην Ιαπωνία, η ομολογία ενός εγκλήματος αποτελούσε ακλόνητη απόδειξη, ακόμη κι αν κάποιος έπαιρνε πίσω αυτή την ομολογία ή αποδεικνύονταν πως είχε ομολογήσει μετά από βασανιστήρια. Ο συνήγορος υπεράσπισης του Χιρασάουα στη δίκη του το 1950 προσπάθησε να τον παρουσιάσει ως παράφρονα για να γλιτώσει τη θανατική ποινή. Όμως το δικαστήριο δεν πείστηκε. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιαπωνίας επικύρωσε την ποινή το 1955.
Γιατί δεν εκτελέστηκε ποτέ;
Τα στοιχεία ήταν συντριπτικά όμως δεν εκτελέστηκε ποτέ. Έφυγε από πνευμονία το 1987, σε ηλικία 95 ετών. Πάνω από 30 χρόνια, δεκάδες διαδοχικοί Υπουργοί Δικαιοσύνης αρνούνταν να υπογράφουν την εντολή της εκτέλεσης.
Ακόμη και ο Υπουργός Ισάτζι Τανάκα ο οποίος στις 13 Οκτωβρίου 1967 ανακοίνωσε στον Τύπο ότι είχε υπογράψει εντάλματα για την εκτέλεση 23 θανατοποινιτών. Όμως αρνήθηκε να κάνει το ίδιο και με τον ζωγράφο. Ο Τανάκα δήλωσε ότι αμφέβαλλε για την ενοχή του ζωγράφου, κάτι που ίσχυε και για τους προηγούμενους Υπουργούς Δικαιοσύνης!
Η ιστορία συνομωσίας
Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτός που είχε καταφέρει να εγείρει αμφιβολίες για την ενοχή του Χιρασάουα δεν ήταν τόσο οι δικηγόροι του, αλλά ένας συγγραφέας, ο Σέιτσο Ματσουμότο, με δύο βιβλία που έγραψε το 1959 και 1960 για τη ληστεία στην τράπεζα. Σε αυτά υποστήριζε ότι ο Χιρασάουα υπήρξε αποδιοπομπαίος τράγος του εγκλήματος.
Σύμφωνα με τον Ματσουμότο, ο δράστης ήταν ένας Ιάπωνας πρώην στρατιωτικός που στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξε υψηλόβαθμο στέλεχος της διαβόητης μονάδας 731 που έκανε πειράματα σε ανθρώπους για τη δημιουργία βακτηριολογικών όπλων. Αυτός, μετά τον πόλεμο, συνέχιζε τις έρευνές του για λογαριασμό των Αμερικανών.
Το δηλητήριο που χρησιμοποιήθηκε στην τράπεζα δεν ήταν κυάνιο, όπως θεωρήθηκε αρχικά, αλλά ακετόνη κυανοϋδρίνη, ένα δηλητήριο που χρησιμοποιούταν μόνο από στρατούς και το οποίο ο Χιρασάουα δεν θα μπορούσε να αποκτήσει. Τέλος, προκειμένου να καλυφθεί ο πρώην στρατιωτικός της Ιαπωνίας και νυν συνεργάτης των Αμερικανών, οι αστυνομικές αρχές “κατασκεύασαν” τις αποδείξεις σε βάρος του Χιρασάουα.
Ο Ματσουμότο ισχυριζόταν ότι ακόμη και τα χρήματα που βρέθηκαν στην κατοχή του Χιρασάουα (και ήταν παρόμοιο ποσό με αυτό που κλάπηκε από την τράπεζα) προέρχονταν από πληρωμές με αντάλλαγμα πορνογραφικά σχέδια που έκανε. Ο Χιρασάουα δεν μίλησε ποτέ γι’ αυτά, προκειμένου να μην βλάψει την καλλιτεχνική του καριέρα.
Τα βιβλία του Ματσουμότο για την υπόθεση του Χιρασάουα έγιναν best-seller στην Ιαπωνία. Μάλιστα ,το 1964 γυρίστηκε και ταινία με το ίδιο θέμα, η οποία παρουσίαζε τον ζωγράφο ως θύμα για να καλυφθούν τα μυστικά πειράματα που πραγματοποιούσαν πρώην στελέχη της Μονάδας 731 για λογαριασμό των Αμερικανών.
Τα βιβλία και η ταινία, αν και βασίζονταν σε θεωρίες συνωμοσίας με πρωταγωνιστές τους “κακούς” Αμερικανούς, πέτυχαν να εγείρουν αμφιβολίες για την ενοχή του Χιρασάουα τόσο στην ιαπωνική κοινή γνώμη όσο και στους Υπουργούς.
Έτσι, αυτός δεν εκτελέστηκε ποτέ, αν και τα στοιχεία της ενοχής του για ένα φοβερό έγκλημα υπήρξαν συντριπτικά. Δολοφονίες που σόκαραν τον κόσμο δε συνέβησαν μόνο στην Ιαπωνία. Ακόμη και η γνωστή ηθοποιός Κούλα Αγαγιώτου έζησε μία αιματοβαμμένη ιστορία με τον ανιψιό της ο οποίος έπασχε από σχιζοφρένεια.
All photos via: wikipedia.org
Σχετικά άρθρα:
- Ο φόνος που στιγμάτισε την Τζένη Καρέζη: Σκότωσε την αδερφή του κι άλλους 2 ανθρώπους για να ξεπλύνει την οικογενειακή ντροπή
- Οι αληθινές ιστορίες πίσω από 5 γυναικοκτονίες στις σειρές 3ος Νόμος και 10η Εντολή
- Ένας μυστικός γάμος και μία διαμελισμένη έγκυος γυναίκα – Το πιο φρικιαστικό έγκλημα ιερέα που έμεινε στην ιστορία
Ποια είναι η άποψή σας γι’ αυτόν τον ζωγράφο; Πείτε μας στα σχόλια.
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου χωρίς τη γραπτή άδεια από τον εκδότη.