Μαρία Κοκκινάκη - Ηθοποιός
Με το βλέμμα πάντα προσηλωμένο στην επόμενη γραμμή του τερματισμού και μια αφοπλιστική αυθεντικότητα, η Ελισάβετ Πεσιρίδου δεν είναι απλώς η κορυφαία Ελληνίδα εμποδίστρια των τελευταίων ετών. Είναι ένα πρόσωπο που διδάσκει επιμονή και ήθος στον ελληνικό αθλητισμό.
Γεννημένη στην Κατερίνη το 1992, η Ελισάβετ ξεκίνησε να πετάει πάνω από τα εμπόδια από νεαρή ηλικία, καταφέρνοντας να κυριαρχήσει εντός συνόρων με πανελλήνιους τίτλους και να υψώσει την ελληνική σημαία στις μεγαλύτερες διοργανώσεις του πλανήτη. Με δύο συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες (Ρίο 2016, Τόκιο 2020) και μια εμβληματική 6η θέση στο Ευρωπαϊκό του Άμστερνταμ, έχει αποδείξει πως το ταλέντο της είναι ανάλογο της σκληρής δουλειάς της.
Σήμερα την υποδεχόμαστε για να γνωρίσουμε την Ελισάβετ έξω από τα κουλουάρ, καθώς πιστεύουμε πως οι αθλητές πρέπει να προβάλλονται με τον τρόπο που τους αρμόζει ώστε να αποτελούν υγιή πρότυπα για τα παιδιά μας.
Ποια είναι η Ελισάβετ Πεσιρίδου
Η Ελισάβετ Πεσιρίδου γεννήθηκε στην Κατερίνη το 1992 και εδώ και χρόνια αποτελεί μια ξεχωριστή παρουσία στα αγωνίσματα των εμποδίων στον ελληνικό στίβο. Με συνέπεια και πολλή δουλειά, κατάφερε να χτίσει μια πορεία γεμάτη σημαντικές στιγμές, εκπροσωπώντας τη χώρα μας σε κορυφαίες διοργανώσεις.
Η τρίτη Ελληνίδα όλων των εποχών στα 100μ. με εμπόδια (12.93) και πολυνίκης στο αγώνισμα με 20 νίκες σε ανοιχτό και κλειστό στίβο, κλείνει έναν κύκλο γεμάτο επιτυχίες, έχοντας συμμετάσχει σε όλες τις κορυφαίες διοργανώσεις.
Η σημαντικότερη διάκριση της καριέρας της ήταν η 6η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016 στο Αμστερνταμ, ενώ ξεχωρίζει και το χάλκινο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2022.
Η πορεία της ξεκίνησε στο Δημοτικό Στάδιο Κατερίνης, όπου από νωρίς κέρδισε την προσοχή των ανθρώπων του στίβου χάρη στις επιδόσεις της στα σπριντ και τα εμπόδια.
Η τελευταία της συμμετοχή με την εθνική ομάδα ήταν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού το 2025 στο Απελντοορν. Η αθλήτρια αποτέλεσε για πολλά χρόνια μέλος της εθνικής ομάδας 4×100 μέτρα.
Συνοδοιπόρος στην αθλητική της διαδρομή ήταν η συντονίστρια του τομέα των σπριντ, Ιωάννα Σιώμου, με την οποία συνεργάστηκε από το 2012, όταν μετακόμισε από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα.
Πίσω από τις επιδόσεις, όμως, υπάρχει ένας άνθρωπος που έχει μάθει να παλεύει με τις πολλές δυσκολίες, τους τραυματισμούς και τις απαιτήσεις που έχει η αγωνιστική αρένα, χωρίς να χάνει την αγάπη της για αυτό που κάνει. Σε αυτή τη συνέντευξη μιλά ανοιχτά για όλα όσα έζησε, μέσα και έξω από τον στίβο, με μια ειλικρίνεια και μια απλότητα που την κάνουν να ξεχωρίζει.
Τι ήταν αυτό που σε τράβηξε στον στίβο και συγκεκριμένα στα εμπόδια; Ήταν «έρωτας με την πρώτη ματιά»;
Όπως έχω ξαναπεί δεν ήτανε επιλογή μου να μπω στο στίβο ήταν επιλογή των γονιών μου, αλλά όταν μπήκα στα εμπόδια, όταν τα δοκίμασα βασικά μπορώ να πω ότι ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά ναι.
Πολλοί λένε ότι τα εμπόδια είναι μια μεταφορά για τη ζωή. Εσένα τι σου έμαθαν οι δέκα «σταθμοί» της διαδρομής σου για την καθημερινότητα;
Εδώ κανονικά ανοίγεις μεγάλη κουβέντα αλλά θα σου πω ότι μου έμαθαν να ξεπερνάω το κάθε εμπόδιο με χαμόγελο και πείσμα, έμαθα ότι ξεπερνώντας ένα εμπόδιο δεν σημαίνει ότι δεν θα έρθουν στο δρόμο μου κι άλλα πολλά, τα οποία κάθε φορά τα ξεπερνάω σα να είναι πρώτη φορά.
Έχεις συμμετάσχει σε δύο Ολυμπιακούς Αγώνες. Ποια στιγμή από το Ρίο ή το Τόκιο έχει χαραχτεί πιο βαθιά στη μνήμη σου και γιατί;
Ήταν δύο εντελώς διαφορετικοί αγώνες, στο Ρίο ήταν μία πρώτη εμπειρία σε ολυμπιακούς αγώνες και μπορώ να πω ότι ήμουν αρκετά αγχωμένη όμως παρόλο αυτά απόλαυσα το ταξίδι. Στο Τόκιο το οποίο εξαρχής ήταν ένας πολύ δύσκολος προορισμός καθώς είχαμε και τον κορονοϊό τότε δεν μπορώ να πω ότι το απόλαυσα.
Και δυστυχώς η στιγμή που μου έχει μείνει είναι ο τραυματισμός μου στο Τόκιο. Ήταν μία πολύ καλή στιγμή για μένα καθώς βρισκόμουν σε πολύ καλή κατάσταση και είχα πολλές δυνατότητες να πάρω την πρόκριση αλλά δυστυχώς τραυματίστηκα και έτσι μου έχει μείνει αυτή η πικρή γεύση.
Ο πρωταθλητισμός έχει μεγάλες χαρές αλλά και δύσκολες στιγμές, όπως οι τραυματισμοί που αντιμετώπισες. Τι είναι αυτό που σε κάνει να σηκώνεσαι και να συνεχίζεις όταν το σώμα και η ψυχή σου κουράζονται;
Νομίζω ότι σε όλους τους αθλητές υπάρχει αυτή η δύναμη που λέγεται στόχος και κίνητρο. Αν δεν υπήρχαν αυτά νομίζω ότι κανένας δεν θα συνέχιζε να προσπαθεί για να προσπαθεί. Αλλά βέβαια πάντα υπάρχουν πολλές στιγμές που μέσα στις αποτυχίες μας λέμε: εδώ ήταν τα παρατάω ή δεν αντέχω άλλο. Και την άλλη μέρα πάμε κανονικά στην προπόνηση σαν να μην έγινε τίποτα χα χα χα.
Συχνά λες ότι το μόνο κίνητρο είναι τα όνειρά σου. Ποιο είναι το όνειρο που σε κρατάει σε εγρήγορση;
Η επιτυχία. Όταν την ζεις έστω και μία φορά με τα εθίζεσαι και θέλεις κι άλλο κι άλλο. Λίγο καιρό πριν την ημέρα των γενεθλίων σου, με μια ανάρτηση μας ανακοίνωσες το τέλος της αγωνιστικής σου καριέρας.
Πότε κατάλαβες μέσα σου ότι είχε έρθει η στιγμή να κλείσει ο κύκλος του πρωταθλητισμού; Ήταν μια στιγμή ή μια διαδικασία;
Ήταν κάτι που σκεφτόμουν καιρό, πολλά χρόνια πριν είχα αποφασίσει ότι θα κλείσει ο κύκλος του πρωταθλητισμού όταν θα είμαι ακόμα σε πολύ υψηλό επίπεδο. Μπορεί να ακούγεται εγωιστικό αλλά έτσι το ήθελα εγώ, ήθελα να σταματήσω τον πρωταθλητισμό έχοντας στα πόδια μου πάρα πολύ καλές επιδόσεις.
Δεν θα άντεχα να βλέπω το χρονόμετρο να γράφει κάτι παραπάνω όπως ήταν φυσιολογικό με την πάροδο του χρόνου, γιατί καλώς ή κακώς μεγαλώνουμε και το σώμα μας δεν είναι το ίδιο, ούτε μπορούμε να κάνουμε την ίδια προπόνηση. Οπότε όπως καταλαβαίνεις δεν ήθελα να το βιώσω αυτό και έτσι αποφάσισα να κλείσω ένα κύκλο και να μείνει στη μνήμη μου κάτι πάρα πολύ γλυκό.
Σε συνάντησα στο πανελλήνιο πρωτάθλημα κάπου στις εξέδρες. Πως ήταν να είσαι εκτός πρώτη φόρα, μετά από τόσες επιτυχίες;
Ήταν πάρα πολύ παράξενο, από τη μία χαιρόμουν τόσο πολύ που έβλεπα τα παιδιά απ’έξω να τρέχουν και εγώ να τους χειροκροτώ, από την άλλη αν μου έδινες ένα ζευγάρι spikes μπορεί και να έμπαινα να τρέξω.
Πώς είναι μια τυπική μέρα της Ελισάβετ Πεσιρίδου όταν δεν φοράει τα αθλητικά της; Πώς επιλέγεις να αποφορτίζεσαι;
Δύσκολο να με πετύχει κάποιος και να μη φοράω τα αθλητικά μου. Είτε γυμνάζομαι είτε όχι αυτήν την ενδυμασία δεν την αποχωρίζομαι ποτέ. Όμως αν υπάρξει μια Κυριακή εντελώς ελεύθερη σίγουρα αυτή θα είναι με κάποια μονοήμερη εκδρομή ή όλη μέρα με την παρέα μου.
Ζεις στην Αθήνα πλέον. Τι σου λείπει περισσότερο από την Κατερίνη;
Ζεις στην Αθήνα πλέον. Τι σου λείπει περισσότερο από την Κατερίνη;Τα πάντα. Η οικογένειά μου, η παρέα μου, το σπίτι μου και φυσικά η χαλαρότητα που νιώθω στο δικό μου περιβάλλον.
Έχουμε δει και την πιο «χαλαρή» πλευρά σου σε βίντεο στο Tik Tok (με τον Γιώργο Καπουτζίδη και τις συναθλήτριες σου). Πόσο σημαντικό είναι το χιούμορ στην πίεση του πρωταθλητισμού;
Γενικά θεωρώ ότι το χιούμορ πρέπει να είναι κομμάτι της ζωής μας. Ειδικά, θα μιλήσω για μένα, χιούμορ και Ελισάβετ πάνε πακέτο. Ο κόσμος μας παρακολουθεί μόνο για λίγα λεπτά ή δευτερόλεπτα και πολλοί πιστεύουν ότι έτσι σοβαροί και ανέκφραστοι είμαστε όλη μέρα, όμως δεν είναι έτσι γιατί η ζωή θέλει και λίγο τρέλα και η πίεση του πρωταθλητισμού θέλει λίγο παραπάνω τρέλα.
Τι θα συμβούλευες ένα μικρό κορίτσι που σε παρακολουθούσε και θέλει να ξεκινήσει σήμερα τον στίβο;
Σε όλα τα παιδιά που ξεκινάνε στίβο ή γενικά που θέλουν να κάνουν κάποιο άθλημα, το μόνο που θα τους συμβούλευα είναι να έχουν πολλή υπομονή, πείσμα, θέληση και πολύ πάθος για ό,τι επιλέξουν. Και αυτά θα τους είναι πολύ χρήσιμα για όλη τους τη ζωή.
Πως σκέφτεσαι να συνεχίσεις με τον στίβο; Να σε λέμε Coach ή ετοιμάζεις κάτι άλλο;
Αυτό δεν σου απαντάω γιατί ούτε εγώ ξέρω χα χα χα
Αν η ζωή σου ήταν soundtrack, ποιο τραγούδι θα έπαιζε αυτή την περίοδο στο repeat;
Ε τώρα επειδή έχουμε μπει σε ρυθμούς Eurovision μου έχει κολλήσει το φέρτο του Ακύλα χαχαχα
Πώς μοιάζει μια ιδανική Κυριακή για σένα, όταν δεν έχεις καμία υποχρέωση;
Θα ήθελα να μου μιλήσεις λίγο για τα επιτραπέζια. Η Τατιάνα Γκούσιν μας είπε ότι περνάτε από “κάστινγκ” τους συναθλητές σας.Θέλω να μάθω το αγαπημένο σου επιτραπέζιο και επίσης ποιόν θεωρείς “δύσκολο αντίπαλο”;
Αυτή την ερώτηση μήπως την έχει βάλει η Τατιάνα Γκούσιν; Χα χα χα. Είναι το τίτσου φυσικά το οποίο πάντα το παίζω με την Τατιάνα με κανέναν άλλον, και ο αντίπαλος πάντα περνάει από κάστινγκ.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο «κόλλημά» σου που ίσως οι φίλοι σου σε κοροϊδεύουν;
Να τα έχω όλα τετραγωνισμένα, δηλαδή να είναι όλα στη θέση που επιλέγω εγώ, τα οποία αν κουνηθούν έστω και ένα εκατοστό με πιάνει τρέλα.
Αν μπορούσες να πάρεις ένα αεροπλάνο τώρα, για ποιον προορισμό θα έβγαζες εισιτήριο χωρίς δεύτερη σκέψη;
Ίμπιζα, γιατί δεν έχω πάει ποτέ και νομίζω ότι όλοι τους οι ζωή είναι ένα πάρτι.
Τι είναι αυτό που μπορεί να σε κάνει να γελάσεις μέχρι δακρύων μέσα σε ένα λεπτό;
Δεν είμαι κακός άνθρωπος, αλλά αν κάποιος φίλος μου πέσει κάτω θα γελάσω μέχρι δακρύων δυστυχώς. Αλλά μετά πάω να τον βοηθήσω απλά μόλις δω την τούμπα με πιάνει γέλιο.
Ποιο είναι το αντικείμενο που δεν λείπει ποτέ από την τσάντα σου;
Τα αντισηπτικά, γιατί εκτός από παράξενη είμαι και ίδια ο Κατακουζηνός χα χα χα
Ποια είναι η πιο παράξενη ή αστεία στιγμή που σου έχει συμβεί σε ένα ταξίδι στο εξωτερικό;
Παράξενη δεν έχω αλλά αστείες έχω πολλές, ίσως μία πολύ αστεία στιγμή ήταν όταν καταλάθος κλείδωσα την Τατιάνα έξω από το δωμάτιο και με πήρε ο ύπνος, και η καημένη για να μην με ξυπνήσει απλά περίμενε να ξημερώσει.
Αν δεν ήσουν πρωταθλήτρια στίβου, τι επάγγελμα πιστεύεις ότι θα είχες διαλέξει;
Αυτό είναι κάτι που δεν το’χω σκεφτεί ποτέ αλλά γενικά μου αρέσει πάρα πολύ ότι υπάρχει σε οργανωτικό κομμάτι.
Λένε ότι ο στίβος είναι μοναχικό άθλημα, αλλά εσείς περνάτε ώρες μαζί στις προπονήσεις. Ποιος είναι το πειραχτήρι της παρέας που σου φτιάχνει τη διάθεση ακόμα και στην πιο εξαντλητική προπόνηση;
Γενικά εγώ είμαι το πειραχτήρι της παρέας, αλλά όλο το γκρουπ είναι στο ίδιο στυλ οπότε πειράζουν όλοι όλους.
Αν έπρεπε να πας σε ένα reality επιβίωσης ή σε ένα road trip, ποιους δύο συναθλητές σου θα έπαιρνες μαζί σου για να είσαι σίγουρη ότι θα επιβιώσετε (ή θα γελάσετε);
Αν έπρεπε να πας σε ένα reality επιβίωσης ή σε ένα road trip, ποιους δύο συναθλητές σου θα έπαιρνες μαζί σου για να είσαι σίγουρη ότι θα επιβιώσετε (ή θα γελάσετε);Την Τατιάνα και την προπονήτρια μας την Ιωάννα. Γιατί αυτό το τρίο έχει επιβιώσει σε πολύ δύσκολες καταστάσεις και έχει γελάσει μέχρι δακρύων σε πολλά ταξίδια.
Σε αγχώνει η εικόνα της «τέλειας αθλήτριας» που πρέπει να προβάλλεται στο διαδίκτυο ή νιώθεις άνετα να δείξεις και την κούραση ή μια κακή μέρα;
Καθόλου δε με αγχώνει, είμαι και εγώ άνθρωπος όπως όλοι οι άλλοι και έχω και καλές μέρες και κακές και κούραση. Το να δείχνεις τον πραγματικό σου εαυτό για μένα είναι αυθεντικό.
Η αγαπημένη σου λέξη;
Ρεπό χα χα χα. Μία λέξη πολλά συναισθήματα. (ΚΑΙ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΜΑΣ)
Η Ελισάβετ με μία λέξη;
Πεισματάρα.
Αγαπημένο μέρος;
Κατερίνη
Αν είχες μπροστά σου εκείνο το μικρό κορίτσι στην Κατερίνη που πρωτοξεκινούσε τον στίβο, τι θα της ψιθύριζες στο αυτί;
Να το ζήσει με όλη της την ψυχή, να μη φοβάται τίποτα και κανέναν και να κλείνει τα αυτιά της στις κακές σειρήνες.
Θα ήθελα να μου πεις μια φράση που σε εκφράζει ή που σημαίνει κάτι για σένα…
Ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι, μέχρι τη στιγμή που το να είσαι δυνατός είναι η μόνη σου επιλογή. Και αυτό το έχω μάθει από τον αδερφό μου.
Ελισάβετ, σε ευχαριστούμε πολύ για αυτή τη συζήτηση. Για την ειλικρίνειά σου, το χιούμορ σου και τον τρόπο που μίλησες όπως ακριβώς είσαι. Χωρίς φίλτρα. Κράτα αυτό το πείσμα και αυτό το χαμόγελο που σε χαρακτηρίζει, όπου κι αν πας από εδώ και πέρα. Καλή συνέχεια στο επόμενο σου κεφάλαιο της ζωής σου.