Λένα Γατσή
Η τραγική ιστορία πίσω από την ηθοποιό και τραγουδίστρια Αλίκη Ζωγράφου, που εγκατέλειψε την οικογένεια της και κατέφυγε στην Αίγυπτο. Η Απόφαση της αυτή έμελλε να αποτελέσει την αρχή μίας σειράς τραγικών συμβάντων
Η Αλίκη Ζωγράφου υπήρξε μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της εποχής της. Με λαμπρή επιτυχία στο χώρο της υποκριτικής αλλά και της μουσικής, αποφάσισε να εγκαταλείψει την οικογένεια της και να φύγει στην Αίγυπτο. Η Φυγή της αποδείχθηκε, όμως, μοιραία, αφού τόσο οι γονείς της, όσο και ο άντρας της, δεν άντεξαν την απουσία της και λίγο καιρό μετά, έφυγαν από τη ζωή. Ο Γιος της, Γιώργος Ζωγράφος, ακολούθησε τα χνάρια της και εξελίχθηκε σε έναν καταξιωμένο ηθοποιό και τραγουδιστή
Μια μικρή ιστορία… Η ηθοποιός και τραγουδίστρια της Λυρικής Σκηνής Αλίκη Ζωγράφου, τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν όταν εγκατέλειψε την οικογένεια της και ο γιος της Γιώργος Ζωγράφος, τραγουδιστής από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του Νέου Κύματος…
Τη θυμόμαστε στην ταινία «Τεντιμπόη, αγάπη μου» του 1965 να καταριέται τον… άτακτο Αθηνόδωρο Προύσαλη και εκείνος να την παρακαλά: «Μαρικάκι, σου το ορκίζομαι, δεν έκανα τίποτα».
Η Αλίκη Ζωγράφου [Μαυροειδή] (1916 – 1992)
Ήταν ηθοποιός και τραγουδίστρια της Λυρικής Σκηνής. Γεννήθηκε στον Βόλο. Σπούδασε υποκριτική στο Ωδείο Αθηνών και στο Εθνικό Θέατρο. Πρωτοεμφανίστηκε το 1932 στο θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη, στο έργο του Ζακ Ντεβάλ “Οι μαιτρέσες του μπαμπά” στο ρόλο της Εριέττας. Το 1935 εμφανίστηκε με τον ίδιο θίασο στο έργο
Η κυρία δε με μέλει του Βικτοριέν Σαρντού και αμέσως μετά συμμετείχε σε χειμερινή περιοδεία της θιάσου στο έργο του Σπύρου Μελά, Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται, του Γρηγόριου Ξενόπουλου Έτσι είν’ ο κόσμος και σε άλλες παραστάσεις.
Διετέλεσε μονωδός της Εθνικής Λυρικής Σκηνής από την ίδρυσή της το 1939-40. Κατά τις περιόδους 1940-43 και 1947-57 πρωταγωνίστησε σε δέκα οπερέτες και έξι όπερες, σε πάνω από είκοσι παραγωγές ή/και αναβιώσεις παραγωγών.
«Η νυχτερίδα, «Ο βαρόνος ατσίγγανος», «Τζάνι Σκίκι», «Τζουντίτα», «Κάρμεν», «Η εύθυμη χήρα», «Η χώρα του μειδιάματος», «Ρέα», «Στον κάμπο», «Μια νύχτα στη Βενετία», «Παλιάτσοι», «Ο βαφτιστικός», «Το ρόδο του Τυρόλου», «Η πουλημένη μνηστή», «Ο πρωτομάστορας», «Το σπίτι των τριών κοριτσιών», «Τραβιάτα» και «Φρειδερίκη». Συνεργάστηκε ως ηθοποιός πρόζας με κρατικά θέατρα και θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Από το 1939 έως το 1957 έλαβε μέρος σε οκτώ παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου.
Μεταξύ 1961 και 1972 συμμετείχε σε 28 κινηματογραφικές ταινίες. Την θυμόμαστε στην ταινία «Τεντυ μπόυ, αγάπη μου» του 1965 να καταριέται τον… άτακτο Αθηνόδωρο Προύσαλη και εκείνος να την παρακαλά: «Μαρικάκι, σου το ορκίζομαι, δεν έκανα τίποτα».
Ήταν η φτωχή μαμά του τεντυ μπόυ, που παρακαλάει τον καθηγητή του να μην τον αποβάλει, στο «Νόμος 4000» (1962), η μάνα του ντελικανή Άλκη Γιαννακά στην ομώνυμη ταινία του 1963… και η αναλφάβητη μητέρα της Δημητρούλας Στριγγάρη (Ντίνα Τριάντη) στον «Κύριο πτέραρχο» (1963), που δεν ξέρει γράμματα για να διαβάσει το ερωτικό γράμμα της κόρης της…
Το καλοκαίρι του 1935 περιόδευσε με το θίασο Μαίρης Μυράτ – Ν. Νικολόπουλου, όπου γνώρισε και παντρεύτηκε τον επίσης ηθοποιό Νίκο Ζωγράφο. Το 1936 γεννήθηκε ο γιος της Γιώργος Ζωγράφος, τραγουδιστής του νέου κύματος.
Το 1944 και ενώ ο γιος της ήταν μόλις 8 ετών, εγκατέλειψε την οικογένειά της και πήγε στην Αίγυπτο. Ο σύζυγός της πέθανε από τη στενοχώρια του και οι γονείς της αυτοκτόνησαν. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1992. Ο Γιώργος Ζωγράφος (4.8.1936 – 12.8. 2005) ήταν ηθοποιός και τραγουδιστής, από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του Νέου Κύματος.
Πατέρας του ήταν ο ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου Νίκος Ζωγράφος και μητέρα του η ηθοποιός της Λυρικής Σκηνής Αλίκη Ζωγράφου. Ο ίδιος ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν.
Η πρώτη του εμφάνιση στην μουσική έγινε στην μπουάτ της Μυκόνου «Θαλάμη», ενώ αργότερα εμφανιζόταν σε διάφορες μπουάτ της Πλάκας, ανάμεσά τους και η μπουάτ «Συμπόσιο» όπου την περίοδο 1962-63 τραγουδούσε μαζί με τους Δήμο Μούτση, Ντόρα Γιαννακοπούλου και Διονύση Σαββόπουλο. Το 1965 εμφανίσθηκε στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι “Το χαμένο βράδυ” σε μουσική και στίχους Γιώργου Κοντογιώργου.
Συνεργάστηκε με γνωστούς Έλληνες συνθέτες της εποχής του. Ανάμεσα στα γνωστά τραγούδια που ερμήνευσε είναι το «Άκρη δεν έχει ο ουρανός» του Νότη Μαυρουδή, το «Πέρα από τη θάλασσα» του Γιάννη Μαρκόπουλου, το «Ο Ιρλανδός κι ο Ιουδαίος» του Μάνου Χατζιδάκι, τα Μαουτχάουζεν και Γράμματα από τη Γερμανία του Μίκη Θεοδωράκη, τα «Συλλογή ποιητών» και «Μπολιβάρ» του Νίκου Μαμαγκάκη, το «Μικρό παιδί σαν ήμουνα» του Λίνου Κόκοτου και άλλα.
Επίσης είχε λάβει μέρος στο θρυλικό θεατρικό έργο του Μάνου Χατζιδάκι «Οδός Ονείρων», που ανέβαινε στο θέατρο «Metropolitan», με συμμετοχή στα τραγούδια «Αερικό» και «Οι αδελφές Τατά» μαζί με τις Μάρω Κοντού, Ζωή Φυτούση, Σούλα Μπάστα και Νίκη Λεμπέση. Συνεργάστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες του νέου κύματος και της πρώτης φάσης του ελληνικού ροκ, όπως Αρλέτα, Λάκης Παππάς, Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Καίτη Χωματά κ.ά.
Για διάστημα πολλών ετών, ο Ζωγράφος εμφανιζόταν στην πλακιώτικη μπουάτ «Απανεμιά» του Βαγγέλη Ντίκου. Βρέθηκε νεκρός, μετά από δεκαπέντε μέρες όπου δεν είχε δώσει σημεία ζωής, στις 12 Αυγούστου του 2005, σε διαμέρισμα όπου έμενε μόνος τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Όλα τα άρθρα με την μηχανή του χρόνου στο Daddy-Cool.gr