Έλενα Τριανταφύλλου
Ο ψυχολόγος Πάμπος Ευσταθίου μοιράζεται μαζί μας μία ιστορία που θα προβληματίσει. Ο μικρός Μανώλης θέλει μία κούκλα, αλλά γιατί κανείς δεν του το επιτρέπει επειδή είναι αγόρι;
Η ιστορία του μικρού Μανώλη, κατάφερε να προβληματίσει εκατοντάδες γονείς στο Facebook όταν ο ψυχολόγος Πάμπος Ευσταθίου την μοιράστηκε μέσα από την επίσημη σελίδα του. Γιατί δεν επιτρέπουμε στα αγόρια να παίζουν με κούκλες; Για πόσο καιρό ακόμη τα έμφυλα στερεότυπα θα καταπιέζουν τα παιδιά και θα διαχωρίζουν τα φύλα;
Δυστυχώς τα έμφυλα στερεότυπα έχουν καταφέρει να ριζώσουν για τα καλά στις κοινωνίες. Από όταν τα παιδιά είναι μικρά τα μαθαίνουμε να αγαπούν συγκεκριμένα χρώματα, να παίζουν με συγκεκριμένα παιχνίδια, να έχουν έφεση σε συγκεκριμένα μαθήματα και να αναπτύσσουν μία συγκεκριμένη συμπεριφορά ανάλογα το φύλο τους.
Τα κορίτσια πρέπει να είναι ευαίσθητα, ήσυχα, να είναι καλές μαθήτριες, ειδικά σε θεωρητικά μαθήματα, να παίζουν με κούκλες και να αγαπούν το ροζ και το κόκκινο. Τα αγόρια πρέπει να έχουν ενέργεια, να παίζουν πολεμικά παιχνίδια, να αγαπούν το μπλε και φυσικά να είναι αστέρια στα Μαθηματικά. Και σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να κλαίνε, σε αντίθεση με τα κορίτσια, που τους επιτρέπεται ένας βαθμός ευαισθησίας παραπάνω.
Η ιστορία του μικρού Μανώλη, μπορεί να μην χρησιμοποιεί υπαρκτά πρόσωπα όμως είναι πέρα για πέρα αληθινή. Ο ψυχολόγος Πάμπος Ευσταθίου τη μοιράστηκε μέσα από την επίσημη σελίδα του στο Facebook και κατάφερε να προβληματίσει μία μεγάλη μερίδα γονιών. Διαβάστε παρακάτω:
Ο μικρός Μανώλης θέλει μια κούκλα. Μια κούκλα για να παίζει. Η μητέρα του , του λέει: “Δε φαντάζομαι να το λες σοβαρά;” Τα άλλα παιδιά γελάνε και φωνάζουν: “Ο Μανώλης θέλει μια κούκλα! Το ακούσατε;” Οι γείτονες κουνάνε αποδοκιμαστικά το κεφάλι. “Μα καλά, κορίτσι είσαι;” του λένε. Τον Μανώλη αυτό δεν τον πειράζει. “Εγώ θέλω μια κούκλα“, επιμένει, “τα Χριστούγεννα, εάν δεν γίνεται νωρίτερα“.
Περνάνε τα Χριστούγεννα μα η μητέρα του δεν του αγοράζει την κούκλα. Τώρα, ο μικρός Μανώλης αποταμιεύει το χαρτζιλίκι του. Ύστερα, πηγαίνει μόνος του στο κατάστημα με τα παιχνίδια. “Θέλω μια κούκλα“, λέει. “Για την αδελφή σου;” τον ρωτάει η πωλήτρια. “Όχι“, λέει ο Μανώλης “, “για μένα, για να παίζω. Θέλω αυτή με τις κοτσίδες που είναι στη βιτρίνα“. Η πωλήτρια γελάει. Φωνάζει τη διευθύντρια κι εκείνη γελάει επίσης.
“Μήπως είναι καλύτερα να αγοράσεις ένα αυτοκινητάκι;” τον ρωτάει. Ο Μανώλης βάζει αποφασιστικά τα λεφτά πάνω στον πάγκο. Όλοι οι πελάτες στο μαγαζί τον κοιτάζουν. Και στο δρόμο ο κόσμος τον κοιτάζει περίεργα. Ο μικρός Μανώλης κρατά την κούκλα του στην αγκαλιά του. Τότε της μιλάει για πρώτη φορά: “Μα τι άνθρωποι είναι αυτοί;“, της λέει, “δεν θέλουν να έχεις έναν πατέρα!“. Κι αφού μιλήσαμε για τα έμφυλα στερεότυπα δείτε και τα 7 στερεότυπα για τους millennials ή αλλιώς γενιά Y.
Ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά μιας ιστορίας της Marieluise Berhnard- non Guttitz. . Από την εφημερίδα “Σ3ξουαλική διαπαιδαγώγηση” του ελληνικού σ3ξολογικού ινστιτούτου.
Δείτε την αρχική δημοσίευση παρακάτω:
Σχετικά άρθρα:
- Πότε θα σταματήσουμε να μεγαλώνουμε διαφορετικά το αγoρι από το κoρίτσι;
- Νέα έρευνα καταρρίπτει όλα τα στερεότυπα και αποδεικνύει ότι οι άντρες είναι πιο ρομαντικοί από τις γυναίκες
- Γονείς να ακούτε τα παιδιά σας- Εκείνα θα σας διδάξουν την ζωή και την ευτυχία
Εσείς συμφωνείτε με το να παίζουν τα αγόρια με κούκλες; Πείτε μας την γνώμη σας στα σχόλια.