Πείραμα αποδεικνύει ότι όσο ζούμε εκπέμπουμε ορατό φως που χάνεται όταν πεθαίνουμε και είναι η πρώτη φορά που επιστήμονες το αποδεικνύουν, χωρίς ψευδοεπιστημονικούς όρους. Όλες οι πληροφορίες.
Εδώ και δεκαετίες κυκλοφορούν ιστορίες που βασίζονται σε ψευδοεπιστημονικά θεωρήματα, που κάνουν λόγο για την αύρα. Παρόλα αυτά, η συγκεκριμένη έρευνα διεξάχθηκε από τον φυσικό Vahid Salari Πανεπιστήμιο του Κάλγκαρι και το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας του Καναδά και για να διεξαχθεί χρησιμοποιήθηκαν 100% επιστημονικά δεδομένα. Για πρώτη φορά λοιπόν αποδεικνύεται ότι όσο ζούμε εκπέμπουμε ένα ορατό φως που χάνεται όταν πεθαίνουμε και σας έχουμε όλες τις πληροφορίες για τα δεδομένα που έχουμε πλέον στα χέρια μας.
Οι άνθρωποι έχουν πολλές απορίες σχετικά με τον θάνατο. Κάτι αναπόφευκτο που μερικούς τους τρομάζει, άλλους τους αφήνει αδιάφορους κι άλλους τους εντυπωσιάζει. Φαίνεται λοιπόν πως η επιστημονική κοινότητα βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στη κατανόηση της ζωής και του θανάτου. Ένα πείραμα που διεξάχθηκε τόσο σε ποντίκια όσο και σε φυτά, αποδεικνύει ότι όσο ζούμε εκπέμπουμε ένα φυσικό φως το οποίο χάνεται όταν πεθαίνουμε. Διαβάστε παρακάτω:
Το πείραμα που απέδειξε ότι εκπέμπουμε ορατό φως που χάνεται όταν πεθαίνουμε
Φαίνεται πως πραγματοποιήθηκε ένα πείραμα από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Κάλγκαρι και το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας του Καναδά. Η συγκεκριμένη μελέτη παρέχει άμεσες φυσικές ενδείξεις ότι όλα τα ζωντανά όντα σε αυτή τη Γη εκπέμπουν ένα εξαιρετικά αμυδρό ορατό φως, το οποίο εξαφανίζεται τη στιγμή του θανάτου.
Το φαινόμενο αυτό φαίνεται πως συνδέεται με τα βιοφωτόνια. Τα βιοφωτόνια είναι υπερασθενείς εκπομπές φωτός που παράγονται από βιολογικές διεργασίες. Αν και στο παρελθόν τέτοιες ιδέες είχαν συνδεθεί με ψευδοεπιστημονικούς ισχυρισμούς που έκαναν λόγο για “αύρα”, σε αυτή την έρευνα καταγράφεται το φαινόμενο με αυστηρά φυσικούς, μετρήσιμους και επιστημονικούς όρους.
Δείτε ακόμα Έτσι θα είναι ο άνθρωπος του 2050: Καμπούρα κόκκινα μάτια και λίγα μαλλιά (φωτο)
Γιατί αυτό το φως δεν φαίνεται εύκολα;
Ακόμη και θεωρητικά μιλώντας, τα μήκη κύματος φωτός που εκπέμπονται από ζωντανούς οργανισμούς είναι τόσο αμυδρά, ώστε συνήθως πνίγονται από το περιβαλλοντικό ηλεκτρομαγνητικό υπόβαθρο και από τη θερμική ακτινοβολία του ίδιου του σώματος. Αυτό λοιπόν καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την ανίχνευση τους σε ολόκληρο οργανισμό και όχι μόνο με απομονωμένους ιστούς.

Φαίνεται πως ο φυσικός Vahid Salari και ομάδα του ισχυρίζονται ότι κατάφεραν να παρατηρήσουν υπερασθενή εκπομπή φωτονίων (UPE) από ζωντανά όργανα, σε σαφή αντίθεση με τα ίδια σώματα μετά τον θάνατο καθώς από φύλλα φυτών.
Ποια είναι η φυσική βάση των βιοφωτονίων;
Η επιστημονική εξήγηση των βιοφωτονίων παραμένει αντικείμενο συζήτησης και είναι γνωστό ότι ορισμένες βιολογικές διεργασίες παράγουν φως μέσω χημειοφωταύγειας. Ωστόσο εδώ και δεκαετίες έχει καταγραφεί μία αυθόρμητη εκπομπή φωτός με μήκη κύματος από 200 μέχρι 1.000 νανόμετρα σε κύτταρα κάθε είδους.
Φαίνεται πως ο βασικός μηχανισμός που εξετάζεται είναι η δράση των δραστικών μορφών οξυγόνου οι οποίες παράγονται στα ζωντανά κύτταρα όταν βρίσκονται υπό στρες, όπως θερμότητα, τοξίνες, παθογόνα ή έλλειψη θρεπτικών συστατικών.
Το πείραμα σε ποντίκια που αποδεικνύει αυτό το πείραμα
Για να διαπιστωθεί λοιπόν αν το φαινόμενο μπορεί να παρατηρηθεί σε ολόκληρους οργανισμούς, οι ερευνητές χρησιμοποιήσαν κάποιες πολύ ευαίσθητες κάμερες (electron-multiplying CCD και CCD). Αυτές οι κάμερες μπορούν να καταγράψουν εκπομπές φωτός από ποντίκια. Για το πείραμα χρησιμοποιήθηκαν τέσσερα ακινητοποιημένα ποντίκια τα οποία τοποθετήθηκαν σε σκοτεινό θάλαμο.

Εκεί καταγράφηκαν για μία ώρα όσο ήταν ζωντανά. Στη συνέχεια θανατώθηκαν (ασχολίαστο, αλλά τέλος πάντων) και καταγράφηκαν για ακόμη μία ώρα, διατηρούμενα στη θερμοκρασία σώματος ώστε να αποκλειστεί η θερμότητα ως παράγοντας. Τα αποτελέσματα έδειξαν καθαρή και σημαντική μείωση των φωτονίων μετά τον θάνατο, επιβεβαιώνοντας με αυτόν τον τρόπο ότι η εκπομπή φωτός συνδέεται άμεσα με τη ζωή.
Τί έδειξαν πειράματα που έγιναν σε φυτά;
Πειράματα δεν έγιναν μόνο σε ποντίκια αλλά και σε φυτά. Τα πειράματα έγιναν σε φύλλα thale cress (Arabidopsis thaliana) και dwarf umbrella tree (Heptapleurum arboricola). Όταν λοιπόν τα φυτά υπέστησαν φυσικούς τραυματισμούς ή χημικά στρες οι τραυματισμένες περιοχές εμφάνισαν σαφώς εντονότερη εκπομπή φωτός για έως και 16 ώρες.
«Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι τα τραυματισμένα τμήματα όλων των φύλλων ήταν σημαντικά πιο φωτεινά από τα μη τραυματισμένα καθ’ όλη τη διάρκεια της απεικόνισης», αναφέρουν οι ερευνητές. Η μελέτη ανοίγει τον δρόμο για την ιδέα ότι αυτή η εξαιρετικά αμυδρή λάμψη θα μπορούσε στο μέλλον να χρησιμοποιηθεί ως μη επεμβατικό διαγνωστικό εργαλείο, επιτρέποντας την απομακρυσμένη παρακολούθηση του στρες σε ιστούς, ανθρώπους, ζώα, καλλιέργειες ή ακόμη και βακτηριακά δείγματα.
Δείτε παρακάτω το βίντεο:
Photo cover via: pexels.com (Marek Piwnicki)
Σχετικά άρθρα:
- Τα πιο φρικιαστικά πειράματα που έγιναν στο όνομα της επιστήμης και βασάνιζαν οικτρά τα πειραματόζωα τους
- Τον λες και κατσαρίδα: Η Απίστευτη ιστορία του ανθρώπου που πέθανε 17 φορές μέσα σε 13 λεπτά
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Journal of Physical Chemistry Letters.