Τα 10 μαθήματα που πήρα ως μαμά όταν οι κόρες μου πήγαν για πρώτη φορά στον παιδικό σταθμό και όλα όσα πρέπει να θυμάστε.
Θα διαβάσεις πολλά άρθρα από παιδαγωγούς και ψυχολόγους για την πρώτη μέρα στο παιδικό σταθμό. Φυσικά και έχουν δίκιο αλλά και εξειδικευμένες γνώσεις. Άμα θες όμως να ακούσεις την ωμή αλήθεια από μία μαμά που πέρασε δύο φορές αυτό που περνάς εσύ τώρα, τότε βρίσκεσαι στο σωστό άρθρο. Αυτά είναι τα 10 μαθήματα που πήρα όταν πήγαν τα κορίτσια μου για πρώτη φορά στον παιδικό σταθμό.
Όλο και περισσότερα παιδιά τα τελευταία χρόνια γράφονται στους παιδικούς σταθμούς. Αυτό συμβαίνει είτε επειδή οι γονείς δουλεύουν είτε επειδή έχουν γίνει πλέον γνωστά, τα οφέλη που έχει ο παιδικός σταθμός σε ένα παιδί από 2μιση ετών και πάνω. Παρόλα αυτά αν για σένα είναι μία πρωτόγνωρη εμπειρία, αυτό το άρθρο θα σε βοηθήσει να προετοιμαστείς για μερικά πράγματα. Διαβάστε παρακάτω:
Η πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό δεν έχει καμία σχέση με αυτό που φανταζόσουν
Ανυπομονούσες να ξεκινήσει το παιδί παιδικό σταθμό, για να ξεκουραστείς, να βρεις λίγο χρόνο για τον εαυτό σου, να τακτοποιήσεις επαγγελματικές εκκρεμότητες. Κι ενώ περίμενες αυτή τη μέρα σαν τον διψασμένο για νερό στην έρημο, όταν ήρθε αυτή η στιγμή, τίποτα δεν ήταν όπως τα φανταζόσουν.
Το παιδί δεν συνεργαζόταν για το τί ρούχα θα φορέσει, εσύ ήσουν αγχωμένη που θα το αποχωριζόσουν για πρώτη φορά και πώς θα ήταν η μετάβαση κι όταν έφτασες εκεί, όλες οι τύψεις του κόσμου κατέκλυσαν την ψυχή σου. Ειδικά όταν το παιδί ξεκίνησε να κλαίει και να σε ζητάει, το συναίσθημα έγινε ακόμη πιο δύσκολο. Τουλάχιστον εγώ έτσι το βίωσα…

Το πρωινό ξύπνημα θα σε δυσκολεύει για καιρό
Εδώ δεν είναι εύκολο εμείς να ξυπνήσουμε το πρωί για να πάμε στη δουλειά μας. Πόσο μάλλον ένα μικρό παιδί. Θα έχεις να διαχειριστείς γκρίνια, έλλειψη χρόνου, αναποφασιστικότητα στα ρούχα που θα φορέσει και για λίγο καιρό θα χρειάζεται κάθε μέρα να επαναλαμβάνεις τη συζήτηση του “γιατί πρέπει να πας σχολείο σήμερα” και “μην ανησυχείς, όταν θα πας θα περάσεις ωραία”.
Τον πρώτο καιρό θα ταυτίζεσαι με ό,τι κάνει
Δεν το είχα ποτέ αυτό σαν μαμά μέχρι που τα παιδιά μου ξεκίνησαν παιδικό σταθμό. Ξαφνικά, για να περιγράψω ό,τι είχε να κάνει με το παιδί χρησιμοποιούσα Α’ πληθυντικό, λες και το κάναμε μαζί. “Σήμερα πήραμε αυτοκόλλητο από τη δασκάλα”, “σήμερα φάγαμε φασολάκια στον παιδικό” κλπ. Και είναι κάτι που δε θα το κάνεις μόνο εσύ, αλλά και οι υπόλοιπες μαμάδες του παιδικού.

Η προσαρμογή δεν είναι μόνο για το παιδί αλλά και για σένα.
Όλοι μιλούν για τη προσαρμογή του παιδιού στον παιδικό σταθμό. Πώς θα αποχωριστεί τη μαμά και τον μπαμπά, πώς θα μάθει να παίζει με τα άλλα παιδάκια; Πώς θα μάθει να υπακούει σε κανόνες; Κι όμως φίλες μου, φαίνεται πως τα παιδιά με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο προσαρμόζονται πιο εύκολα.
Διότι οι τύψεις που νιώθει μία μαμά ή ένας μπαμπάς που αφήνει το παιδί του για πρώτη φορά στο σχολείο μόνο του, ενώ είχε μάθει να είναι συνεχώς μαζί του, είναι ανυπόφορες. Ξαφνικά ο ελεύθερος χρόνος δεν μπορεί να γεμίσει με τίποτα και η σκέψη σου δεν φεύγει στιγμή από το σχολείο.
Οι σχολικές τσάντες είναι πλέον υπερπαραγωγή
Μπορεί παλιότερα οι γονείς μας να μας ξεπετούσαν με μία κόκκινη, ροζ, μπλε (ανάλογα το φύλο βεβαίως βεβαίως) τσάντα αλλά πλέον τα παιδιά έχουν απαιτήσεις. Και δώστου τσάντα Paw Patrol και Frozen και Πέπα το Γουρουνάκι. Και πώς να τους χαλάσεις χατίρι σε μία τόσο σημαντική στιγμή της ζωής τους;

Το επάγγελμα της βρεφονηπιοκόμου που δε θα μπορούσα να κάνω με τίποτα
Άλλο να είσαι μαμά, άλλο βρεφονηπιοκόμος. Και το κατάλαβα όταν πήγα τα παιδιά μου στον παιδικό σταθμό. Να έχει 20 παιδιά νηπιακής ή βρεφικής ηλικίας να τρέχουν, να φωνάζουν, να πέφτουν, να χτυπούν, να βάζουν πράγματα στο στόμα τους, να αρρωσταίνουν ξαφνικά, να κινδυνεύουν να πνιγούν.
Κι εσύ να έχεις 20 μάτια μπροστά και άλλα 20 πίσω. Και να έχεις και τον κάθε γονιό να σου κάνει παρατηρήσεις επειδή κάπως ξέφυγες στο πρόγραμμα ή μίλησες λίγο πιο αυστηρά στο βλαστάρι του. Ήρωες και ηρωίδες είστε. Να τις εκτιμάτε τις παιδαγωγούς, δεν είναι εύκολη η δουλειά που κάνουν!
Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες
Κι ενώ έλεγα δε θα γίνω από αυτές τις μάνες, ξαφνικά έγινα. Κάθε φορά που οι κόρες μου ήταν καλύτερες από άλλα παιδιά στη τάξη, καμάρωνα. Κάθε φορά που δεν γινόταν αυτό σκεφτόμουν “μήπως αυτοί οι γονείς κάνουν κάτι καλύτερα;”. Είναι τοξικό, είναι ανασφαλές, πρέπει να το αντιμετωπίσεις, αλλά είναι και πέρα για πέρα φυσιολογικό.

Η καλύτερη στιγμή της ημέρας είναι όταν πηγαίνεις να πάρεις το παιδί από το σχολείο
Κι ενώ όλη τη μέρα σκεφτόσουν “θα είναι ήσυχο;”, “μήπως μάλωσε με κανένα παιδί;”, “θα έφαγε;”, “λες να του λείπω;”, ξαφνικά έρχεται η άγια στιγμή της ημέρας που πας να το πάρεις από τον παιδικό σταθμό. Και νιώθεις πως όλα μέσα σου μπαίνουν και πάλι στη θέση τους.
Όταν τον συνηθίζεις είναι παράδεισος
Κι ενώ κάθε αρχή είναι δύσκολη, όταν εν τέλει συνηθίζεις τον παιδικό σταθμό, όλα γίνονται παραδεισένια και σίγουρα ξεκινάς να τον έχεις ανάγκη. Ξέρεις ότι το παιδί είναι κάπου και περνάει καλά, με ανθρώπους που το προσέχουν ενώ παράλληλα εσύ μπορείς να κάνεις τις δουλειές σου χωρίς παρεμβολές.
Ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω
Τα παιδιά μεγαλώνουν. Ξέρω ότι είναι δύσκολο να διανοηθείς πως από μωρό στο καρότσι, έγινε παιδί που αποκτά φίλους, δεξιότητες, ακόμη και… παιδικούς έρωτες, αλλά έτσι είναι τα πράγματα. Κι έτσι οφείλουν να είναι για να μεγαλώσουμε παιδιά υγιή, ευτυχισμένα και φυσικά ολοκληρωμένες προσωπικότητες. Καλή σχολική χρονιά λοιπόν! Κι αφού θα ξεκινήσει παιδικό σταθμό δείτε και τις 7 αρρώστιες που κολλάνε πιο συχνά τα παιδιά και πάρτε τα μέτρα σας.
Σχετικά άρθρα:
- Πρώτη φορά Παιδικός Σταθμός: Οι πολύτιμες συμβουλές που θα βοηθήσουν το παιδί να ενταχθεί ομαλά
- Παιδικός σταθμός: Πως να προετοιμάσετε το παιδί για την πρώτη μέρα στο σχολείο
- Παιδικός Σταθμός: Οι γονείς είναι αυτοί που δεν αποχωρίζονται τα παιδιά και όχι το αντίθετο
Εσείς πώς βιώσατε την πρώτη μέρα του παιδιού στον παιδικό σταθμό; Πείτε μας την γνώμη σας στα σχόλια.
Δείτε όλα τα άρθρα για το σχολείο στο daddy-cool.gr
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου χωρίς την γραπτή άδεια από τον εκδότη.