Μαρία Κοκκινάκη - Ηθοποιός
Η Πολυξένη Καράκογλου είναι μία από τις πιο ξεχωριστές και ελπιδοφόρες φωνές της νέας γενιάς του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού. Τραγουδίστρια και δασκάλα φωνητικής, συνδυάζει την καλλιτεχνική ευαισθησία με την έντονη κοινωνική συνείδηση, κάτι που αποτυπώνεται έντονα σε όλη την πορεία της.
Μεγαλώνοντας στη Νίκαια, ήρθε σε επαφή με τη μουσική από την παιδική της ηλικία, σπούδασε κλασικό πιάνο και σύγχρονο τραγούδι, ενώ αποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο Πειραιά. Το ευρύ κοινό τη γνώρισε το 2012 μέσα από την 4η Ακρόαση της «Μικρής Άρκτου», γεγονός που αποτέλεσε το εφαλτήριο για μια σειρά από σπουδαίες καλλιτεχνικές συναντήσεις.
Υπάρχουν κάποιοι καλλιτέχνες που, ακόμα κι αν δεν τους γνωρίζεις προσωπικά, η φωνή και ο λόγος τους σου βγάζουν μια απίστευτη οικειότητα. Μια τέτοια περίπτωση είναι και η Πολυξένη Καράκογλου.
Επειδή όμως εδώ στο daddy-cool.gr μας αρέσει να κοιτάμε πίσω από τα φώτα της σκηνής, αποφασίσαμε να αφήσουμε για λίγο στην άκρη τις κλασικές, τυπικές ερωτήσεις. Αντίθετα, κάναμε μια κουβέντα εντελώς χαλαρή και παρεΐστικη, γιατί πάνω από όλα θέλαμε να γνωρίσουμε τον άνθρωπο Πολυξένη. Τα παιδικά της χρόνια, τις αναμνήσεις της, το πώς παλεύει με το καθημερινό άγχος, αλλά και όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που της φτιάχνουν τη διάθεση.
Πολυξένη, καλώς όρισες στην παρέα μας! Αν καθόμασταν τώρα σε ένα καφέ, τι θα θα ήθελες να παραγγείλεις και πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου σε κάποιον που σε γνωρίζει για πρώτη φορά, χωρίς να πεις καθόλου τη λέξη «μουσική»;
Ένα τσάι γιασεμί με μέλι για αρχή, και θα έλεγα πως είμαι ανοιχτή να γνωρίσω και να με γνωρίσουν, να ανοιχτώ και να γελάσω με τα λάθη μου.
Πώς είναι μια κλασική σου μέρα όταν δεν τρέχεις σε στούντιο και live; Έχεις εκείνες τις μικρές, παράξενες συνήθειες που κάνουμε όλοι το πρωί για να ανοίξει το μάτι;
Ετοιμάζω τον γιο μου για το σχολείο αφού πρώτα χουζουρέψουμε, έπειτα βγαίνουμε βόλτα με την Μόικα τη σκυλίτσα μας και αφού καλυφθούν οι ανάγκες όλων θα πάρω καφέ απ’ έξω γιατί όσο κι αν προσπαθώ δεν είναι ποτέ τόσο ωραίος.
Στο τραγούδι σου λες τη φράση «Φυσικά και φοβάμαι, αλλά δεν σταματάω» – που παρεμπιπτόντως, τη λατρέψαμε!Εσύ με τι παθαίνεις ένα μικρό «blackout» στην καθημερινότητα και πώς το ξεπερνάς;
Με την αγένεια και το ghosting. Ευτυχώς το δεύτερο μου σκάει μόνο για επαγγελματικούς λόγους πια! Δεν ξέρω τι να κάνω όταν κάποιος φέρεται με αγένεια. Συνήθως θυμώνω αλλά δεν είναι και εύκολο να το εκφράσεις πάντα.
Όταν η μέρα έχει πάει τελείως στραβά και έχεις γεμίσει άγχος (κάτι σαν το «Μελατονίνη Σπρέι» που τραγουδάς), ποιο είναι το δικό σου κόλπο για να «κατεβάσεις ρολά» και να ηρεμήσεις;
Πάω για ένα περπάτημα και μετά γράφω μουσική. Εάν δεν έχω κέφι ούτε για αυτό (άσχημα τα πράγματα), πέφτω για ύπνο και σβήνω για ώρες.
Κάνοντας μια βουτιά στο παρελθόν… πώς ήσουν ως παιδί; Ήσουν το ήσυχο κοριτσάκι που διάβαζε ή εκείνο που έτρεχε όλη μέρα και γύριζε στο σπίτι με γρατζουνισμένα γόνατα;
Ξεκάθαρα το δεύτερο, απλώς ταυτόχρονα είχα και άσθμα και με τραβούσε πίσω σε όσα ήθελα. Είχα πολύ λίγους φίλους στο δημοτικό, ένιωθα παράταιρη. Ευτυχώς στο γυμνάσιο αυτό άλλαξε όταν μπήκα στο Μουσικό Σχολείο του Πειραιά. Βρήκα ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα που ταίριαζα.
Αν κλείσεις τα μάτια, ποια είναι η πιο «ζεστή» μυρωδιά ή εικόνα που σου έρχεται στο μυαλό από το πατρικό σου σπίτι;
Τα μεσημέρια του Σαββάτου που ο μπαμπάς μαγείρευε ψάρια, χόρτα και πατάτες και τρώγαμε όλοι μαζί.
Στον δίσκο σου έχεις ένα υπέροχο βαλς για τη γονεϊκότητα και την ενηλικίωση. Οι δικοί σου οικογένεια, όταν τους είπες «φεύγω, μεγαλώνω, θα γίνω καλλιτέχνης», έπαθαν το κλασικό ελληνικό σοκ ή ήταν οι πρώτοι που σε έσπρωξαν;
Με στήριζαν από μικρή να ασχολούμαι με τη μουσική, και όταν μπήκα στο Μουσικό με έγραψαν και φωνητική σε έναν πολύ καλό δάσκαλο. Ταυτόχρονα όμως λόγω προσφυγικών ριζών αλλά και κοινωνίας με έσπρωξαν να περάσω σε ένα Πανεπιστήμιο με αποτέλεσμα να έχω και το πτυχίο στο Γεωπονικό να με κοιτάει στον συρτάρι. 2 σε ένα!
Στο κομμάτι «Για Άλλους Κόσμους» μιλάς για το πόσο δύσκολο είναι να δεθούμε και να αγαπήσουμε αληθινά σήμερα. Τελικά, είμαστε όντως της «γρήγορης γενιάς» στα αισθηματικά ή απλά φοβόμαστε να «φάμε τα μούτρα μας»;
Είναι μεγάλο το ρίσκο να πέσουμε με τα μούτρα γιατί η κοινωνία μας θέλει πάντα και παντού αποδοτικούς και πού χρόνος να μαζεύουμε τα κομμάτια μας αν κάτι δεν πάει καλά. Επίσης το να εκφράζεσαι έχει ταυτιστεί με αδυναμία.
Προσωπικά πιστεύω πως η επιλογή της μη συναισθηματικής εμπλοκής έχει τα ρίσκα του και είναι πολύ περισσότερα από το να δουλεύεις τον εαυτό σου και να σπας τα αυγά.
Τι είναι αυτό που αν το δεις σε έναν άνθρωπο στον δρόμο ή στην παρέα, θα σε κάνει να πεις ακαριαία «εδώ είμαστε, αυτόν τον άνθρωπο τον πάω»; Και αντίθετα, τι σε απωθεί εύκολα;
Να λέει πράγματα για τον εαυτό του, να αυτοσαρκάζεται και να έχει χιούμορ. Με απωθεί πλήρως όταν κάποιος κοκορεύεται για δουλειές, λεφτά και προσπαθεί να ξεχωρίσει και να τον θαυμάσουν.
Ο τελευταίος σου δίσκος λέγεται «ΥΠΟΣΧΕΣΗ». Για πες μας, ποια είναι η πιο τρελή ή η πιο σημαντική υπόσχεση που έχεις δώσει εσύ στον εαυτό σου και προσπαθείς να μην την αθετήσεις με τίποτα;
Να είμαι ειλικρινής και να μην με αφήσω να ορίζουν οι άλλοι ποια είμαι και προς τα πού πάω. Προφανώς δεν είναι πάντα εύκολο και θέλει πολύ προσωπική δουλειά και εξερεύνηση αλλά μου αρέσει πολύ η διαδικασία.
Πρωινός καφές στο μπαλκόνι ή Netflix στο κρεβάτι το βράδυ;
Πρωινός καφές
Η μεγαλύτερη «ένοχη απόλαυσή» σου που δεν ξέρει κανείς;
Τα βίντεο που καθαρίζουν τα σπίτια με χαλαρώνουν
Όταν έχεις «χαμηλή ψυχολογία», ποιο είναι το comfort food που σε σώζει πάντα;
Σούπα λαχανικών με μπόλικη φέτα
Σειρά με αγωνία και μυστήριο ή μια παλιά, κλασική feel-good ταινία;
Αγωνία και μυστήριο
Αν η ζωή σου αυτή την περίοδο ήταν τραγούδι (εκτός από τα δικά σου!), ποιο θα ήταν;
Δεν προλαβαίνω ποτέ δεν προλαβαίνω…
Μεγαλύτερο ελάττωμα: Αναβλητικότητα ή υπερβολική τελειομανία;
Αναβλητικότητα
Το πιο τρελό πράγμα που έχεις κάνει ποτέ σε ένα ταξίδι;
Χμ δεν κάνω τρέλες…
Αν μπορούσες να τηλεφωνήσεις τώρα σε έναν διάσημο (ζωντανό ή από το παρελθόν) για να βγείτε για ποτό, ποιος θα ήταν;
Μπορώ να διαλέξω ένα και ένα; Μάνος Λοίζος και Αλκίνοος Ιωαννίδης
Καλοκαίρι σε ερημική παραλία ή Φθινόπωρο σε σαλέ στο βουνό;
Καλοκαίρι σε ερημική παραλία, ελεύθερο κάμπινγκ προφανώς
Η φράση που λες πιο συχνά μέσα στην ημέρα σου;
Ό,τι είναι τώρα.
Αν κοιτούσες τώρα τον καθρέφτη και έβλεπες την δωδεκάχρονη Πολυξένη, τι θα της ψιθύριζες στο αφτί;
Ευχαριστήσου τις παύσεις
Θα ήθελα να κλείσουμε με μια φράση που σε εκφράζει απόλυτα ή σε έχει επηρεάσει με κάποιο τρόπο στη ζωή σου.
Το πιο σπουδαίο στη ζωή είναι τα χαμόγελα που δίνεις και παίρνεις από αυτούς που αγαπάς και όχι τα μπράβο αγνώστων.
