Γιώργος Πασχαλίδης
Ηλέκτρα: Μετά τον θάνατο του Βρεττού, η Τιτίκα βρίσκεται σε άθλια ψυχολογική κατάσταση και αισθάνεται πως η ζωή της δεν έχει πλέον κανένα νόημα. Η γυναίκα, τότε, παίρνει την απόφαση να πάει να συναντήσει τον άντρα της και βάζει τέλος στη ζωή της.
Ο θάνατος του Βρεττού έχει βυθίσει το σπίτι στη θλίψη και ανοίγει έναν νέο κύκλο πόνου για την Τιτίκα, που δεν μπορεί να αντέξει την απώλεια του ανθρώπου της. Την ώρα που ο Νικόλας παλεύει να σώσει τη Δανάη από τις συνέπειες της ληστείας, δεν βλέπει πως η μητέρα του χάνεται σιγά σιγά μέσα στη μοναξιά και την απόγνωση.
Ο θάνατος του Βρεττού αφήνει πίσω του ένα σπίτι βυθισμένο στη σιωπή και στην ασφυκτική θλίψη. Η Τιτίκα μοιάζει να χάνει κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Περιφέρεται σαν σκιά μέσα στους χώρους όπου άλλοτε ζούσε ευτυχισμένες στιγμές μαζί του και δεν μπορεί να διαχειριστεί το κενό που άφησε πίσω του. Τα λόγια των γύρω της δεν φτάνουν ποτέ πραγματικά στ’ αυτιά της.
Το τέλος της Τιτίκας που σοκάρει
Την ίδια στιγμή, ο Νικόλας βρίσκεται σε κατάσταση πανικού. Η Δανάη έχει μπλέξει επικίνδυνα μετά τη ληστεία που διέπραξε μαζί με τον Ρένο και πλέον καταδιώκεται από παντού. Εκείνος τρέχει απελπισμένα να βρει τρόπο να τη σώσει, χωρίς να αντιλαμβάνεται πως δίπλα του η Τιτίκα βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην απόγνωση, νιώθοντας πως δεν έχει απομείνει τίποτα να την κρατά στη ζωή.
Ο κόσμος της κατέρρευσε μαζί με τον Βρεττό και η μοναξιά την καταπίνει. Με τρεμάμενα χέρια και μάτια βουρκωμένα, παίρνει τη σκληρότερη απόφαση. Κοιτάζει τη φωτογραφία του άντρα που αγάπησε και ψιθυρίζει: «Τώρα δεν θα μας χωρίσει κανείς…». Λίγο αργότερα η τραγική είδηση παγώνει τους πάντες. Ο θάνατός της πέφτει σαν βαριά σκιά πάνω από την οικογένεια και τους ανθρώπους που τη γνώριζαν, σύμφωνα με το Τηλέραμα.
Δείτε ακόμη: Ηλέκτρα: Ο Παύλος στριμώχνει τον Νικήτα και τον τελειώνει μπροστά στα μάτια της Ηλέκτρας
Ο Νικόλας διαλύεται εσωτερικά. Δεν προλαβαίνει ούτε να θρηνήσει πραγματικά. Η απώλεια τον χτυπά τόσο βαθιά, που μοιάζει να παραλύει συναισθηματικά. Κλείνεται στον εαυτό του και βυθίζεται σε μια επικίνδυνη απάθεια, που τρομάζει όσους τον αγαπούν.
Η Μερόπη, στο μεταξύ, ξεσπά με οργή όταν μαθαίνει πως δεν της επέτρεψαν να παραστεί στην κηδεία της φίλης της. Η απώλεια της Τιτίκας της θυμίζει πόσο εύθραυστα είναι όλα και πόσο γρήγορα μπορούν να χαθούν οι άνθρωποι.