Ζωή-ιδιοκτήτρια-παιδικού σταθμού-που-απήγαγε-την-6χρονη-

Η απαγωγή στην Ελλάδα από ιδιοκτήτρια παιδικού σταθμού που σόκαρε: Aπήγαγε 6χρονη με σκοπό να την σκοτώσει με φυτοφάρμακο μετά τα λύτρα

Η πιο φρικιαστική απαγωγή στην Ελλάδα. Όταν ιδιοκτήτρια παιδικού σταθμού απήγαγε 6χρονη μαθήτρια με σκοπό να την σκοτώσει με φυτοφάρμακο μετά τα λύτρα.

Η απαγωγή της μόλις 6 ετών Μαρίας από το Ηράκλειο Κρήτης, τον Ιανουάριο του 1997 συγκλόνισε τότε όλη την Ελλάδα και μέχρι και σήμερα παραμένει από τις πιο σκοτεινές και συνάμα χαρακτηριστικές υποθέσεις οργανωμένου εγκλήματος τη δεκαετία του ’90. Κι αυτό. όχι μόνο για τον κυνισμό των δραστών αλλά και για το ανεπανόρθωτο τραύμα που άφησαν στο παιδί.

Αυτό που στιγμάτισε την ελληνική κοινή γνώμη, δεν ήταν μόνο η απαγωγή της 6χρονης, αλλά και η πρόθεση των απαγωγέων να σκοτώσουν το παιδί αφού παραλάβουν τα λύτρα από τους γονείς της. Όμως, η απροσδόκητη εμπλοκή ενός οδηγού σχολικού λεωφορείου που αναγνώρισε μία ύποπτη παρουσία, κινητοποίησε τις αστυνομικές Αρχές και έσωσαν την μικρή. Διαβάστε παρακάτω:

Όταν ιδιοκτήτρια παιδικού σταθμού απήγαγε τη μαθήτριά της με σκοπό να τη σκοτώσει μετά τα λύτρα

Πιο συγκεκριμένα, την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου του 1997, η 6χρονη Μαρία, κόρη εμπόρου αυτοκινήτων, έπεσε θύμα απαγωγής έξω από το ιδιωτικό σχολείο “Παγκρήτιο Εκπαιδευτήριο” στο Ηράκλειο. Οι απαγωγείς σκόπευαν να αποσπάσουν από την οικογένεια το ποσό των 120.000.000 δραχμών. Μετά την παραλαβή των χρημάτων οι δράστες σκόπευαν να σκοτώσουν τη μικρή Μαρία.

κατηγορούμενη-στην-απαγωγή-της-6χρονης-από-την-Κρήτη-

Θα το έκαναν δίνοντάς της να καταπιεί φυτοφάρμακο. Η σωτήρια επέμβαση του οδηγού του σχολικού λεωφορείου, έσωσε την Μαρία μετά από 60 μέρες ομηρίας. Όλα ξεκίνησαν το μεσημέρι της Παρασκευής 24 Ιανουαρίου 1997, περίπου στις 11 και 20. Η ιδιοκτήτρια παιδικού σταθμού με το ψευδώνυμο Ζωή τηλεφώνησε στο Παγκρήτιο Εκπαιδευτήριο για να ρωτήσει αν η 6χρονη βρισκόταν στο σχολείο.

Λίγο μετά, κάλεσε και πάλι και αυτή τη φορά παρίστανε τη θεία του παιδιού. Ζήτησε να τη φωνάξουν και να την ετοιμάσουν, ισχυριζόμενη ότι πονούσε και έπρεπε να τη μεταφέρει σε γιατρό. Περίπου στις 12 και 20 το μεσημέρι, η Ζωή εμφανίστηκε στην είσοδο του σχολείου, πήρε το παιδί από το χέρι και το οδήγησε στο σημείο όπου την περίμενε η συνεργός της η 52χρονη Κυριακή.

Οι δύο γυναίκες, χρησιμοποιώντας και τη διαδρομή του σχολικού λεωφορείου ως κάλυψη, έφτασαν στην οδό Νεάρχου Κοχαράκη 33, στο σπίτι της Κυριακής.  Εκεί κρατήθηκε η μικρή, με τη συνδρομή του φίλου της συνεργού, Νικόλα, ο οποίος συμμετείχε στην οργάνωση της αρπαγής. Η Ζωή επέστρεψε στο σπίτι της και στις 1 και 40 το μεσημέρι, τηλεφώνησε στον πατέρα του παιδιού Δημήτρη Λουκάκη, ο οποίος εργαζόταν σε αντιπροσωπεία της Ford.

Με τη φράση «το δέμα το έχουμε εμείς» απαίτησε λύτρα 120 εκατομμυρίων δραχμών, απειλώντας την οικογένεια! Τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, ο οδηγός του σχολικού λεωφορείου παρουσιάστηκε αυτοβούλως στην Ασφάλεια Ηρακλείου. Μόλις είχε πληροφορηθεί την απαγωγή και κατέθεσε ότι την ημέρα της εξαφάνισης είχε δει την Κυριακή έξω από το σχολείο.

κατηγορούμενη-στην-απαγωγή-της-6χρονης-από-την-Κρήτη-στο-δικαστήριο-

Εκείνη, όταν αντιλήφθηκε την παρουσία του, γύρισε επίτηδες την πλάτη της. Την είχε αναγνωρίσει, επειδή παλαιότερα εργαζόταν ως οικιακή βοηθός στο σπίτι του ιδιοκτήτη του σχολείου. Βέβαια, οι πληροφορίες αυτές οδήγησαν γρήγορα τις αρχές στο κρησφύγετο.

Η μικρή Μαρία εντοπίστηκε και μεταφέρθηκε στην Ασφάλεια, όπου ειδοποιήθηκαν οι γονείς ότι το παιδί είχε βρεθεί σώο. Στο διάστημα από την Παρασκευή έως την Κυριακή, οι απαγωγείς τηλεφώνησαν δύο φορές στην οικογένεια, για να επαναλάβουν τις απαιτήσεις τους.

Ο πατέρας της μικρής περιέγραψε μάλιστα στο δικαστήριο πως, μετά τη διάσωσή της, άρχισε η πιο δύσκολη περίοδος. Όπως είπε, κάθε βράδυ η Μαρία τραβούσε τα σεντόνια και έλεγε «δεν θέλω να με πετάξετε στα σκουπίδια». Φοβόταν να κοιμηθεί μόνη της και δεν μπορούσε να ηρεμήσει. Η φράση «στα σκουπίδια» προερχόταν από τηλεφώνημα των απαγωγέων, στο οποίο η μικρή είχε ακούσει τυχαία τις απειλές τους.

Η δίκη που έμεινε στην ιστορία

Η δίκη για την απαγωγή διεξήχθη στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων στα Χανιά. Εκεί η Ζωή και η Κυριακή κάθισαν στο εδώλιο ως βασικές κατηγορούμενες και κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ο πατέρας της 6χρονης συγκλονίστηκε όταν άκουσε τη φωνή της Ζωής να απολογείται. Σηκώθηκε μάλιστα και δήλωσε στον πρόεδρο του δικαστηρίου: «Αυτή η φωνή με πήρε τηλέφωνο. Την αναγνωρίζω τώρα».

Οι δύο γυναίκες προσπάθησαν να μεταθέσουν την ευθύνη, υποστηρίζοντας ότι οι εγκέφαλοι της απαγωγής, ήταν ένα ζευγάρι, ο Δημήτρης, υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας και η σύντροφός του, Παναγιώτα. Ο εισαγγελέας διέταξε τη βίαιη προσαγωγή τους, καθώς είχαν προηγουμένως κληθεί να καταθέσουν ως μάρτυρες αλλά δεν εμφανίστηκαν.

Η Παναγιώτα βέβαια, παραδέχτηκε ότι είχε εργαστεί στο Παγκρήτιο από τον Σεπτέμβριο του 1991, μέχρι τον Ιούλιο του 1996, προτού παραιτηθεί λόγω οικονομικής διαμάχης με τη Ζωή. Παρόλα αυτά αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή στην υπόθεση και ισχυρίστηκε μάλιστα πως η Ζωή ήθελε να τη βλάψει για προσωπικούς λόγους.

Ζωή-ιδιοκτήτρια-παιδικού σταθμού-

Στο εδώλιο κατέληξαν συνολικά έξι άτομα: η ιδιοκτήτρια του Παγκρητίου, ο γιος της, η Κυριακή, ο φίλος της, καθώς και δύο ακόμη πρόσωπα που φέρονταν ως συνεργοί. Η απόφαση εκδόθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1997. Η Ζωή καταδικάστηκε σε 18 χρόνια κάθειρξης για αρπαγή ανηλίκου με σκοπό τα λύτρα και σύσταση συμμορίας.

Η Κυριακή κρίθηκε επίσης ένοχη για αρπαγή και σύσταση συμμορίας, αλλά της αναγνωρίστηκε ο πρότερος έντιμος βίος, με αποτέλεσμα να της επιβληθεί ποινή 11 ετών. Ο γιος της Ζωής καταδικάστηκε σε 7 χρόνια και 6 μήνες φυλάκισης για άμεση συνεργεία, με αναγνώριση ελαφρυντικών. Ο φίλος της Κυριακής έλαβε ποινή 7 ετών για άμεση συνεργεία, με το ελαφρυντικό της μεταμέλειας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στις δύο γυναίκες επιβλήθηκε επιπλέον πενταετής στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων, ενώ στους δύο άντρες δεκαετής. Το δικαστήριο μάλιστα, έδωσε στους γονείς της μικρής 30 εκατομμύρια δραχμές ως αποζημίωση για την ηθική βλάβη.

Η οικογένεια είχε δηλώσει ότι το ποσό, αν εισπραττόταν, θα το έδινε σε κοινωφελή ιδρύματα. Οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν λόγω έλλειψης επαρκών αποδεικτικών στοιχείων. Δείτε και την ιστορία του Τηλέμαχου Τσιμιρίκα, του 15χρονου που έδωσε την ζωή του για τα αδέρφια του πέφτοντας στην φωτιά και βρήκε τραγικό θάνατο.

Σχετικά άρθρα:

All photos via: mixanitouxronou.gr

Όλα τα άρθρα με την μηχανή του χρόνου στο Daddy-Cool.gr

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου χωρίς την γραπτή άδεια από τον εκδότη.