Έλενα Τριανταφύλλου
Ένα γράμμα σε κάθε μπαμπά που εγκατέλειψε τα παιδιά του, δεν τα αναγνώρισε ποτέ, δεν τους στάθηκε ποτέ. "Σε ευχαριστώ που έφυγες".
Ένα γράμμα για τον μπαμπά που δεν στάθηκε στιγμή στα παιδιά του, που τα εγκατέλειψε στη μοίρα τους, που δεν έδωσε ποτέ μισό ευρώ για τις ανάγκες τους, που δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για τη στεναχώρια και τη χαρά τους. “Σε ευχαριστώ που έφυγες“.
Δυστυχώς πολλοί εκεί έξω έχουν την ταυτότητα του “μπαμπά” αλλά ο τίτλος δεν τους ανήκει και δεν τους αξίζει. Είτε για να εκδικηθούν την πρώην γυναίκα τους, είτε επειδή άλλαξαν γνώμη στη πορεία και αποφάσισαν ότι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν, αποφάσισαν να φύγουν.
Κανείς δεν ρώτησε το παιδί που γεννήθηκε αν ήθελε να γεννηθεί και από τα πρώτα χρόνια της ζωής του ή και αργότερα, το φόρτωσε με το αίσθημα της εγκατάλειψης και τον φόβο της μοναξιάς. Τις τύψεις για κάτι που δεν ξέρει τί έκανε. Ένα γράμμα για τους μπαμπάδες που δεν τους αξίζει ο τίτλος. Διαβάστε παρακάτω:
Οι λόγοι που οι σημερινοί μπαμπάδες είναι περισσότερο κολώνες για την οικογένεια
Αγαπημένε μου μπαμπά, αποφάσισα να σου γράψω αυτό το γράμμα ακόμη κι αν μέχρι σήμερα δεν έχεις ενδιαφερθεί να έχεις μαζί μου καμία σχέση. Σε ευχαριστώ που με εγκατέλειψες. Με έμαθες πως είναι να πατάω στα δικά μου πόδια και να βασίζομαι στις δικές μου δυνάμεις.
Με έκανες να εκτιμήσω δύο φορές περισσότερο τη μητέρα μου. Διότι πάλεψε μόνη της, να μεγαλώσει ένα παιδί και στάθηκε σαν μάνα και πατέρας μαζί απέναντι στις προκλήσεις της ζωής. Ήταν εκεί όταν αρρώσταινα.
Ήταν εκεί όταν σε ζητούσα από αντίδραση, κρατώντας την ψυχραιμία της και προσπαθώντας ακόμη και τότε να μη πει λόγια που θα με πληγώσουν. Προσπάθησε να ελαχιστοποιήσει την απώλειά σου, κι ας ήταν μόνο ένας άνθρωπος.
Είχα ανάγκη έναν μπαμπά κι όχι έναν μπαμπούλα
Με έκανες να καταλάβω ότι η συγγένεια δεν ορίζεται μόνο από το αίμα. Και ότι το νοιάξιμο και η αληθινή αγάπη, η τρυφερότητα και η φροντίδα, δεν πηγαίνουν χέρι χέρι με τη συγγένεια. Κι αυτό μου το έμαθες, όταν αντί για σένα, στο πλευρό μου ήταν ο πατριός μου.
Που με αγάπησε καλύτερα και από δικό του παιδί. Ήταν εκεί για εμένα και τη μητέρα μου και στέκεται βράχος μέχρι και σήμερα. Μου έμαθες να αγαπώ την ευθύνη. Γιατί εσύ δεν το έκανες. Μου έμαθες να μη ζω με δειλία. Γιατί εσύ δεν το έκανες.
Μου έμαθες να ξέρω να διαχειρίζομαι την εγκατάλειψη. Να έχω πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι εύθραυστες. Μπαμπά, σε ευχαριστώ που με απάλλαξες από τη παρουσία σου. Γιατί δεν άξιζες να είσαι στη ζωή μου. Και από το να έχω έναν μπαμπά που μου κάνει κακό καλύτερα να μην τον έχω καθόλου.
Χωρισμένος μπαμπάς: 5 συμβουλές για να πλησιάσεις το παιδί και να μην αλλάξουν οι σχέσεις σας
Μπορεί για πολλά χρόνια να φοβόμουν να εμπιστευτώ συντρόφους. Μπορεί για πολλά χρόνια να φοβόμουν να με φανταστώ γονιό, αφού με τρόμαζε η ιδέα η ανευθυνότητά σου να είναι γονιδιακή και να σου έχω μοιάσει.
Μπορεί για χρόνια να περίμενα από σένα να φανείς. Να ζήλευα τα άλλα παιδιά στο σχολείο που είχαν μία τυπική οικογένεια. Μπορεί να πίστευα για πολύ καιρό ότι κάτι πήγαινε λάθος με μένα και δεν σε είχα στη ζωή μου. Αλλά πλέον ξέρω. Ξέρω ότι ήσουν λίγος. Ξέρω ότι η ζωή σε κράτησε μακριά από μένα για να με προστατεύσει. Σε ευχαριστώ που έφυγες.
Διαβάστε όλες τις ιστορίες στο Daddy-Cool.gr
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου χωρίς την γραπτή άδεια από τον εκδότη. Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματoς κι απαίτησης.