Ιωάννα Σακκή
Τα αγόρια που μεγάλωσαν από υπεραπασχολημένες μητέρες, είθισται να εξελίσσονται σε μητρικοποιημένους πατέρας, που "κλέβουν" το ρόλο της μαμάς
Τα αγόρια που μεγάλωσαν με μητέρες που έλειπαν από το σπίτι , λόγω πολλών υποχρεώσεων, σαν μπαμπάδες τείνουν να εξελιχθούν σε φοβερά προσκολλημένους με το παιδί, σε σημείο τέτοιο, που θα λέγαμε, πως “κλέβουν” το ρόλο της μητέρας. Η επιστημονική ορολογίας μίας τέτοιας συμπεριφοράς είναι “μητρικοποιημένος πατέρας”. Και ομολογουμένως, μπορούμε, να πούμε πως με το πέρασμα των χρόνων όλο και αυξάνεται το φαινόμενο αυτό.
Όταν ένα ζευγάρι γίνονται για πρώτη φορά γονείς, σίγουρα αλλάζουν πολλά στη μεταξύ τους σχέση. Συνήθως, απομακρύνονται και αποξενώνονται τόσο που πλέον το χάσμα ανάμεσα τους μοιάζει αγεφύρωτο. Το πιο σύνηθες, μάλιστα, είναι να αποστασιοποιείται ο μπαμπάς τόσο από τη μαμά, όσο κι από το μωρό.
Αυτό συμβαίνει γιατί, ως κατά το πλείστον, μόλις μία γυναίκα γίνεται μητέρα, ρίχνει όλο το βάρος της προσοχής της στο μωρό. Προσκολλάται επάνω του, αδιαφορώντας για το σύζυγο της. Με λίγα λόγια, τον κάνει να νιώθει περισσευούμενος. Ό,τι έχει σχέση με το παιδί θέλει να τα αναλαμβάνει εκείνη, καθώς πιστεύει πως “μόνο εκείνη ξέρει”, φτάνοντας, έτσι στο σημείο να γίνεται αυτοκόλλητη με το μωρό, και “ξένη” με τον σύντροφο της. Διαβάστε παρακάτω:
Σίγουρα, στη σύγχρονη κοινωνία έχουν αλλάξει πολλά, αφού πλέον έχουν και οι μπαμπάδες ενεργό ρόλο στο μεγάλωμα και την ανατροφή των παιδιών. Θέλουν από τη πρώτη του κιόλας στιγμή, να ζήσουν το κάθε του λεπτό, οδηγούμενοι, πολλές φορές στα άκρα.
Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο, ο μπαμπάς να παίρνει το ρόλο της μαμάς. Είναι εκείνος που χαρακτηρίζεται ως μπαμπάς- μαμά και θέλει, κυριολεκτικά, να κάνει εκείνος τα πάντα σχετικά με το μωρό. Επιστημονικά, ονομάζεται “μητρικοποιημένος μπαμπάς”, και τον συναντάμε όλο και πιο συχνά με το πέρασμα των χρόνων.
Είναι ο μπαμπάς που σηκώνεται τα βράδια για να βοηθήσει με το τάισμα και το άλλαγμα του μωρού, που ανησυχεί μην πάθει τίποτα όσο και η μαμά, που αγχώνεται μήπως το παιδί πνιγεί, που ξέρει το βάρος και τις ημερομηνίες των εμβολίων, που θέλει να το κοιμίζει και να παίζει μαζί του διαρκώς και που συχνά αφήνει έξω από το κάδρο τη σύντροφο του.
Τώρα είναι εκείνος που απομακρύνεται από τη γυναίκα του και μοιάζει να μην την επιθυμεί όσο πριν. Πολλές φορές μάλιστα της κάνει και παρατηρήσεις ότι δεν φροντίζει σωστά το παιδί τους. Γιατί συμβαίνει, όμως, κάτι τέτοιο;
Η γέννηση ενός παιδιού δεν δημιουργεί μόνο θετικά συναισθήματα, αλλά και εντάσεις. Πίσω από την αρνητική φόρτιση κρύβεται συνήθως το άγχος της ανάληψης νέων ευθυνών αλλά και το ταρακούνημα όλων των προηγούμενων ισορροπιών. Ένα παιδί φέρνει τα πάνω κάτω σε μια σχέση, που πλέον δεν υφίσταται ως τέτοια, και αποζητά χρόνο, ενέργεια, αφοσίωση αλλά και ξαναμοίρασμα ρόλων και αρμοδιοτήτων.
Ποιος ο λόγος που συμβαίνει αυτό;
Ένας μπαμπάς είναι πιθανό να συμπεριφέρεται έτσι στην προσπάθεια του να αντισταθμίσει όλα τα αρνητικά συναισθήματα του άγχους και των νέων ευθυνών, λένε οι ειδικοί. Θέλοντας να ανταποκριθεί στα νέα του καθήκοντα ρίχνει όλο το βάρος στο μωρό, ίσως και επειδή δεν μπορεί να εκφράσει την ανησυχία του για τις τυχόν ελλείψεις του.
Γιατί όμως το εκφράζει με αυτόν τον τρόπο; “Υπάρχουν αγόρια που έχουν μεγαλώσει από υπεραπασχολημένες μητέρες. Οι σημερινοί μπαμπάδες ανήκουν σε αυτή τη γενιά. Έχουν μεγαλώσει με μητέρες που έκαναν καριέρα ή έλειπαν πολλές ώρες από το σπίτι.
Αν θέλουμε λοιπόν να το δούμε ψυχαναλυτικά, θέλουν να γίνουν οι ίδιοι η ιδεώδης μητέρα που δεν είχαν» σχολιάζει η Δρ Μερόπη Μιχαλέλη, ψυχαναλύτρια και δημιουργός της Κοιτίδας, ενός ινστιτούτου με στόχο την προαγωγή της ψυχικής υγείας στην εγκυμοσύνη και στα πρώτα χρόνια της ζωής.
Δεν πρέπει να μας ξενίζει κάτι τέτοιο, καθώς μητρικό ένστικτο έχουν τόσο οι γυναίκες όσο και οι άντρες. Πρόκειται ουσιαστικά για τη δυνατότητα του ατόμου να αναπτύξει την ικανότητα να φροντίζει.
Μάλιστα, οι πρώτοι μήνες της ζωής ενός παιδιού είναι η εποχή που αυτό το ένστικτο έρχεται στην επιφάνεια. Έχει διαμορφωθεί από τις πρώιμες εγγραφές εμπειριών γονεϊκής φροντίδας που κάθε άνθρωπος είχε λάβει ως βρέφος. Όταν λοιπόν γίνεται ο ίδιος γονέας, όλα αυτά τα νευρωνικά κυκλώματα που είχαν δημιουργηθεί τότε, «θα χρωματίσουν το πώς θα οργανώσει τη σχέση του με το δικό του μωρό», εξηγεί η ίδια.
Για να απαλύνουμε το άγχος του μητρικοποιημένου πατέρα, καλό είναι να: Συζητάμε ως ζευγάρι όλα μας τα συναισθήματα με ειλικρίνεια.Να επιτρέπουμε ο ένας στον άλλον να αναλάβει ένα μερίδιο ευθύνης από το μεγάλωμα του παιδιού χωρίς να κατακρίνουμε, αλλά δείχνοντας εμπιστοσύνη. Και τέλος, φυσικά, να επικροτούμε τις προσπάθειες που κάνει ο/η σύντροφός μας σε σχέση με το παιδί.
Διαβάστε όλα τα άρθρα για τον μπαμπά στο Daddy-Cool.gr
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου χωρίς την γραπτή άδεια από τον εκδότη.