Έλενα Τριανταφύλλου
Όλοι έχουν ακούσει έστω και μία φορά στη ζωή τους το τραγού Καπετάν Ανδρέας Ζέππος. Δεν ήταν όμως ένας φανταστικός χαρακτήρας για να δημιουργηθεί το τραγούδι, αλλά υπαρκτό πρόσωπο. Μοίραζε τα ψάρια του στους φτωχούς αλλά πέθανε φτωχός εξαιτίας των καταχρήσεων.
Το Καπετάν Ανδρέας Ζέππος ήταν ένα τραγούδι που τραγούδησα για πρώτη φορά με τη χορωδία του σχολείου μου στο Δημοτικό. Σίγουρα έχει μεγαλώσει γενιές και γενιές κι όμως λίγοι γνωρίζουν, ότι ο Ανδρέας Ζέππος δεν είναι φανταστικός χαρακτήρας, αλλά υπαρκτό πρόσωπο. Μοίραζε τα ψάρια του στους φτωχούς και ήταν καλοκάγαθος. Όμως πέθανε από καταχρήσεις και πάμφτωχος. Η ιστορία του.
Η αληθινή ιστορία του Καπετάν Ανδρέα Ζέππου
Το μελωδικό και διαχρονικό τραγούδι “Καπετάν Αντρέα Ζέπο” που αναφέρεται στην καθημερινότητα των ψαράδων στη θάλασσα, γράφτηκε το 1946 από τον Γιάννη Παπαϊωάννου για τον φίλο του και φημισμένο ψαρά του Πειραιά, Αντρέα Ζέππο. “Μέσ’ απ’ το τσούρμο του βγαίνουν ιππότες έξ’ είν’ απ’ την Κούλουρη κι έξ’ Αϊβαλιώτες”.
Ο Ζέππος λοιπόν δεν ήταν ένα φανταστικό πρόσωπο. Ήταν πρόσφυγας από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας και γεννήθηκε το 1914 στον Πειραιά. Ήταν ορφανός από πατέρα και ξεκίνησε να εργάζεται από μικρή ηλικία για να συντηρήσει την οικογένειά του. Ακολούθησε λοιπόν το οικογενειακό επάγγελμα και έγινε ψαράς. Στην αντίσταση πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο και όταν επέστρεψε αγόρασε το δικό του καΐκι, στο οποίο έδωσε το όνομα του πατέρα του, “Άγιος Ευστράτιος“.
Δείτε ακόμα Η μεγαλύτερη ορειβατική τραγωδία στην Ελλάδα: Ανέβηκαν στον Όλυμπο και πέθαναν ο ένας δίπλα στον άλλον
“Όλοι καλάρουνε μα δε πιάνουν ψάρια καλάρ’ ο Ζέπος και πιάνει καλαμάρια”. Στη διάρκεια της κατοχής ξεκίνησε η πιο κερδοφόρα περίοδος για τον Ζέππο. Έπιανε μεγάλες ψαριές και είχε στη δούλεψη του πολλούς Πειραιώτες. Όμως, οι δυσκολίες και η πείνα των συμπολιτών του δεν τον άφηναν ασυγκίνητο. Τις μισές από τις ψαριές που έβγαζε, δεν τις πουλούσε, αλλά τις μοίραζε μαζί με τη γυναίκα του, την Κατίνα, στους άπορους του Πειραιά.
Εκτός όμως από καλόκαρδος και φιλάνθρωπος, ο Ζέππος είχε δύο αδυναμίες που του στοίχισαν τη ζωή. Το ποτό και το ξενύχτι. Όλοι οι μεγάλοι τραγουδιστές γνώριζαν τον περίφημο ψαρά του Πειραιά αλλά κάθε βράδυ τους επισκεπτόταν στα μπουζούκια και χαλούσε το μεροκάματο του για πάρτη τους.
Όμως, οι καλές εποχές πέρασαν ανεπιστρεπτί και ακολούθησαν δύσκολα χρόνια. Αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες, οι οποίες τον εξώθησαν στη φτώχεια. Ένα δάνειο στο οποίο είχε μπει εγγυητής και δεν ξεπληρώθηκε, ήταν η αιτία να του κατάσχουν το αγαπημένο του καΐκι και βασικό εργαλείο της δουλειάς του.
Το τραγούδι ερμήνευσε πρώτη φορά ο Οδυσσέας Μοσχονάς και στη συνέχεια ακολούθησαν η αξεπέραστη Σωτηρία Μπέλλου και μεγάλοι ερμηνευτές του ελληνικού πενταγράμμου. Ο Γιάννης Παπαϊωάννου το εμπνεύστηκε όταν εργαζόταν στον “Άγιο Ευστράτιο”, στο καΐκι του Αντρέα Ζέππου.
Στις 7 Ιουνίου 1969 ο αγαπημένος ψαράς του ρεμπέτικου τραγουδιού πέθανε από κίρρωση του ήπατος σε ηλικία 55 ετών και προς τιμήν του ο Ηλίας Λυμπερόπουλος έγραψε μετά τον θάνατο του το τραγούδι «Ο Ζέππος εκουράστηκε». Δυστυχώς η ιστορία και ο χαρακτήρας σου δεν αποτελεί “συμβόλαιο” ότι θα φύγεις από αυτόν τον κόσμο όπως σου αξίζει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Τζορτ Όργουελ που κατάφερε να προβλέψει τον κόσμο όπως τον ζούμε σήμερα, αλλά είχε τον πιο τραγικό θάνατο.
Σχετικά άρθρα:
- «Έλα να πνίξουμε το μικρό στο πηγάδι για να παίξουμε» : Όταν 2 μαθητές της Β’ Δημοτικού σκότωσαν ένα 2χρονο και πάγωσαν την Ελλάδα του ’50
- Νταβίντ Γκερέρο Γκεβάρα: Το παιδί θαύμα που εξαφανίστηκε χωρίς κανένα ίχνος και αποτελεί τη πιο αλλόκοτη εξαφάνιση μέχρι σήμερα
- Στο καφενείο της σειράς Σασμός διαπράχθηκε ο πιο στυγερός φόνος που παραμένει ανεξιχνίαστος μέχρι σήμερα