Έλενα Τριανταφύλλου
Τα παιδικά τραύματα θα βρίσκουν πάντα έναν τρόπο να βγαίνουν στην επιφάνεια και να εκδηλώνονται. Μερικές φορές αντικατοπτρίζονται στις σχέσεις μας, άλλες φορές στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε στους ανθρώπους, ενώ μερικές άλλες ακόμη και μέσα από τα όνειρά μας. Αν βλέπεις συχνά αυτούς τους εφιάλτες, τότε είναι πολύ πιθανό να έχεις κάποιο παιδικό τραύμα που σε βασανίζει μέχρι και σήμερα.
Σύμφωνα με τους ειδικούς τα παιδικά τραύματα, δεν σε εγκαταλείπουν ούτε στην ενήλικη ζωή σου, αν δεν κάνεις κάτι για να τα αντιμετωπίσεις, όπως ας πούμε μερικές συνεδρίες με ψυχολόγο. Όμως δεν είναι λίγοι που πιστεύουν ότι επειδή στην ζωή τους δεν τους επηρεάζουν, δεν υπάρχουν. Ξεχνούν όμως…τον ύπνο τους. Διαβάστε παρακάτω:
Βλέπεις συνέχεια ότι οι δικοί σου άνθρωποι πεθαίνουν κι εσύ δεν μπορείς να τους σώσεις
Η αλήθεια είναι ότι έβλεπα κι εγώ αυτόν τον εφιάλτη πολύ συχνά πριν καιρό και όταν μίλησα με τη ψυχολόγο μου γι’ αυτό η απάντησή της με εξέπληξε. Φαίνεται πως κάπως στη παιδική μου ηλικία ένιωσα υπεύθυνη για τις ζωές των άλλων. Χρεώθηκα κατά κάποιο τρόπο μία ευθύνη ότι πρέπει να σώζω τους ανθρώπους που αγαπάω.
Φυσικά και οφείλεις να είσαι δίπλα στους ανθρώπους σου. Παρόλα αυτά δεν οφείλεις να θυσιάζεις συνεχώς τον εαυτό σου για τους άλλους. Και δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχουν το σύνδρομο του σωτήρα. Τόσο επειδή κάποιος τους έδωσε ευθύνες που δεν τους αναλογούσαν από μικρή ηλικία κι έτσι έμαθαν να νιώθουν σημαντικοί, όσο κι επειδή με αυτόν τον τρόπο προσπαθούν να νιώσουν απαραίτητοι στις ζωές των άλλων. Όπως και να ‘χει ένα τέτοιο όνειρο σε συχνή βάση δε μπορεί να είναι τυχαίο.
Photo cover via: pexels.com (Alvaro Diaz)
Βλέπεις συνέχεια ότι πέφτεις και δε μπορεί κανείς να σε σώσει
Στην αντίπερα όχθη υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι που βλέπουν διαρκώς ότι πέφτουν στον ύπνο τους. Όταν αυτό συμβαίνει λίγο πριν σε πάρει ο ύπνος είναι διαφορετικό από ότι όταν βλέπεις τον συγκεκριμένο εφιάλτη διαρκώς. Στη πρώτη περίπτωση, ο εγκέφαλος μπερδεύεται. Δεν καταλαβαίνει ότι θέλεις να κοιμηθείς και σαν αντανακλαστικό…για να μη πεθάνεις, σε τινάζει από τον ύπνο σου.
Στη δεύτερη περίπτωση όμως, φανερώνει ανασφάλειες σχετικά με τους ανθρώπους που έχεις δίπλα σου. Δεν έχεις μάθει να βασίζεσαι σε κανέναν, πιθανότατα στη παιδική σου ηλικία δεν έζησε σε ένα ασφαλές περιβάλλον κι αυτό το τραύμα σε συνόδευσε και στην ενήλικη ζωή σου. Μπορεί συνειδητά να μην το εκδηλώνεις έντονα όμως υποσυνείδητα βρίσκει τρόπο να βγει στην επιφάνεια.
Βλέπεις εφιάλτη ότι μένεις ολομόναχος/η
Οι άνθρωποι είναι κοινωνικά όντα και έχουν ανάγκη άλλους ανθρώπους για να συνυπάρξουν και να δημιουργήσουν πράγματα. Όμως όταν συνεχώς βλέπεις τον εφιάλτη ότι μένεις μόνος σου και κανείς δεν σε αναζητά, τότε είναι πολύ πιθανό στο παρελθόν – μάλλον στη παιδική σου ηλικία – να βίωσες μία τέτοια μοναξιά.
Ίσως να σε παράτησαν οι φίλοι σου ή να χώρισαν οι γονείς σου και κάπως στο μυαλό σου να ένιωθες την εγκατάλειψη. Ακόμη κι αν έχασες έναν από τους δύο γονείς σε παιδική ηλικία, είναι αρκετό για να φοβηθείς πολύ τη μοναξιά.
Παθαίνεις συχνά υπνική παράλυση
Η υπνική παράλυση παλιότερα λεγόταν Μόρα και θεωρούνταν πως ήταν ένα πνεύμα του κακού που ερχόταν στον ύπνο σου, δηλαδή τη στιγμή που είσαι πιο ευάλωτος για να σου κάνει κακό. Όμως στη πραγματικότητα η Μόρα δεν υπάρχει. Αυτό που οι άνθρωποι αποκαλούσαν έτσι για πολλά χρόνια, είναι στη πραγματικότητα κρίση πανικού που παθαίνεις όταν βρίσκεσαι στη φάση REM.
Μπορείς να δεις πράγματα, τρομαχτικές φιγούρες, να νιώσεις πράγματα, να βιώσεις πράγματα. Οι περισσότεροι περιγράφουν τη συγκεκριμένη συνθήκη σαν ένα μεγάλο πλάκωμα στο στήθος που δεν τους επιτρέπει ούτε να φωνάξουν, ούτε να αναπνεύσουν. Είναι σίγουρα μία πολύ τρομαχτική εμπειρία που αν τη βιώσεις μία φορά είναι καμπανάκι του σώματος ότι πρέπει να ηρεμήσεις.
Αν όμως τη βιώνεις συχνά, τότε θα πρέπει να ξεκινήσεις συνεδρίες, διότι μπορεί να έχεις ανάγκη να μιλήσεις κάπου ή να βασανίζεσαι από αγχώδεις διαταραχές. Εδώ μπορείς να δεις όλες τις πληροφορίες για την υπνική παράλυση και πώς μπορείς να την αντιμετωπίσεις.