Έλενα Τριανταφύλλου
Μία ανησυχητική μελέτη από τους ερευνητές του Πανεπιστήμιου Keio βλέπει το φως της δημοσιότητας σχετικά με έναν νέο μικροοργανισμό που ζει και μεγαλώνει στα ραδιενεργά νερά του πυρηνικού εργοστασίου στη Φουκοσίμα.
Πέρασαν 15 χρόνια από την πυρηνική καταστροφή του 2011 στη Φουκοσίμα και μία νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι βακτήρια εξακολουθούν να ευδοκιμούν στα ραδιενεργά νερά του εργοστασίου. Ερευνητές μάλιστα του Πανεπιστήμιου Keio εντόπισαν μικροοργανισμούς οι οποίοι μπορεί να μην είναι ανθεκτικοί στην ακτινοβολία όμως διαβρώνουν μέταλλα, περιπλέκοντας τη διαδικασία αποξήλωσης των αντιδραστήρων. Όλες οι πληροφορίες.
Ο κίνδυνος κρύβεται στα νερά της Φουκοσίμα
Δείτε ακόμα Τα μήλα που πωλούνται σε όλη την Ευρώπη περιλαμβάνουν κοκτέιλ φυτοφαρμάκων σύμφωνα με νέα έρευνα
Σύμφωνα λοιπόν με την μελέτη, εντοπίστηκαν κυρίως τα είδη Limnobacter και Brevirhabdus, τα οποία αποτελούν περίπου το 70% των μικροβιακών κοινοτήτων που σχετίζονται με διάβρωση. Αυτά τα βακτήρια σχηματίζουν βιοφίλμ πάνω σε μεταλλικές επιφάνειες, προστατεύοντάς τες από την ακτινοβολία αλλά προκαλώντας ταυτόχρονα σκουριά.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η προέλευσή τους φαίνεται να συνδέεται με τη θάλασσα, αφού υποστηρίζεται ότι είναι αποτέλεσμα της εισροής νερού από το τσουνάμι του 2011, καθώς και με τα τεχνητά περιβάλλοντα, όπως λύματα και εγκαταστάσεις ψύξης. Τα μικρόβια αυτά μειώνουν την ορατότητα στο εσωτερικό των αντιδραστήρων και επιταχύνουν τη διάβρωση των σωληνώσεων.
Αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται εξειδικευμένες τεχνικές καθαρισμού. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Applied and Environmental Microbiology και δείχνει ότι η ακτινοβολία δεν επέλεξε ανθεκτικά είδη αλλά ευνόησε βακτήρια με θαλάσσιες προσαρμογές.
Τα βακτήρια αυτά δεν διαθέτουν γενετική «υπεραντοχή» όπως άλλα, επιβιώνουν, όμως, χάρη στα βιοφίλμ και στις χημικές τους προσαρμογές σε ανοξείδωτες επιφάνειες και θαλάσσια περιβάλλοντα. Η έρευνα του Πανεπιστημίου Keio το 2024 επιβεβαιώνει ότι η ακτινοβολία είχε ελάχιστη επίδραση στην επιλογή των ειδών, αναδεικνύοντας τη σημασία της μικροβιακής διάβρωσης ως πρόκληση για τα έργα αποξήλωσης.
Η θαλάσσια προέλευση των βακτηρίων φαίνεται να τα καθιστά ανθεκτικά σε αλάτι, μέταλλα και ιζήματα, χωρίς να απαιτούνται ειδικές μεταλλάξεις. Δοκιμές σε συγγενές είδος, το Limnobacter thiooxidans, έδειξαν αντοχή παρόμοια με εκείνη κοινών βακτηρίων, γεγονός που αποδεικνύει ότι η επιβίωση στο Fukushima δεν οφείλεται σε γενετική υπεραντοχή αλλά σε περιβαλλοντική προσαρμογή.
Δυστυχώς ο ανθρώπινος παράγοντας έχει καταφέρει να διαταράξει την ομαλότητα αυτού του πλανήτη κι αυτό είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες. Πριν την Φουκοσίμα, μη ξεχνάμε και την καταστροφή στο Τσέρνομπιλ. Μέχρι και σήμερα ο ο τελευταίος ζωντανός άνθρωπος στο Τσέρνομπιλ προσπαθεί να ξεχάσει αυτά που είδε και δεν τα καταφέρνει.