Μαρία Κοκκινάκη - Ηθοποιός
Σήμερα θα γνωρίσουμε τη Γερακίνα Μπουρίκα, μια συγγραφέα που καταφέρνει να μετατρέπει το συναίσθημα σε λέξεις και τις ιστορίες σε καθρέφτη της ζωής. Γεννημένη και μεγαλωμένη στη Νέα Αρτάκη Ευβοίας, με ρίζες από τις Στρόπωνες, ένα όμορφο χωριό της Εύβοιας, έχει διαγράψει μια πορεία που δεν ήταν εξαρχής συνδεδεμένη με τη λογοτεχνία.
Ξεκινώντας επαγγελματικά από τον χώρο των λογιστικών και των πωλήσεων, ακολούθησε τελικά αυτό που την εξέφραζε βαθύτερα: Τη γραφή. Τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στην Αθήνα, συνεχίζοντας να δημιουργεί και να εξελίσσεται.
Η γραφή της χαρακτηρίζεται από έντονο συναίσθημα και μια ειλικρινή ματιά πάνω σε κοινωνικά ζητήματα, με ιδιαίτερη έμφαση στη γυναικεία ενδυνάμωση και τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής απέναντι στις δυσκολίες. Με πέντε βιβλία που έχουν ήδη αγαπηθεί από το αναγνωστικό κοινό, έχει καταφέρει να χτίσει μια ξεχωριστή σχέση με τους αναγνώστες της.
Έχουμε διαβάσει τα βιβλία της, έχουμε δει άρθρα της σε διάφορα site και γνωρίζουμε πως, πέρα από συγγραφέας, είναι και μητέρα δύο παιδιών. Σήμερα, τη συναντάμε για να τη γνωρίσουμε λίγο καλύτερα.
Τι τίτλο θα έβαζες δίπλα στο όνομά σου;
Μαμά, συγγραφέας, αρθρογράφος, ονειροπόλα…
Υπάρχει κάποιο μέρος στο οποίο επιστρέφεις πάντα, όταν θέλεις να ξεφύγεις από την Αθήνα;
Όσους δρόμους κι αν περπατήσω, πάντα στα γνώριμα θέλω να γυρίζω. Η Εύβοια είναι ο τόπος που είναι συνδεδεμένος με τα όμορφα χρόνια της παιδικής μου ηλικίας. Εκεί είναι οι ρίζες της ζωής μου, κι είναι αυτές που μπορούν να κρατάνε σταθερά τα κλαδιά μου μπροστά σε κάθε δυνατή ριπή του ανέμου.
Μετράς ήδη πέντε βιβλία με μεγάλη επιτυχία και, όπως μαθαίνουμε, ετοιμάζεται το επόμενο. Τι να περιμένουμε;
Είμαι στη διαδικασία δημιουργίας του έκτου μου μυθιστορήματος. Δεν ξέρω ακόμη πότε θα τελειώσει. Αυτό που ξέρω μόνο είναι ότι θα έχει τη δύναμη (ίσως και περισσότερη) όλων όσων έχουν προηγηθεί.
Πώς γράφεις συνήθως; Με πρόγραμμα και καφέ στο χέρι ή αφήνεσαι στη στιγμή της έμπνευσης;
Το πρόγραμμα το χρειάζομαι για να υπάρχει μία συνέπεια. Όμως, επειδή η ζωή όλη είναι μια έμπνευση, η γραφή ενός βιβλίου ουσιαστικά δεν σταματάει ποτέ. Άλλωστε, τις ανύποπτες στιγμές μου γεννιούνται οι καλύτερες ιδέες. Αρκεί ένα άκουσμα, ένα συναίσθημα, μια εικόνα για να κάνω παύση από την αληθινή ζωή, είτε για λίγα λεπτά είτε για ώρες ολόκληρες.
Πόσο «ζωντανοί» γίνονται οι ήρωές σου στο μυαλό σου; Σου μιλούν ή σε καθοδηγούν στην πλοκή;
Οι ήρωές μου είναι ζωντανοί και είναι αυτοί που με καθοδηγούν. Ξεκινώντας να γράφω ένα βιβλίο, πάντα έχω στο μυαλό μου μια γενική ιστορία για να το ξεκινήσω, όμως μετά τις πρώτες σελίδες οι ήρωές μου χτίζουν την πλοκή. Μου μιλούν ψιθυριστά κι εγώ γράφω. Σε αυτή την αλληλεπίδραση κρύβεται η μαγεία της συγγραφής για εμένα.
Μπορείς να ξεχωρίσεις κάποιο από τα βιβλία σου;
Όχι. Παρόλο που έχω προσπαθήσει, όταν σκέφτομαι έναν τίτλο, αμέσως μετά σκέφτομαι έναν άλλον κι έναν ακόμη, καταλήγοντας να μην μπορώ να εστιάσω σε κανένα ειδικά.
Ποιος είναι ο πρώτος αναγνώστης των βιβλίων σου;
Η αδερφή μου συνήθως είναι ο πρώτος άνθρωπος που διαβάζει τα βιβλία μου, αφού τα έχω ολοκληρώσει. Για μένα είναι καλός κριτής, γιατί ξέρω ότι είναι αντικειμενική και δεν θα μου χαριστεί.
Υπάρχει κάποιος ήρωας από τα βιβλία σου στον οποίο έχεις ιδιαίτερη αδυναμία;
Σε κάθε βιβλίο υπάρχει αδυναμία σε έναν ήρωα.
Όταν βάζεις την τελική τελεία, ποιο είναι το συναίσθημα που κυριαρχεί;
Το πρώτο συναίσθημα είναι η χαρά της ολοκλήρωσης. Όμως η συνέχεια είναι περίεργη. Κυριαρχεί για λίγες μέρες η μελαγχολία. Νιώθω σαν για καιρό να ζούσα με φίλους, με μια παρέα, κι αυτή η παρέα πλέον μου κλείνει την πόρτα και μου λέει: μέχρι εδώ ήσουν εσύ. Εμείς θα συνεχίσουμε μόνοι μας.
Ποιο είναι το πιο όμορφο σχόλιο που έχεις ακούσει από αναγνώστη; Υπήρξε κάτι που σε συγκίνησε ιδιαίτερα;
Το ωραιότερο που έχω ακούσει από μια αναγνώστρια μου ήταν ότι επανασυνδέθηκε με έναν μεγάλο της έρωτα, με αφορμή την ιστορία του δεύτερου βιβλίου μου, «ΟΤΑΝ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΝΤΥΘΗΚΕ ΤΟ ΨΕΜΑ».
Πώς περνάς τον χρόνο σου όταν δεν γράφεις; Τι σε ξεκουράζει και τι σε κάνει να χαμογελάς;
Όταν δεν γράφω, δουλεύω, διασκεδάζω με φίλους, βλέπω πολλές ταινίες, διαβάζω βιβλία και φροντίζω την οικογένειά μου. Αυτό που με ξεκουράζει είναι να περνώ χρόνο στο σπίτι μόνη. Ώρες ατέλειωτες, ακόμη και μέρες ολόκληρες, αποκλειστικά με μένα.
Τι θα συμβούλευες κάποιον που θέλει να ξεκινήσει να γράφει;
Να το κάνουν επιτέλους. Όχι απλά να το ονειρεύονται και να το λένε.
Σειρά ή ταινία για ένα βράδυ στον καναπέ; Τι προτιμάς τελευταία;
Συνήθως σειρές και όλες αστυνομικές ή μυστηρίου.
Ποιο είναι το «guilty pleasure» σου;
Τα γλυκά. Μεγάλο πάθος, στο οποίο δεν αντιστέκομαι.
Είσαι περισσότερο άνθρωπος της φύσης ή της πόλης για έναν καφέ;
Και τα δύο τα αγαπώ εξίσου.
Τι μουσική ακούς;
Τα περισσότερα είδη. Οι ώρες κάνουν τη διαφορά.
Ποιο είναι το απόλυτο «comfort food» σου;
Τα τυροπιτάρια τα έχεις ακουστά;
Αν είχες τη δυνατότητα να ταξιδέψεις για λίγο μέσα στον χρόνο, πού θα πήγαινες και γιατί;
Θα πήγαινα στο παιδικό μου δωμάτιο, με την αδερφή μου στο διπλανό κρεβάτι να μουρμουρίζουμε και να χαχανίζουμε, την ώρα που η μαμά νομίζει πως κοιμόμαστε.
Με ποιον ήρωα από τα βιβλία σου θα έβγαινες ραντεβού;
Με τον Ιάσωνα από το βιβλίο «ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ». Δεν θα σου αναλύσω όμως τον λόγο!
Πιστεύεις τελικά στο «άλλο μας μισό»;
Δεν έχω ιδέα. Εγώ ακόμη το ψάχνω!
Υπάρχει κάτι στο σήμερα που θαυμάζεις;
Ξέρω πως είναι τρομακτικό, όμως όχι.
Αν μπορούσες να αλλάξεις κάτι στον κόσμο, τι θα ήταν αυτό;
Την αποξένωση. Δεν αντέχω τα αδιάφορα βλέμματα.
Σκέψου τα παιδιά σου και πες μας τις τρεις πρώτες λέξεις που σου έρχονται στο μυαλό.
Γέλιο, γκρίνια, έρωτας.
Και για το τέλος, δύο ερωτήσεις που κάνω σε όλους…
Αν κοίταζες σήμερα στον καθρέφτη τη δωδεκάχρονη Γερακίνα, τι θα της έλεγες;
Σε ευχαριστώ που με έβαλες από τόσο νωρίς στον κόσμο των βιβλίων σαν αναγνώστρια, γιατί μου έδωσες την ώθηση να σε κάνω συγγραφέα.
Ποια είναι μια φράση που σε εκφράζει ή σε καθοδηγεί;
«Όταν δεν έχεις τίποτε να χάσεις, το ρίσκο γίνεται η πιο ασφαλής επιλογή». Αυτή τη φράση την είχα γράψει σαν συμβουλή προς εμένα την ίδια, για να με στηρίζω όταν ένιωθα ανασφάλεια για καινούργια ξεκινήματα.
Η Γερακίνα Μπουρίκα είναι από εκείνες τις φωνές που δεν γράφουν απλώς ιστορίες, αλλά καταθέτουν κομμάτια ψυχής σε κάθε σελίδα. Μέσα από τις απαντήσεις της, γίνεται ξεκάθαρο πως για εκείνη η γραφή δεν είναι μόνο δημιουργία, αλλά τρόπος ζωής.
Με την αλήθεια και την ευαισθησία της, συνεχίζει να χτίζει κόσμους που μας αγγίζουν και ίσως αλλάζουν και κάτι μέσα μας.
Εργογραφία :
- Ολέθρια Μυστικά (Εκδόσεις Κάκτος, 2024): Ένα αστυνομικό και κοινωνικό μυθιστόρημα μυστηρίου.
- Ο Δρόμος της Πεταλούδας (Εκδόσεις Κάκτος, 2021): Εστιάζει στη γυναικεία κακοποίηση και τη δύναμη της απελευθέρωσης.
- Όταν η Αλήθεια ντύθηκε το Ψέμα (Εκδόσεις Ωκεανός, 2018): Κοινωνικό μυθιστόρημα που διερευνά τις ανθρώπινες σχέσεις και τα κρυμμένα μυστικά.
- Φωτιά στο Παρελθόν (Εκδόσεις Ωκεανός, 2016): Μια ιστορία για τα λάθη του παρελθόντος που επηρεάζουν το παρόν.
- Έτσι το έγραψαν οι Μοίρες (Εκδόσεις Ωκεανός, 2015): Το πρώτο της μυθιστόρημα που την εισήγαγε στον χώρο της λογοτεχνίας.
Σε ευχαριστούμε Γερακίνα! Αναμένουμε με ενδιαφέρον το επόμενο βήμα σου!