Γιώργος Πασχαλίδης
Η Νέα θρησκευτική σειρά του MEGA “Άγιος Πορφύριος”, έρχεται προσεχώς στις οθόνες μας να μας παρασύρει σε ένα πνευματικό ταξίδι προσευχής και κατάνυξης. Μπροστά μας θα ξετυλιχτεί ο βίος του Αγίου. Πως ο Ευάγγελος Μπαϊρακτάρης από την Εύβοια έγινε ο πολυσυζητημένος Άγιος Πορφύριος, που μέχρι σήμερα έχει βοηθήσει χιλιάδες ανθρώπους;
Μετά τη μεγάλη επιτυχία που γνώρισε η σειρά «Άγιος Παΐσιος», το MEGA συνεχίζει δυναμικά στο δρόμο της τηλεοπτικής αγιογραφίας, ετοιμάζοντας ένα νέο φιλόδοξο project αφιερωμένο στον Άγιο Πορφύριο.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του Ιδρύματος «Μάξιμος ο Γραικός», η σειρά που θα καταγράφει τη ζωή και το πνευματικό έργο του Αγίου βρίσκεται ήδη στα πρώτα στάδια σχεδιασμού.
Για την υλοποίησή της, το Ίδρυμα θα απευθύνει πρόσκληση σε εταιρείες παραγωγής, οι οποίες στη συνέχεια θα προτείνουν τη σειρά σε τηλεοπτικά κανάλια. Παρ’ όλα αυτά, το MEGA φαίνεται να έχει ήδη ξεκάθαρο προβάδισμα, καθώς είχε ανταποκριθεί θετικά και άμεσα στην πρόταση για την παραγωγή του «Αγίου Παϊσίου», όταν άλλα κανάλια είχαν αρνηθεί.
Η νέα σειρά, όπως αναφέρει η «Real News» αναμένεται να βασιστεί σε μαρτυρίες και ντοκουμέντα για τον βίο του Αγίου Πορφυρίου, ενός σύγχρονου Αγίου της Ορθόδοξης Εκκλησίας που συγκίνησε πλήθη πιστών με την ταπεινότητα, την προσευχή και το πνευματικό του έργο.
Το MEGA επενδύει με συνέπεια σε θρησκευτικές σειρές υψηλής αισθητικής και παραγωγικής αξίας, συνεχίζοντας να αγγίζει ένα ευρύ κοινό με έργα που συνδυάζουν πίστη, ιστορία και συναίσθημα.
Ο βίος του Αγίου Πορφυρίου
Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης γεννήθηκε στο χωριό Άγιος Ιωάννης της επαρχίας Καρυστίας στην Εύβοια, στις 7 Φεβρουαρίου 1906. Το κατά κόσμον όνομά του ήταν Ευάγγελος Μπαϊρακτάρης. Οι γονείς του, Λεωνίδας και Ελένη, ήταν φτωχοί γεωργοί και ο πατέρας αναγκάστηκε να φύγει μετανάστης στην Αμερική για να συντηρήσει την πολυμελή οικογένεια.
Ο μικρός Ευάγγελος ήταν το τέταρτο από τα πέντε παιδιά της οικογένειας. Στο σχολείο είχε παρακολουθήσει μόνο την πρώτη τάξη του Δημοτικού. Από νωρίς μπήκε στην βιοπάλη. Μικρός ακόμη, φύλαγε πρόβατα στο βουνό, ενώ μόλις επτά χρόνων πήγε να δουλέψει ως παραγιός σε κατάστημα στη Χαλκίδα και κατόπιν σε ένα παντοπωλείο στον Πειραιά, στη δούλεψη ενός συγγενή του.
Από μικρό παιδί, ο άγιος Πορφύριος αγάπησε τον Χριστό με δυνατή και αποκλειστική αγάπη. Ενώ έβοσκε τα πρόβατα στο χωριό, διάβαζε συλλαβιστά τον βίο του Αγίου Ιωάννου Καλυβίτη και με τη χάρη του Θεού αισθάνθηκε την κλήση στη μοναχική ζωή. Ήθελε να γίνει ερημίτης. Σε ηλικία δώδεκα ετών αναχώρησε για την Αθωνική πολιτεία και έφτασε στα Καυσοκαλύβια. Ο ίδιος έλεγε ότι, η παραμονή του στο Άγιο Όρος ήταν «ένα μεγάλο θαύμα της Θείας Πρόνοιας».
Στην καλύβη του Αγίου Γεωργίου Καυσοκαλυβίων, έγινε υποτακτικός δύο γερόντων και έδειξε μεγάλη αφοσίωση και υπακοή. Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών έγινε μοναχός με το όνομα Νικήτας και μετά από δύο χρόνια, μεγαλόσχημος. Η μοναχική του άσκηση ήταν αδιάκοπη και σκληρή και ταυτόχρονα η ουράνια χαρά και η θεία αγάπη μαζί με ενθουσιασμό, τον πλημμύριζαν. Εντρυφούσε με ζήλο στα ιερά βιβλία της Εκκλησίας, την Αγία Γραφή, το Ψαλτήρι, την Παρακλητική, τα Μηναία. Με τη χάρη του Θεού, έγινε γρήγορα σκεύος μεγάλων δωρεών και χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος και απέκτησε το διορατικό χάρισμα.
Στα δεκαεννέα του χρόνια, ο μοναχός Νικήτας αρρώστησε σοβαρά και αναγκάστηκε, με την ευλογία του Γέροντά του, να φύγει από το Άγιο Όρος. Επέστρεψε στην Εύβοια και εγκαταβίωσε στη Μονή του Αγίου Χαραλάμπους Λευκών.
Το 1926 χειροτονήθηκε ιερέας στον Άγιο Χαράλαμπο Κύμης από τον Αρχιεπίσκοπο Σινά, Πορφύριο Γ΄, ο οποίος του έδωσε το όνομα Πορφύριος.
Το 1940, λίγο πριν ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η πρόνοια του Θεού οδήγησε τον Άγιο Πορφύριο στο κέντρο της Αθήνας, στην Πολυκλινική Αθηνών, να διακονήσει ως εφημέριος. Έζησε στην Πολυκλινική τριάντα τρία χρόνια «χρόνια ευλογημένα, δοσμένα στον ανθρώπινο πόνο» και διακόνησε τον πονεμένο αδελφό με αγάπη και ζήλο. Η φήμη του ως καλού πνευματικού διαδόθηκε γρήγορα και τον πλησίαζαν χιλιάδες άνθρωποι πονεμένοι, τσακισμένες ψυχές, που έρχονταν εκεί, για να χύσουν το δάκρυ της ψυχής τους.
Μέσα από την προσευχή, που τη θεωρούσε πηγή ζωής και χαράς, ο άγιος Πορφύριος ένιωθε ενωμένος με όλους. Πλησίαζε τους ανθρώπους με στοργή και κατανόηση, χωρίς καμία διάκριση σε δίκαιους και αμαρτωλούς. Έλεγε χαρακτηριστικά:»
Προσευχή είναι να πλησιάζεις το κάθε πλάσμα του Θεού με αγάπη, να κινείσαι μέσα στην αγάπη, τα πάντα να κάνεις με αγάπη». Αντικρίζοντας την ομορφιά της φύσης, διέκρινε με συγκίνηση την ιερότητα και τη σφραγίδα της θείας δημιουργίας και συνήθιζε να λέει ότι «όλα γύρω μας είναι σταλαγματιές της αγάπης του Θεού».
Mε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, ο Άγιος φανέρωνε γεγονότα από το παρελθόν και το παρόν αλλά έλεγε και για πράγματα που επρόκειτο να γίνουν μελλοντικά. Έκανε με ακρίβεια ιατρικές διαγνώσεις, περιέγραφε μέρη που ποτέ δεν είχε επισκεφθεί και περιστατικά στα οποία δεν ήταν παρών, μεταφερόταν εν πνεύματι και σώματι σε άλλους τόπους, έβλεπε στα βάθη της γης αλλά και της ανθρώπινης ψυχής, διάβαζε τις πιο μύχιες σκέψεις, τους λογισμούς και τα αισθήματα, γνώριζε λεπτομέρειες από τη ζωή ανθρώπων γνωστών και αγνώστων.
Είχε το χάρισμα της διόρασης και πολλά άλλα χαρίσματα που ποτέ δεν επεδίωκε να αποκτήσει. Με στοργή και ταπείνωση έκανε τα χαρίσματά του προσευχή, θεραπεία, παραμυθία και ελπίδα για τους πονεμένους. Έτσι απλόχερα και διακριτικά, άνοιγε για όλους ένα παράθυρο στην αιωνιότητα.
Το 1979, ο άγιος Πορφύριος εγκαταστάθηκε στο Μήλεσι με το όνειρο να κτίσει μοναστήρι, ένα πνευματικό εργαστήριο, «όπου θα αγιάζονται και θα καλλιεργούνται ψυχές και θα δοξάζουν αδιαλείπτως το όνομα του Θεού». Το 1984, μεταφέρθηκε σε κτίσμα του υπό ανέγερση μοναστηριού. Παρόλο που ήταν πολύ άρρωστος και δεν έβλεπε, καθημερινά δεχόταν, καθοδηγούσε, παρηγορούσε και θεράπευε εκατοντάδες ανθρώπους από όλα τα μέρη της γης που πήγαιναν να τον επισκεφθούν και να πάρουν την ευλογία του.
Tα τελευταία χρόνια της επίγειας ζωής του, ο Άγιος Πορφύριος άρχισε να προετοιμάζεται για την κοίμησή του. Το οσιακό τέλος τον βρήκε όπως επιθυμούσε, στα αγαπημένα του Καυσοκαλύβια. Ήταν το πρωί της 2ας Δεκεμβρίου 1991. Τα τελευταία λόγια που ακούστηκαν από το στόμα του ήταν από την αρχιερατική προσευχή του Κυρίου που πολύ αγαπούσε και έλεγε συχνά: «΄Ινα ώσιν έν». Στις 27 Νοεμβρίου 2013, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου ανακήρυξε τον Όσιο Γέροντα Πορφύριο και επίσημα Άγιο. Η μνήμη του εορτάζεται στις 2 Δεκεμβρίου.